මහ පොළවේ ඉඩ නැති නම් වලාකුළකට යමු

8/12/10

ජගත් වමත් දිනය හා නීනුගේ වමත

මම පොඩි කාලෙ ඉඳන් මුහුණ දීපු ලොකු ප්‍රශ්නයක් තිබ්බා...සමහරක් විට ඔබට හිතෙයි...මේක මොන තරම් සරලද කියලා...ඒත් ඒ ගැටළුවට ඔබ මුහුණ පා සිටින කෙනෙක් නම් ඔබටත් තේරේවී මගේ ප්‍රශ්නය කොතරම් සාධාරණද කියලා....

මම පුංචි කාලෙ ඉඳන් පැන්සල ඇල්ලුවෙ වමෙන්..ඒ කියන්නෙ වම් අතින්.....ඒ විතරක් නෙවෙයි ..මේ වගේ උඩු අතට...





ඒක විකෘතියක් විදිහට හිතපු ගුරුවරු මාව වෙනස් කරන්න හැදුවා...බලෙන් අල්ලාලා ලියෙව්වා.. ඒත් ඔවුන්ට මාව වෙනස් කරන්න බැරිවුණා...

අදත් මම ලියන විදිහට බොහෝ අයගෙන් අපහාස විඳිනවා...බැංකුවකදි මට කෙනෙක් කිව්වා...කවදාවත් ඔයාව බැංකුවකට ගන්නේ නෑ...හොර අස්සන් ගහන්න ඔහොම අයට හොඳට පුළුවන් නිසා කියලා...තරුණ වෙනකොට වෙනකොට ගුරුවරු....මගේ ප්‍රාථමික ගුරුවරු මතක් කර කර දොස් කිව්වා.. හරියට ලියන්න උගන්නලා නෑ කියලා... මම ලියන විදිහ...මම අකුරක් ලියන්න පටන් ගන්න විදිහ.. පොත ,පෑන ලියද්දි තියෙන විදිහ ඇත්තටම සාමාන්‍ය රටාවට වෙනස්.. ඒ පමණක් නෙවෙයි..ඒක කෙරෙන්නෙත් වමතින්...ඒත් මම වැඩක් කර ඉවර වූ පසු.. එය කළේ කුමන අතකින්දැයි කිසිවෙකුත් නොදනී...

මට විභාග වලදී ලියන්නට බැරි වේ යැයි කටපත් ඇද්ද ගුරුවරු බොහෝ සිටියා...මට ලියන්නට කල් මදි වන බව ඔවුහූ ස්ථිරවම පැවසූවා....නමුත්...පැය දෙකක් තුල පිටු තිස් අටක් පුරා විචාර පහක් හා අවස්ථා සම්බන්ධ, රසාස්වාදන කිහිපයක් ලියමින් මගේ ලිවීම් රටාව වේගවත් බව  ඔවුන්ට පසක් කළේ උසස් පෙළ සිංහලට ව්ශිෂ්ට සාමාර්ථ්‍යක් ගනිමිනි.මා සමඟ ලියු ප්‍රකෘතීන් හට මා තරම් ලිවීමට නොහැකි වූ බවද මතක් කළ යුතුය...

මාගේ ගැටලුව මම පසෙක තබමි..

ලෝකයේ සියට දහ තුනකට අඩු වමත් ප්‍රජාවෙන්...බොහෝ දෙනෙක් බලහත් කාරයෙන් දකුනට හැරවීමට කුඩා කළම වැඩිහිටියෝ පියවර ගනිති...නමුත් එසේ කල නොහැකි වමත් කරුවෝ සියට පහක් පමණ ලොව වෙසෙයි...දකුණත් සමාජයේ නොයෙක් තාඩන පීඩන නිශ්ශබ්දව විඳ දරා ගන්නා ඔවුහූ...ඒවාට අනුගත වීමට වෙර දරති...
කතුර,හිරමණය,මහන මැෂිමේ සිට වයලීනය, ගිටාරය අභිබවා වාහනය හා පරිගණකය දක්වාම වමත් කරුවන්ට කර ඇති නිග්‍රහය සුළුපටු නොවෙයි...
දේශණ ශාලාවක වමත් කරුවෙකුට පහසුවෙන් සිටිය හැකිද? නැත..

යට අතට ලිව්වත් උඩු අතට ලිව්වත් වමත් කරුවෙකුට උවමනා වන පුටුවේ පාර්ශවය...ඇත්තේ ශාලා කීයෙන් කීයකද?පරිගණකය , මවුසය සියල්ලම වමත් කරුවන්ට අභියෝගයන් ය...කී බෝර්ඩයේ අකුරු රටා දකුණත් කරුවන්ගේ මොළය හා සසඳා නිමවා ඇත...පරිගණක ශාලාවක වමත් කරුවන්ට කියා පහසු පරිගණකයක්  නිමවා නැත...දියුණු රටවල මෙම ක්‍රම අත්හදා බැලුවද ලංකාවේ එවන් අත් හදා බැලීම් ද නැත...

මම ජීවිතයේ වැඩි කොටසක් පරිගණකය සමඟ ගෙවමි..පරිගාණක චිත්‍රණය ආදියේ යෙදෙමි...ඒ සියල්ල දකුනින් යෙදීමට සිදුවේ ඇත්තේ දකුනත් සමාජයට අනුගත වීමට සිදු වන නිසාවෙනි...එහෙත්...සියට අසූ හතක දකුණත් සමාජයට වඩා..සියට දහතුනක් වමත් කරුවන් අතරින් ලොවට අති දක්ෂයෝ බිහි වී ඇත...

මට වයලින් ගසන්නට ගොස් පන්තියේදී දකුණින්  වයලීනය ගසන්නට බල කර....පසුව මට එය බැරි වූ පසු හිනා වූ ගුරුවරුනි,
මා අතු ගාන විට අතු ගන්නට දන්නෙ නැතැයි කියා සිනාසුනු සොයුරියනි,
මා ලියද්දි විකෘතියක් කියා සිනාසුණු බැංකු කරුවනි...
"මහ අමුතු ලිවිල්ලක්...සමහරුන්ට ඔහොම විකෘති තියෙනවා" කියමින් විභාග ශාලා වලදී මා ළගට වී බලා සිටිමින්, කොඳුරමින් මා අපහසුවට පත් කළ පරීක්ෂක වරුනි
...මම ඇතුළු බොහෝ වමත් කරුවෝ මේ වනවිට ඔබේ ලෝකය ඔබට වඩා සීඝ්‍රයෙන් ජයගෙන අවසන්.....
අපි ඉපදෙන වමත් දරුවෝද සවි බල ගැන්වීමට මේ වන විට ලොව පුරාම එක් වෙමින් සිටින්නෙමු...

වමත් කරුවන්ට පිරිස් බලයක් තනා ගත හැක්කේ...තමන්ගේ පහසුව සලසා ගත හැක්කේ රටක් වශයෙන් නොව විශ්වීය වශයෙනි...දකුණත් ඔබ අප වෙනුවෙන් ටින් කටරයක් වත් තනා නැත....නමුත් අප දකුණත් ඔබ වෙනුවෙන් අප බොහෝ දේ කර ඇත...බලන්න....ලොව දෙකඩ කළ මෙන්ම එකලු කළ මේ වමත් කරුවන් දෙස...






ඉතුරු වීඩියෝ පට වලට තවමත් වමත් කරුවෝ එක් වෙමින් සිටිති....

අප කන, ලියන ..අපට හුරු..අප වැඩ කරන  හස්තයට...."අපි පස්ස හෝදන අතින් උඹලා කනවා" යැයි
නිරන්තරව අපහාස නැඟූ සියලු දකුණත් කරුවනි....අගෝස්තු දහ තුන එනම් හෙට දින වමත් කරුවන් සොයා ගොස් ඔවුන්ට වමත දෙන්න...ශක්තියක් වෙන්න.......

ජගත් වමත් කරුවනි ඔබට සදා ජය!

7/27/10

ආදරණීය ප්‍රෙම් අංකල් වෙතටයි......

මට තාමත් මතකයි....අපි පුංචි කාලෙ දොස්තර හොඳ හිත බලන්න...ටීවී එක ළඟට ආසාවෙන් දුවගෙන ආපු හැටි.ඒ දවස් වල මගේ ප්‍රියතම ගීතය "බෑ කියලා බෑ..."..ටිකක් ටිකක් ලොකු වෙද්දි මට දැන ගන්න ඕනේ වුණා.ඒ ගීතය ලිව්වෙ කවුද කියලා..
මම හිතුවා ඒ ගීතයෙ අයිති කාරයා ලොකු දැන මුත්තෙක් කියලා....අපේ අම්මාගෙන් මම ඇහුව....එතකොට අම්මා කිව්වා...ප්‍රේමකීර්ති අල්විස් කියලා කෙනෙක් තමයි.. ඒ ගීතය ලිව්වෙ කියලා...ඉතින් මට ඇත්තටම ප්‍රේම් අංකල් ව දකින්න ආසා හිතුණා.ඒත් මම ඉපදෙන්නත් ඉස්සර දවසක කට්ටියක් ඇවිත් අංකල්ව මරා දාලා. 
ඉස්කෝලෙ දේශණ වලදි, මාධ්‍ය කවයේ රැස්වීම් වලදී අපිට උගන්නන්න ආපු ගොඩාක් දෙනා, අංකල් ගැන සිහි කළා.ඒත් රූපවාහිනි නාලිකා වල අංකල්ගෙ වැඩසටහන් ගියෙ අඩුවෙන්..හුඟක්ම අඩුවෙන්...ඒකත් ජූලි මාසෙ මේ දවස් වලට විතරයි.ප්‍රේම් අංකල් ලියපු ගීත හුන්නාක් අදත් ප්‍රචාරය වෙනවා. ඒත් දැන් ගායකයාගෙ නම වත් නොකියවෙන සංස්කෘතියක එයාලා අංකල්ගෙ නම කියන්නෙ නෑ. සමහර අලුත් අය ඒවා ලිව්වෙ අංකල් ද කියලා දන්නෙවත් නෑ...සමහරු අංකල්ගෙ නමවත් දන්නෙ නෑ.ඒත් මේ දවස් වල ලංකාවේ සමාජ රටාව අමුතු වෙනස් කමක් වෙමින් පවතිනවා...එක එක අදහස් නියෝජනය කරන නෙක විධ පුද්ගලයන්, ප්‍රේමකීර්ති අල්විස් කියලා කෙනෙක් ගෙන නොයක් විදිහේ ගුණ කථන කරනවා... ඒවා ගොඩක්ම කෙරෙන්නෙ ආකර්ෂණයටද කාලයේ තාලයට ද කියලා කියන්න මම දන්නෙ නැහැ අංකල්...හැබැයි මේ කාලෙට එයාලා අංකල්ගෙ නම නැවතත් උපද්දනවා කියලා නම් පැහැදිළිව කියන්න පුළුවන්...


කවුරු හරි ඔබතුමාව මරලා දැම්මෙ මොනවා බලාපොරොත්තුවෙන් වෙන්න ඇතිද?එයාලාට එහෙම කරන්න කියලා කිව්වෙ කවුද?...එයාලා අංකල්ව මරලා මොනාද ලබා ගත්තෙ?...මට ඔහොම ප්‍රශ්න ගොඩාක් තියෙනවා....අපේ කාටූන් ගීත දැන් අංකල් ලියපුවා ත්‍රම් ලස්සන නෑ... ඉස්සර වගේ සම්භාව්‍ය ප්‍රහසන
ගීත කලාවකුත්ජ් දැන් අපිට නෑ...ඒවා කොහොම වුණත් තිස් එක් වෙනිදාට කිහිප පොළකම අංකල් වෙනුවෙන් ගුණ අනුස්මරණ තියෙයි....ඒවාගෙ ගොඩාක් අය අංකල් ගැන කතාකරාවි....අනේ ආදරණීය ප්‍රේම් අංකල්, ඉන්න ලෝකෙක සතුටින් ඉන්න.මෙහෙට එන්න හිතන්නවත් එපා...එදා අංකල්ව මරපු අයගෙ පහු පරම්පාරාවලුත් අද ප්‍රේම් අංකල්ට ආදරෙයි...ඒත් මේ හිත් කොයි වෙලේ හරි වෙනස් වුනොත්...ආපහු මහා විනාසයක් වෙයි....කොහොම වුණත් ඉතුරු කරලා ගිය ටික , ඒ කලා කෘති වල වටිනාකම් අපේ කලා ලෝකය හැඩ ගස්සවන්න ප්‍රම්මණවත්...අංකල්ට මේ කවිය මතක නම්,පොඩ්ඩක් හරි සතුටු වෙන්න පුළුවන්..ඔබේ මරණයෙන් පස්සෙ උපන් අළුත් පරම්පරාව ඔබ ගැන නොදන්නවා නොවේ කියලා....


මල් පිපුණේ සුවඳ දෙන්න බෑ කියලා බෑ..
තටු ලැබුණේ පියාඹන්න බෑ කියලා බෑ..
අත් ලැබුණෙ වැඩ කාරන්න බෑ කියලා බෑ..
මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් බෑ කියලා බෑ..


අපි හැදුණේ රට රකින්න බෑ කියලා බෑ..
රට වෙනුවෙන් වැඩ කරන්න බෑ කියලා බෑ..
යුතුකම් රැස ඉටු කරන්න බෑ කියලා බෑ..
නගේ මලේ කිසිම දෙයක් බෑ කියලා බෑ..
                         (ප්‍රේම් මාමා)


මීට ආදරණීය නොදුටු දුවක්
නීනු සත්‍යා

7/6/10

ප‍්‍රාර්ථනා නොකළ භයංකර සිහිනය

වා තලය ඉරාගෙන
පැමිණි ඝන සැඩ කිරණ
හැලිවළං පැලී ගිය
මහ පොළොව මත සරත......
දිය බිඳක් සොයාගෙන
වැලි කතර සරණ සත
දෑස් පෙනෙනා ඉමක
මිරිඟු දිය විල් තෙරය......

මිනිස් බල රැක ගන්න
මුත‍්‍ර පිරිපහදු කර
අමරසක් සේ සිතා
උගුර දෙක ගිලින කළ...
කටු ගෙවල් දොරටු අස
ලොකු කුඩා ජනතාව
තුරුලතා යනු කිමැයි
දැක ගන්න පෝලිමක....

කණින සැම ඉසව්වෙන්
මතු වෙනා ඇට කැබලි
කඳුළු කැට පුරවලා
ගිනි ඇවිලූවා සිතට....
මතකයන් රැගෙන ගියෙ
ලෙයින් තෙත අතීතෙට
එකිනෙකා මරා ගත්
සාපලත් දේශයට....

සංහාරයේ තරම
දැක දැකම පිළිකුළෙන්
අරමුණින් නග්න සිත
ඇවිද ගෙන යන කලට..

බලය,මිල,සවිය,ජය
උදෙසාම අමන ලෙස
තලා පොඩි කර දැමූ
අහිංසක මිනිස්කම
කාණු පල්ලෙන් නැගිට
මා දෑස දෙස බලා..
වාරුවක් ඉල්ලමින්
අසරණව සිනාසිය...


6/27/10

යතාර්ථය , ෆැන්ටසිය හා හෘද සාක්ෂිය



ඔබ මේ යුගයේ නවකතා එකක් හෝ කියවා ඇතයි, මම විශ්වාස කරමි.මේ යුගයේ ටෙලි නාට්‍ය එකක් හෝ දැක ඇතැයි විශ්වාස කරමි. මා හට මේ ලිපිය සඳහා වස්තු බීජය සපයන්නේ මා වැනිම සොයුරියන් දෙදෙනෙකි.මම දින දෙක තුනකට පෙර බීම බෝතලයක් බීමට කඩයකට ගොඩ වැදුණෙමි.කඩයට හදිසියේ දිව ආ ඉහත කී සොහොයුරියෝ දෙදෙනා..සතිපතා පළවන නවකතා සඟරාවක මංගල කලාපයත්, දෙවන කලාපයත් ඉල්ලා සිටියෝය.මංගල කලාපය විකිණී අහවර බව කණගාටුවෙන් පැවසූ වෙලඳ මහතා ,දෙවන කලාපය ගන්න යැයි ඔවුන්ට කියා සිටියේය.ඉන් සෑහීමකට පත් නොවූ සොයුරියෝ..සඟරා ද්විත්වයම එකම ස්ථානයකින් සොයා ගැනීමට හැකි වෙතැයි සිතා වෙනත් කඩයකට ගියෝය.


යුගයේ ජනප්‍රියම නවකතා කරුවෝ බොහෝ වෙති...යුගයේ ජනප්‍රිය ටෙලි නාට්‍ය කරුවෝද, චිත්‍රපටි කරුවෝද එසේමය. ඒවා නව රැල්ලේ කතා පුවත් යැයි සමහරු කියති..ඒවා මෙ ලෝ තලයේ සිදු නොවිය හැකි කතා පුවත් බව තවත් සමහරු කියති.කොයි කොහොම වෙතත් ඒවා ඉතා ඒකාකාරී බව පමණක් මම දනිමි....


මම නවකතා බොහෝමයක් කියවා ඇත්තෙමි..ටෙලි නාට්‍ය බොහෝමයක් නරඹා ඇත්තෙමි..චිත්‍ර පටද නරඹා ඇත්තෙමි..ඒවා කියවන මොහොතේද , නරඹන මොහොතේද අප සුන්දර ස්ථනයකට ගෙන යනු ලබයි...නමුත් අවසානයේ ඒ සාහිත්‍ය කෘතිය හෝ වීඩියෝ පටය තුළ සංවාදයකින් හෝ ආත්ම කථනයක් තුළින් රස විඳීමට යමක් ඇත්දැයි මට සිතුණු වාර අනන්තය...එකම වස්තු බීජ වළ, ස්ථාන හා නම් ගම් වෙනස් වී, සිධ්දීන් ගොඩ නැගීමක් පමණක් ඒවා තුළ තිබෙන බව ටික දුරක් කල්පනා කිරීමේදී පහසුවෙන් හැඟී යයි..


මේ යුගයේ ජනප්‍රිය නව කතා වල, නාට්‍ය වල, චිත්‍ර පට වල, ආදරය කරන්නේත් ආදරය ලැබෙන්නේත් එකක්ම කොටසකට අයත් වූ පිරිසක් පමණි.ආදර ලබන ගැහැණු ළමයා ලස්සන විය යුතුය.ඒ ලස්සන තුළ පහත සඳහන් ලක්ෂණ අන්තර්ගහ විය යුතුය.ඇය සුදු,පැහැපත් ,පුංචි, කෙට්ටු සහ සුන්දර කෙස් කළඹක් හිමි ගැහැණු රූපයක් විය යුතුය.....ආදරය කරන්නත්, ආදර ලබන්නත් ඔවුන් ට එය ප්‍රධානම සුදුසු කමක් වෙයි....


මෙය මම ලේකඛයන් බොහෝමයකගේ දකින් දුර්වල කමකි...ලස්සන යන්න සාපේක්ෂය...නමුත් යුගයක ලස්සනට අර්ථකථනයක් , එම යුගයේ සාහිත්‍ය හා කලාව විසින් ලබා දුනහූත් ඒ ලස්සන යැයි සම්මත වන කුලකයට අයත් නොවෙනා සර්වත්‍රයට සිදු වන්නේ කුමක්ද?


මා ගිය පන්ති වල, පාසල් වල කලු , මහත, ලස්සන හිස කෙස් නැති,ගැහැණු දරුවන්ට පිරිමි ළමයින් මෙන්ම ගුරුවරුන්ද අවඥාවෙන් සිනා සුණු අවස්ථා බොහෝ වෙති..වැදගත් කෙනෙක් පිළිගන්නට ඔවුන් කවදාවත් ගෙන යනු නොලබයි....ඔවුන්ට දිවියේ සොඳුරු අවස්ථා බොහෝ මඟ හැරී යයි..එය මම නිරන්තරයෙන් දැක තිබේ..ඔවුන් තුළ සිටින්නා වූ ආදරවන්තියට සමාජයේ ඉඩක් ලැබෙන්නේ කවදාදැයි ඔවුහූ නොදනිති.එක අතකින් මෙය සිතිවිලි වලින් කෙරෙන්න වූ දූෂණයකි..ලස්සන යැයි සම්මත කර ගත් දරුවන් වෙත ඉහත කී කැත යැයි සම්මත දරුවන්ගේ තරහව එල්ල වෙන්නේත් මේ හේතූ නිසාමය.


පිරිමි ළමයින්ටද මෙම තත්වය මේ අයුරින්ම බලපෑවත් කලා කරුවෝ මෙන්ම කලා කාරියෝද බොහෝ විට පුරුෂ පක්ෂයේ ලස්සන පිළිබඳ ස්ථිර නියමයන් ප්‍රකාශ නොකරති...


යුගයේ ලස්සන යැයි සම්මත කළ ලස්සන සොයා යෑමට බොහෝ කාන්තාවෝ සහ දැරියෝ වෙර දරති.අඩියක් අඩියක් පාසා පිහිටි බියුටි සැලෝන්ද, ව්‍යායාම ස්ථානද, එක එක වර්ගයේ සුදු වෙන ක්‍රීම් වර්ග ගැන කියවෙන වෙළඳ දැන්වීම්ද මෙයට හොඳම උදාහරණ සපයති.


ඉහත කී අයත් තම ආර්ථික වාසි නිසා මානසිකව අසරණ බවට පත් මේ අය තව තවත් ගොනාට අන්දති..වෙළඳ දැන්වීම්කරණය ඉගෙන ගන්න සිසුවියක වශයෙන් මම දන්නා කරුණක් ඔබට කීමට කැමැත්තෙමි...ඔය ඔබ ලස්සනට දකිනා ක්‍රීම් වර්ග වල පැකට් වල පෙනෙන්නට තියෙන සුදු වීමේ පියවර සියල්ල පරිගණකයෙන් ( පොටෝෂොප් ) ආධාරයෙන් නිර්මාණය කළ ඒවාය. වීඩියෝ වෙළඳ දැන්වීම්ද එවන්ම ඉෆෙක්ට්ස් භාවිතයෙන් කළ ඒවාය....ඒ මවා ගත් ලස්සන තුළ සිදුවන වෙළඳ දැන්වීම් කරණයට හසු නොවන මෙන් මා ඔබෙන් කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමි.


සුද්දියෝ කලු වර්ණයට කැමති නිසා අවුව තැපීමට අපේ රට වලට එති. අපේ ඈයෝ සුදු වීමට කැමති නිසා නොයෙක් ක්‍රීම් ගාමින් සිටිති.කෙට්ටු වීමට ජිම් යති...පුංචි වයසක් පෙන්වීමට බෙහෙත් ගනිති.එපමණක් නොවෙයි...වයසින් බාල අයට අක්කා , අයියා කියති..යුගයේ ජනප්‍රිය සාහිත්‍ය කරුවෝ ද ,නාට්‍ය කරුවෝද ,චිත්‍රපට කරුවෝද,මේ මෝඩ ඔලු ගෙඩි සෑදීම පසෙක ලා මේ අගාධයටම වැටීමට තව තවත් උල්පන්දම් දෙති. ජන මාධ්‍ය වුවද මීට වඩා සුභ සෙතක් ඇති නොකරයි...ඔවුන් ද ඒ කාරියමය..මුදල් මත දුවන සමාජයේ ඔවුන් ද මොවුන් අන්දති.
මේ නොමග ගිය ඔලු යතාර්ථයෙන් පුරවනු වෙනුවට,...මෝඩ වූ , ෆැන්ටසියක හීන දකිනා මිනිසුන්ට සාහිත්‍ය ද ජනමාධ්‍ය ද සහෘදයෝ වී ඇත...


ඉතින් අප ගොඩ ගත යුතුව ඇත...යුගයේ සාහිත්‍යද, මීඩියාවද අනාගත පරපුර ගිලගැනීමට පෙර හිස් මොළ පිරවීමේ කැරැල්ල අප තුළින්ම ඇරඹිය යුතුව ඇත.