මහ පොළවේ ඉඩ නැති නම් වලාකුළකට යමු

1/10/10

උතුම් වූ විදු මවුනි සුපෙම්බර



පුංචි පා පොඩි වලට
කියා දී හරි පාර
සිය දහස් කුල කතුන්
බිහි කළා සැට වසක්
යුක්තියේ මිණි කිකිණි
නින්නාද කරවන්න
මෙත් මුදිත කරුණාව
දිගත පතුරාලන්න....
කියා දුන්නේ ඔබයි!!!
මෙ පින් බිම පාගනා
වැලි කැටය වුව ඔබේ...
දියමන්තියක් විලස
රුවා ගන්නෙමු සිරස
කෝටියක් දැරියනට
කල්පයක් පුරාවට
දෙනු මැනවි විදු දැනුම
ලැබේවා පින් මහිම
සුදිලේවි ඇහැළ මල්
උතුම් වූ ඔබ නමට......
ගෝතමි බාලිකා විදුහලේ...60 වන සංවත්සරය වෙනුවෙන්...2006 දී..සංවත්සර ප්‍රකාශය සඳහා රචනා කළ මෙය...11 වසරෙන් 12 වසරට සමත් වූ අවදියේ ලියූවකි.......දැනට 63 වසරක් සමරන ගෝතමි මවට..සදා දිගාසිරි!

1/9/10

සත්සරේ සිත්තරී


දෙසවන් පිනන
සත්සර නදට
හඬ මුසු කරන
කිඳුරිය ඔබයි...
ජීවන මඟට
රිද්මය ගෙනෙන
ගීයට උපත දුන්
මව ඔබයි....
අහසක් තරම්
නවනළු රසින්
හඳ පොබ කරන
මිතුරිය ඔබයි......
හඳ ළඟ රැදී
තනියට හිඳින
සොහොයුරියක වන් වූ
ළඳ ඔබයි....



අම්මා...




ගගනත දිලිහෙන මනරම් සඳවත
පරදී ඔබ රූ දුටු සැණෙකින්
හදවත පිරි ලතැවුල් දියවී යයි
පුරා සවන් ඔබ මුදු වදනින්

අම්මා....

කඳුලක මියැදෙන මැලවුණු ලෝකය
සතපා හසරැළි සයුරු තෙරේ..
කතරක වල්මත් වියළි දෙතොල් පෙති
තෙමලා සිහිලෙන් කුළුණු දියේ

අම්මා...

බිළිඳු හඬක් දෙසවන පත් මොහොතේ
ගත රැඳි ලේ බිඳු
කිටට පෙරා.......
මන්දාරම බිඳ
හිරු ලෙස ආ සඳ
ලොවක සා පිපාසා නිවනා

අම්මා....
2 වන ස්ථානය (අනොතත්ත විල 2007)




1/5/10

මකුළුවා සහ මනුස්සයා


වියනවා වියනවා
අපි මෙන්ම
සාදනා ඔබද
නිම නොදකිනා
කටේ කෙළ හිඳෙන තුරු
වියනවා වියනවා
මේ තරම් වෙහෙස වී
ලස්සනට හැඩ මවා
වියන දැල් මාළිගේ
එකම කොසු පහරකින්
බිමට ඇද දමනවා...
ඔබත් බිම වැටෙනවා...
මිනිස්සුත් ඔබ වගේ...
අහස් මාළිගාවෙන්
බොහෝ විට
බිම ඇදන් වැටෙනවා
ඔවුන් යළි නැගිටින්න හදනවා
ආයෙමත් පෙළක් අය වැටෙනවා...
වැටුණු කළ නැගිටින්න
බොහෝ වෙර දරන මුත්
ඔබ වෙහෙස නොදරාම
වියනවා...
නිමක් නොදකිනා දැල
වියනවා....
යළි යළිත් යළි යළිත්
වියනවා.....
බිච්චියේ කොනක හිඳ
වියනවා.....