ඉර ඇහැරෙන ඉසව්ව

ප්‍රේමය නම් කිමැයි කියා

2012-02-14T20:22:00.001+05:30

අද පෙබරවාරි 14 වෙනිදා.ආදරවන්තයින්ගේ දවස. අපි ආදරය කරන්න දන්නවාද? අපි ඒ ගැන කල්පනා කරන්න ඕනෙ.අපි ආදරය කියන්නෙ මොකටද? එය කායික බැඳීමක්ද? ආධ්‍යාත්මික බැඳීමක්ද? කායික බැඳීමකින් විනිර්මුක්ත අධ්‍යාත්මික බැඳීම් වල ප්‍රේමවන්තයන් සිටිද?අධ්‍යාත්මික බැඳීම් වලින් විනිර්මුක්ත කායික බැඳීම් තුළ ප්‍රේමය ගොඩ නැගේද?

මම සොයා ගත් කරුණු අනුව ආදරය නම් සොබාදහම විසින් වාර්ගික ප්‍රජනනය උදෙසා නිර්මාණය කළ ලිංගික කර්තව්‍යන් සඳහා පොළඹවා ගැනීමට කෙරෙන අන්‍යෝන්‍ය ආකර්ෂණයකි.සියලු සත්වයන් අතර ආදරය පවතී.නමුත් අවශ්‍ය සිද්ධියෙන් අනතුරුව එම ආදරය දිගුකාලීනව පවත්වා ගැනීමට තරම් මානසික ශක්තියක් සෙසු සත්වයින්ට නැත.

බුදුරජාණන් වහන්සේ ට අනුව බුද්ධ භාෂිතයට ළඟාවිය හැකි එකම සත්වයා වූ හෙයින්ද, බයිබලයට අනුව උප්පත්ති කතාවේදී දෙවියන් වහන්සේ විසින් දේව ස්වරූපය දී මවන ලද්දා වූ සියල්ලේ භාරකාර අපූර්ව සත්වයා වූ හෙයින්ද, අද දින විද්‍යාව නිර්මාණය කර එයින් තම වර්ගය පිළිබඳව කළ පරීක්ෂණ අනුව ලද්දා වූ නිගමන තුළින්ද,මානසික ශක්තියෙන් පිරිපුන්ම සත්වයා.එනම් මනසින් උසස් සත්වයා මිනිසාය.

දිගුකාලීනව මතකය පවත්වා ගැනීමට ඇති හැකියාව හා සාමූහික ජීවනය ට පුරුදු වීම තුළින් වෙනත් සත්වයින්ගේ ප්‍රධාන ම අංගය වූ ආහාර ගැනීම හා ලිංගික ක්‍රියාවලිය මිනිසාට අනු අංග පමණක් විය. පරිණාමය අනුව ලිංගිකත්වයට සංස්කෘතික මුහුණුවරක් ලබා දීම හා අධ්‍යාත්මික හැඩයක් ලබා දීම නිසා, ආදරය බිහිවන්නට ඇතැයි සිතිය හැක. එය සිදුවුනේ හෝමෝ නියැන්ඩතාර් යුගයේ විය හැකියැයි අනුමාන කළ හැක..

කෙසේ නමුත් ආදරය පුදුමාකාරය. එය නොපෙනෙන දෙවියන්ගෙන් ලැබුණු මානසික තිළිණයක් විය හැකිය.එය ඉතා ප්‍රිය ජනක බව ඔබ දන්නවා ඇත. ආදරය සාහිත්‍යට හේතු භූත වූයේ..නාට්‍යකරණයට ලක්වූයේ සියවස් ගණනකට එපිට සිටය. ආදරය ගැන ලංකා සිනමාවේ ලියවුණු වටිනාම ගී කිහිපයක්..ඔබට තිළිණ කරන්නේ මේ ආදරවන්තයින්ගේ දිනය ට සුභාවිත රසවින්දනයක්ද එක් කරනු කැමැත්තෙනි. විචාරයක් නොව රසවින්දනයක්ම පමණි.

කවියක් ද මන්දා නයනා!!

2012-02-12T22:12:00.003+05:30

ජපානේ ඉඳලා
යන්නට මෙහෙ ආ
නොරිකො සං ලා
සරසවිය අල්ලලා
බොහෝ කල් වෙනවා..නයනා

අපි තාම එක වසරෙ
පාස් නොවු විභාගෙක
ගැලවෙන්ට නොහැකි ලෙස
හිර වෙලා කියලා
සාමා මට කිව්වා....

පස්සෙ අවුරුද්දේ
අලුත් පොත් වල යටවී
කඩල ගොටු අස්සේ
මම හෙළු කඳුලැල්
අනේ ඔබ දුටුවාද මන්දා

උසම අත්තට නැගලා
මම කඩා දුන් සල් මල
තවම නුඹෙ සුරෙතේ
තියෙනවද කියලා
එක වරක් කියපන් නයනා..

විස්ස විද්‍යාලං බාසං අති අලංකාරං

2012-02-10T13:00:00.000+05:30

දැන් ගොඩක් ගංගිලා මල්ලිලා කැම්පස් යන්න බලන් ඇති. මේ ලිපිය ඒ අය ඇතුළු කියවන්ව කැමති අනෙක් අයට.
එදා මෙදා තුර මානවයා සත්වයා අනෙක් සතුන්ගෙන් වෙනස් බවට පත් වීමටත්, අසීමාන්තික විශිෂ්ටත්වයට පත්වීමටත් මූලිකම හේතුව මානවයා සතුව තිබෙන භාෂා හැකියාව බව ඔබට මම මීට කලින් දවසක අපේ හෝඩිය ගැන කතා කරද්දි කීවා. ඒ අනුව මානව සංස්කෘතියේ මූලිකාංගය වන්නේ භාෂාව බව ඔබ පිළිගන්නවා කියලා සිතනවා. සොබා දහමින් ලැබුනු දේට පටහැනි ව මිනිසා විසින් එකතු කරන ලද,වෙනස් කරන ලද, භෞතික ආධ්‍යාත්මික දේවල් වලට තමයි අපි ලෝක සමස්තයක් කියලා කියන්නෙ. ඉතින් මේ මහා සංස්කෘතිය යටතේ යම් යම් උප සංස්කෘතින් දක්නට ලැබන වග ඔබ දන්නවා කියලා හිතනවා.අහලා හරි ඇති..

ඔබ නොදන්නවා නම්, උප සංස්කෘතියක් කියලා කියන්නෙ පොදු සංස්කෘතිය තුළ තිබෙන යම් අංග පිළිගන්නා අතරේ දී ම එයින් ඉතාම පැහැදිලි ව වෙනස් වෙච්චි සිරිත් විරිත් තවත් පැහැදිළි කළොත් නොයෙක් සම්ප‍්‍රදායන්ගෙන් යුක්ත වෙච්ච ජන කණ්ඩායමක හැසිරීම් රටාව”

ප්‍රදේශය, භූගෝලීය තත්වය, තමන් යෙදනෙ රැකියාව, වයස, ජනවාර්ගිකත්වය, දැනුම වගේ සමාජ කාරණා මත මෙම උපසංස්කෘතීන් ඇතිවෙනවා. මෙම උප සංස්කෘති යටතේ ස්වභාවයෙන්ම උප භාෂාවකුත් ඇතිවේ.

ප‍්‍රාදේශීය විවිධතාව අනුව සෑදෙන උප සංස්කෘතීන් වල ඒ ඒ ප්‍ර‍දේශයට ආවේණික උප භාෂාවක් තියෙනවා.

මාතර දිගාමඩුළු,මොනරාගල,බස්නාහිර,නුවර බස් වහර ඔබට දැනටමත් දන්න හොඳ උදාහරණ සපයාවි.එයත් ඔබේ මතකයේ තබාගෙනම මෙම ලිපිය ඉදිරියට අපි කියවමු.

මේ ආකාරයෙන් ප්‍රසිද්ධ උප සංස්කෘති තියෙනවා.

විශ්ව විද්‍යාල උප සංස්කෘතිය
භික්ෂු උප සංස්කෘතිය
යාචක උප සංස්කෘතිය
රොඩී උප සංස්කෘතිය
බන්ධනාගාර උප සංස්කෘතිය
ත‍්‍රීරෝද රථ රියදුරු උප සංස්කෘතිය

ආදී උප සංස්කෘතීන් බොහෝමයක් අපට දැකිය හැක.

විශ්ව විද්‍යාලය හා ඒ තුළ වෙසෙන ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවෝද බාහිර ලෝකයෙන් වෙන් වූ උප සංස්කෘතියකට අයත් පිරිසක් ලෙස ඒකරාශි වී ඉන්නවා. විශ්ව විද්‍යාලය ගත් කල එහි භාෂා විලාසය හා සිරිත් විරිත් සෙසු තැන්වලට වඩා වෙනස් ස්වරූපයක් ගන්නවා. අපේ රටේ විශ්ව විද්‍යාල උප සංස්කෘතිය නම් සමාජයේ වැඩි දෙනාගේ අවධානයට ලක් වූවක්

මහා සංස්කෘතියෙන් වෙනස් වූ උප සංස්කෘතියක් ඇතිවීම කෙරේ බලපාන හේතු කිහිපය විශ්ව විද්‍යාල අනෙක් ඉහත කියපු උපසංස්කෘතීන් වලට වඩා බොහෝ සෙයින් සම්පූර්ණ කරලා කියෙනවා..

බාහිර සමාජයෙන් වෙන් ව පැවතීම.
එකම භූමියක වාසය කිරීම.
එකම වයස් පරාසයක පිරිසක් වීම.
සමාන අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ලැබූ පිරිසක් වීම.
සමාන කාර්යයන් හී නියැලීම.
සමාන ගැටළු වලට මුහණ දීම.

විශ්ව විද්‍යාලය තුල තියෙන්නෙ පරිමිත භාෂා ව්‍යවහාරයකි.එනම් සමාජයේ විශේෂ වූ කාර්යයන් කීපයක් සඳහා පමණක් යෙදෙන්නකි.බොහෝවිට ප‍්‍රාදේශීය විවිධත්වය ආරක්ෂා වීමටත්,බාහිර සමාජයෙන් වෙන්වීමේ තද අවශ්‍යතාවත් මේ සිසුන්ට තිබෙන නිසාත් මෙම විශ්ව විද්‍යාල භාෂාව ඇතිවී තිබෙන බව පැහැදිළියි..

ඒ අනුව විශ්ව විද්‍යාල තුළ ව්‍යවහාර වන භාෂාව පිළිබඳ කතා කරද්දී ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතියට ම ඇතැම් වචන පොදු වෙනවා. සමහර වචන විශ්ව විද්‍යාලයෙන් විශ්ව විද්‍යාලයට වෙනස් වෙනවා.

පුද්ගල නාම

උප කුලපති - වීසී , වීසි කාරයා, වී සී මහප්පා
මහාචාර්යවරයා - ප්‍රොෆා
දේශකයා - ලෙචා
ක‍්‍රෑමා - නිතරම පාඩම් කරන්නා
කොක්ක - පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය
ෆ්‍රෙෂාලා හා ෆ්‍රෙෂීලා-විශ්ව විද්‍යාලයට අලූතින් පැමිණෙන්නෝ
බැචා හෝ බැචී-තමන්ගේ වසරේ සිටින සිසුවා හෝ සිසුවිය
රූමා - බෝඩිමේ හෝ නේවාසිකාගාරයේ තමා සමඟ එක කාමරයේ සිටින්නා
ආටා හා ආටී - කලා පීඨයේ සිටින්නන්
ඉංජා හා ඉංජී- ඉන්ජිනේරු පීඨයේ සිටින්නන්
මෙඩ්ඩා හා මෙඩ්ඩී - වෛද්‍ය පීඨයේ සිටින්නන්
ඩොකා හා ඩොකී- වෛද්‍යවරු
සයනා හා සයනී- විද්‍යා පීඨයේ සිටින අය
ඩෙන්ටා හා ඩෙන්ටී- දන්ත වෛද්‍ය පීඨයේ සිටින්නේ
බැජ් ටොප්- විභාගයෙන් ඉහළින්ම සමත් වන පුද්ගලයා

ක්‍රෑම යනු පොදුවේ පාඩම් කිරීමට භාවිතා වන වචනය වේ.

කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ක‍්‍රෑම වර්ග 5ක් තිබෙන වග එහි අය පවසති.

ජංගම ක‍්‍රෑම - ඇවිදිමින් එක් තැනක නොසිට පාඩම් කිරීම
බොග ක‍්‍රෑම - වැසිකිලියට වී පාඩම් කිරීම
ජංගල් ක‍්‍රෑම - එළිමහනේ ගස් යටට වී පාඩම් කිරීම
ගරිල්ලා ක‍්‍රෑම - අන් අයගේ සටහන් සොරකම් කර පාඩම් කිරීම
මෙන්ඩිස් ක‍්‍රෑම - ආත්මාර්ථකාමී ලෙස අන් අයට උදව් නොකරමින් පාඩම් කිරීම

පේරාදෙනිය සරසවියේ එක් එක් විෂයන්ටද නම් පවතී

සමාජ විද්‍යාව - සමාජ රෝග.
මනෝ විද්‍යාව - පිස්සු විද්‍යාව.
දේශපාලන විද්‍යාව - බෙල්ල කැපීම.
ගණිතය - මීටර් අවුල් කිරීම.
ඉංග‍්‍රීසි - කඞ්ඩ.
දර්ශනය - පිස්සු දැක්ම.
ආර්ථික විද්‍යාව - හූරන් කෑම.

කුප්පි දානවා- විභාග ආසන්නයේදී දක්ෂ සිසුන් අනෙක් සිසුන්ට කරුණු කියාදීම
ගිරවා දානවා - කටපාඩම් කිරීම

මීටරය -සහජ දක්ෂතා මත විභාග පාස් වන්නන්
මෝටරය- කටපාඩම් කර විභාග සමත් වන්නන්
ඇණ ගැනීම - විභාගය අසමත් වීම හෝ පෙම්වතා පෙම්වතිය අතහැරීම
රිපීට් වීම - ඊ ළඟ වසරේ නැවත ලිවීමට සිදු වීම

මේ සියල්ල ඉතා සරලව මෙන්ම නිරන්තරයෙන් ම විශ්ව විද්‍යාල තුළ සිසුවෝ දැන ගත යුතු කාරණා ලස හැඳින්වේ . මේ වා නොදැන ගැනීමද විද්‍යාලය තුළ අපහසුවට ලක් වෙන කාරණා ය.

විශ්ව විද්‍යාලය තුල දේශපාලනය සම්බන්ධ උප භාෂාවක් තියෙනවා. විශ්ව විද්‍යාලය තුල ක‍්‍රියාත්මක වන සිසු දේශපාලනය මගින් ද යම් සුවිශේෂී වචන ප‍්‍රමාණයක් නිර්මාණය වී තිබෙන බවත් කිවයුතුයි..

විශ්ව විද්‍යාලයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ක‍්‍රියාකාරී සිසුන් ජෙප්පෝ ලෙසත් විශ්ව විද්‍යාලයේ සාරධර්ම කඩකරන පුද්ගලයන් අල වැඩ කරන්න්නන් ලෙසත්, මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපතිවරයා මහා ශිෂ්‍යයා ලෙසත්, හඳුන්වනවා. මීට අමතරව සෙම් අලයෝ හා සෙම් ජෙප්පෝ ද සරසවිය ඇතළෙ අනන්නත ඉන්නවා.උන් එකම පක්ෂයකටවත් නිවැරදිව සම්බන්ධ වෙලා නෑ..හැබැයි ඒ ගැන කියවනවා...

විශ්ව විද්‍යාලය තුල නිදහසේ පේ‍්‍රම කිරීමට වෙන්වූ ස්ථාන තියෙන වග ඔබ දන්නවානෙ..මෙන්න ඒවා...

මල් පාර - පේරාදෙනිය සරසවිය
සිරීපාදේ - කොළඹ සරසවිය
සයිබීරියාව - කැලණිය සරසවිය
හන්ටින් ඒරියා - රජරට සරසවිය

විශ්ව විද්‍යාලය හැදින්වීමටත් නෙක නෙක නම් තියෙනවා.

කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයට තුම්මුල්ලේ මහා විද්‍යාලය
සබරගමුව විශ්ව විද්‍යාලයට බෙලිහුල් ඔය මහා විද්‍යාලය

රුහුණු විශ්ව විද්‍යාලයට හුලං කන්ද මහා විද්‍යාලය වගේ නම් තියෙනවා.

පේරාදෙනිය සරසවිය ඇතුළෙ සිසුන්ගේ මරණ ගෙදරකට සහභාගී වීම කපකට යනවා කියලා තමා කියන්නෙ. සිසුන් කරන බරපතල වැරදි වලට සැඟවී සිට පහර දීම ට යකා ගහනවා කියලාත් කියනවා.

තරුණ තරුණියන් අන් අය සමඟ කතා නොකර ආඩම්බරයට සිටින කොට ගැට්ට හෝ ලොකු එක දානවා කියලා කියන අයම උන් වැරදිලා සිනහ වුණොත් කියන්නෙ පනාව දානවා කියලා.රැග් සීසන් එකේදීම කඩ දාන එක නතර කළත් පස්සෙ

ගාලූ කඩේ,මාතර කඩය,වැනි ඒ ඒ ප‍්‍රදේශ වලට සීමා වූ කඩසරසවිය ඇතුළෙ ඕනෙතරම්.

සරසවියට එන හැම කෙනාටම කාඩ් එකක් ලැබෙනවා.යමෙක් එයට අකමැති නම් එය වෙනස් කරගැනීමේ හැකියාවත් ජපුරෙ නම් තියෙනවා.අන් අයගේ හාස්‍යයට ලක්වෙන ලෙස හැසිරෙන්නන් ගොන් පාට් දමන්නන් ලෙසත් සාමූහික කාර්යයන්ගෙන් මගහැර තම පුද්ගලික කරුණු පමණක් ඉටුකර ගන්නා පුද්ගලයන් අපතයන් අලයන් ලෙසත් මෙහෙි හඳුන්වනවා.
සරසවි ආපන ශාලාවෙන් අඩු මුදලක් ගෙවා කෑම පිගානක් ගැනීම අඩු කෑම ලස හැඳින්වෙන අතරම,

සරසවියේ ඇති මේ උප සංස්කෘතියට විරෝධය පාන සිසුන් මැඩ පැවැත්වීමට,මඩ පෝස්ටර් ගැසීම, බ‍්‍රහ්ම දණ්ඩනය,කුණු බකට් ගැසීම ආදී දේ අනන්ත වෙනවා. ජපුරට එන කිසිම ගැහැණු ළමයෙක් නම් ත්‍රී ක්වාට කලිසම් අඳින්නෙ නෑ..එහෙම වුණොත් බිත්තර නාවනවා.

විශ්ව විද්‍යාලය තුල අභ්‍යාස පංති භාරව සිටින කෙනා ”ටියුටා”ලෙස හඳුන්වන්නෙ.කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය තුල යමක් නිශ්චිතව පැවසීමකදී ”අනිවා ඩෙෆා” කියලා කියනවාමයි.

පේ‍්‍රමය සම්බන්ධ උපභාෂාවක් ද කැම්පස් ඇතුළෙ තියෙනවා. කොක්කක් කියන්නෙ ප්‍රේමයට වුණත් කොකු ගොඩක් කැම්පස්වල තියෙනවා.

1. බත් කොක්ක - රස බත් ගෙන එන කෙල්ලන්ගේ බත් එකට වහවැටීම නිසා පෙම් කිරීම.
2.නෝට් කොක්ක - ඉගෙනීමට දක්ෂ කෙනෙක් ගෙන් නෝට් ඉල්ලා ගැනීම පිණිස පේ‍්‍රම
සම්බන්ධයක් ඇති කරගැනීම.
3.සිරා කොක්ක - සැබෑ ආදරය නිසා පේ‍්‍රමයක් හර ගැනීම.
4 ආතල් කොක්ක - ලිංගික ආශාවන් උදෙසා වන පේ‍්‍රමය

මෙය කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ ”ගොඩ යාම” ලෙසද පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලයේ ”හිච් වෙනවා” කියලා තමා කියන්නෙ.. මේ ආකාරයට විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය තුල වෙනම භාෂා ව්‍යවහාරයක් දක්නට ලැබෙනවා.

පේරාදෙනිය සරසවියේ නම් විවිධ පීඨයන් හැදින්වීම සඳහාත් නම් තියෙනවාලු.

පින්තූර කඩේ - ශාස්ත‍්‍ර පීඨය
මස් කඩේ - වෛද්‍ය පීඨය
දත් කඩේ - දන්ත වෛද්‍ය පීඨය
යකඩ කඩේ - විද්‍යා පීඨය
බයිසිකල් කඩේ - ඉන්ජිනේරු පීඨය
මඩ කඩේ- කෘෂි විද්‍යා පීඨය

"හැන්ඩියට කෙල්ලො නෑ රූමන්ට ඇදන් නෑ බ‍්‍රයිටන්ට ක්ලාස් නෑ" කියල කැම්පස් එකේ ප්‍රසිද්ද කියමනක් තියෙනවා. ඔහොම ගොඩක් තියෙනවා.

මේ උප බස තරම් ලංකාව ඇතුළෙ බැනුම් අහපු බසක් තියේ නම් ඒ ත්‍රීවිල් බස විතරයි. ඉතින් මේ කරුණු ඔබේ දැනුමට වැදගත් වුණා නේද? ඔබට වැදගත් යැයි හිතෙන වීඩියෝ කීපයක් දෙන්නත් මම හිතුවා.

ජපුර ගැන බොහෝ විස්තර මෙහි තියෙනවා.වීඩියෝව හරි නෑ. නමුත් විස්තරය හොඳයි.

මේ තියෙන්නෙ ප්‍රසිද්ධ සරසවි කීපයක සරසවි ගී.
ජපුර සරසවි ගීය

පේරාදෙණිය සරසවි ගීය
ඌව වෙල්ලස්ස සරසවි ගීය

වයඹ සරසවි ගීය
රුහුණ සරසවි ගීය

ඔබ දන්න තව තොරතුරුත් තියෙනවා නම් සටහන් කරන්න. මේ සියල්ල, අන්තර්ජාලෙන් හා අත්දැකීමෙන්.

යහපත් ආකල්ප සඳහා ඇබෑර්තු ඇත

2012-02-04T08:28:00.001+05:30

අන්ධකාරෙන් දහස් වසරෙක
මෝහයෙන් තව දහස් වසරෙක
මානයෙන් යළි පන්සියක් කල්
වසා සෑඟ වු මුත් කුවේණිය,

සැබැවින්ම ලිපිය ආරම්භ විය යුත්තේ කුවණ්ණා ගෙනි. ඇය දැනට හමු වී ඇති ජන ඓතිහාසික මුලාශ්‍ර වලට අනුව රාවණා ගේ මිණිපිරියක් බව ප්‍රකාශිතය. අපට සියලුම ලිඛිත ඓතිහාසික වාර්තා හමුවන්නේ කුවණ්නාගේ සිටය. මහාවංශය (බුද්ධ වංශය) සැමවිටම වරදක් කර ඇති වග ඔබ නොදන්නවා විය හැකිය. එනම් එවක රජයට (මාධ්‍යක් ලෙස) අති පාක්ෂික බවක් දැක්වීමයි. එහි වරද කෙසේ වෙතත්, එමගින් ඉතිහාස ගත විය යුතු බොහෝ කරුණු අතුරුදහන් කර ඇති වග අකමැතිව වුව අපට පිළි ගැනීමට සිදුවේ. කුවණ්ණා වශිකෘත වූ හෝ වශී කර ගත්තා වූ විජය දරු දෙදෙනෙකුට පීතෘත්වය ලබා දී ඔවුන් අනාථ කර දැමූ වගද, විජායි නම් ඉන්දියානු ස්ත්‍රිය රාජත්වය පිණිස විවාහ කොට ගෙන දරුවන් නොමැති වූ වගත් මහාවංශය දුක සඟවාගෙන සටහන් කර ඇත.

මුලින්ම වරද්දා ගත්තේ කුවණ්ණාය. විජයට රජකම දීම සඳහා සමූලඝාතන තැතක් (ආදරය හා යුද්ධය යන ද්විත්වයේ දී සියලු අපරාධ සාධාරණීකරණය කළහැකිය.) ගත් ඇය මා සලකන්නෙ දන්නා ඉතිහාසයේ පළමුවන පාවා දෙන්නිය ලෙසයි. ඇගෙන් පසු යක් පරපුරට ,එනම් හෙල පරපුරට අයිති වූ මේ සිහල දීපය . සිංහ ගොත්තන් හට අයත් විය. නැවත වරක් යක් සිහ පරපුර සමාදාන වන්නේ පණ්ඩුකාභය කැරැල්ලෙන් පසුවය. (මමත් අදහන සත්‍යක් නම්...එක්ටැම් ගෙට පිටින් ආ අය නිත්‍යානුකූල පියවරු වෙද්දී..නියමිත ශුකාණුව භාරකරුගේ වීමේ සම්භාවිතා වැඩිය යන්නය.) ඉතිහාසය අකමැත්තෙන් අත් හළ කොටසක් විය හැකිය.

අනතුරුව වසර 60ක් රජ කර බුදු දහමට වට පිට සකසා කලුරිය කළ මුටසීව රජ ගැන පිටු භාගයට ලඝු කොට ... පුත් දේවානම් පියතිස්ස ගැන පරිච්ඡේද ගණන් ලියා වර්ණ ලබාදුන් මහ වංශයට අනුව හා අනෙක් මුලාශ්‍ර වලට අනුව දේවානම් පියතිස්ස ගේ සොයුරු අසේල ට පසු මෙරට ප්‍රථම සොළී ආක්‍රමණය සිදු වී ඇත.

ගැමුණු රජ ද පියාගේ ව්‍යායාමය තුළින් බොහෝ වර්ණ ලාභී පුතෙකු (ඔහු වීරයෙකි) වූ වග මහාවංශය සඟවද්දී ඉතිහාසය දශක කීපයක් නිරවුල්ව ගමනේ යෙදී ඇත.

ආක්‍රමණ බර ගණනක ගොදුරක් වූ රටේ ඉතිහාසය අනුරපුර යුගයෙන් පසු පුලතිසිපුර දී ජාම බේරා ගත් නමුත් ඉන් පසු සාර්ථකත්වයට වඩා අසාර්ථක වූ වාර ගණන වැඩිය. (මේ පද ටික පරණ කැසට් පටයකින් හමු වූ එකකි. ගයන්නේ කටහඬ අනුව නම් දීපිකා ප්‍රියදර්ශණි මහත්මිය විය යුතුය.) මේ කවි පෙළ
ඡේද ගණනාවකට වඩා ප්‍රබල හෙයින් එය දක්වමි.

යුද හරඹ, බල හරඹ
වැට කඩුළු කඩා බිඳ
ඉන්පසුව මගේ ගත
කොටස් කර බෙදාගෙන

ගම්පළින්,කෝට්ටෙන්
නුවර සීතාවකින්
රජ පදවි මාරු විය
උනුන් ඇන කොටාගෙන

සොළි කේරළ පාඬි
දෙමළ හා පෘතුගීසි
ලන්දේසි පසුපසින්
හඹා ආ ඉංග්‍රිසී

වරින් වර මෙහි පැමිණ
සටන් කළ හැම විටම
අපේ අසමගිය තුළ
ලබාගෙන ඇත වාසි

සිංහලේ අවසාන
රජු විලස බුහුමනින්
පුදලැබූ රාජසිහ
රජතුමා එළවමින්

ඉංගීරිසින් අතට
මාව පවරා දෙමින්
දැන නොදැන හෝ වැරදි
කළා සමහර දනන්..

1815 මාර්තු 18 වනදා කන්ද බන්දේසියේ තබා දුන් මුත්තන් ගැන මහා ලැජ්ජාවක් ඇතත්,එය හදා ගනීමට උත්සාහ කළවුන්ගේ පරපුරත් එයම වන බැවින් අකමැත්තෙන් වුව හැඟීම් නිෂප්‍රභ විය යුතුය. මාතලේ, සෙංකඩගල තෑග්ගක් විලස අතට දුන්නාම මිස ඉංග්‍රීසින්ට ලෙහෙසියෙන් අල්ලා ගත නොහැකි දේශයන් වි තිබිණි.

1848 පුරන් අප්පු දෙවියෙක් සේ කන්දට වැඩ, අවි සටන් කොට , රට බේරා ගනු නොහී නමුදු අභීතව ඉංග්‍රීසින් අතින් සුර ලොවට ප්‍රදුර්භූත වන්නේ ද අසමගි සිංහලයාට අනුකම්පා කරමින්ය.
අද වනවිට වීරයන් භාගත කරන සමාජයක ජීවත් වන අප මේ ගැන අමතක කර ඇති වග අකමැත්තෙන් වුව පිළිගත යුත්තේමය.

ඉන් සියවසකට පසු, ඉන්දියාවට නිදහස ලබා දුන් පසු ද, අලියා නැති තැන හෙණ්ඩු කුමටදැයි සිතූ මහා රාජිණිය අපට නිදහස තෑගි දුන් නමුත්, 1972 වනතුරු අපව පැහැදිළිව රවටා ඇති වග ඔබ දන්නවා ඇත. ඉන් පසුව වුවද අපේ රටට උදා වුයේ යහපත් කාල පරිච්ඡේදයක් නොවන වග ජීවත් වූ අයට මතක ඇත.පසු උපන් උන් අසා ඇත. දකුණේ තුරුණු විරෝධයකින් අනතුරුව නැගුණු උතුරේ තුරුණු විරෝධය ජාතිබේදය යන ප්‍රබල වචනය නිසා වසර 30ක් ම රටක් ලෙස වන්දි ගෙවීමට අපට සිදුවූ බව ඔබට මතක ඇත. ඒ දශක තුන හා මේ අකුරු අමුණන මොහොත තුළද නොදන්නා නොසිතන,එක්කෝ පෙනෙන හඬක් නොනැගෙන, නැත්තම් බිය නිසා වසන් කරගත් සමහර විදෙස් කූට බලපෑම් අප වටා ක්‍රියාත්මක වේ. අද වන විට බුදු දහම ද දේශපාලනීකරණය වී ඇති ආකාරය හා සන්සන්දනයේදී ඊට වඩා සිය ගුණයක් එදා ටිබෙට් මහින්ද හිමිගෙ දේශපාලනය ජාතිවාතසල්‍යෙයන් පිරිපුන් වග මඟේ හැඟිමයි.

සහන ලැබෙන තුරු ලංකා දීපය ට

ගහන ගැහිලි හමුවෙහි සිහ වෙසින් සි ට

නහන රැපුන් නඟමින් යමි ඉදිරිය ට

මහණ කමත් බණ දහමත් එයයි ම ට

අද වනවිට නොදැනී නොදැනී අපි යළිත් ආක්‍රමණය වෙමින් සිටිමු. උතුරේ යුද්ධය භෞමිකව හා නාමිකව අවසන් ය. එහෙත් හදවත් තුළ තවම ගිනි අඟුරු නැතිවා නොවේ.. අඟරු දැවෙන විට මතුවන ගින්න නිවීම අපහසුය.යුද්ධය සිත් වලින් අවසන් කිරීමට කිසිම දවසක අපට ජාත්‍යන්තරය ඉඩක් නොදෙන වග අප තේරුම් ගත යුතු සත්‍යතාව වෙයි.හොද්ද බොර කර ඒ බොර දියේ මාළුන් සොයනා උන් අද සමාජයේ බොහෝ සිටිති.

සාගර පළන්සූරිය මහත්තයා ගෙ උතුරෙන් කව් පන්ති‍යෙ අවසන් කවි දෙක මම මෙහෙම සටහන් කරන්නෙ...මේ කවි වල විය යුත්ත පැහැදිළිව දක්වා ඇති නිසාය.

මිනිසා වෙතින් මිනිහා වෙන් කරන රිසින්

බැඳ ඇත පවුරු පදනම් කිසි කෙනෙකු විසින්

ඒවා කඩා බිඳගෙන එහි පිරුණු පසින්

පාලම බැඳෙනු ඇත දවසක උතුරු දෙසින්

පැයක දි එකට හමුවන දුර ඇත දෙතැන

මෙය වෙන් කරනු හැකි කිසිවෙකු වෙද කොතැන

සුරුට්ටුවට එක් වී උතුරේ ඔතන

බේදය පිළිස්සී හමු වේවා දකුණ

හෙට එළිදකින පුරන් අප්පු මුද්දරය මුද්දරයකට පමණක් සීමා නොකොට, කොඩියට , ගීයට ජාතික දිනයට ජාතික හැඟීම සීමා නොකොට රට වෙනුවෙන් සංවර්ධනයට උරදිය හැකි, ආකල්පමය වෙනසක් ඇති ප්‍රජාවක් බිහි කිරීමට ලංකාව වෑයම් කළ යුතු කාලයයි මේ. ඉතිහාසය කෙතරම් ස්වර්ණ මතක වලින් ගහණ වුවද, වර්තමානය සකසන අය අනුව අනාගතයේ ඉතිහාසය නිර්මාණය වන වග අප මතක තබා ගත යුතුය. සාහිත්‍යට කලාවට තාක්ෂණයට හා මිනිසාට සේවය කිරීමට ඇල්මක් තිබෙන සුභාවිත පරපුරකට නව ආකල්ප තුළින් දීන බව නැති කළොත් යා නොහැකි යහ සංවර්ධනයක් නැත.. සංවර්ධනය අප එනතුරු බලා සිටින වග සිහි තබා ගන්න.

ඇමරිකාව ,ඉන්දියාව ,වීනය වපර ඇස් වලින් සිනා සෙන්නේ කුමකටදැයි අප ට තවමත් ගැටලුය..සමහරවිට මේ සංවර්ධනය තවත් වසර ගණනක දී ඵල සහිත විය හැකි ය. නමුත් එය අද සිටම වේගවත් නොකළොත් අපි පසු පස්සේ තබා ලෝකය බොහෝ ඉදිරියට ගොස් සිටිය හැකියි.

අප නිදහසෙන් පසු වසර 64ක දී උපරිම ප්‍රයෝජන ගෙන නැත. නිදහසේ සියවස සමරන දිනට තව වසර 36 ක් අනාගතයට, හොඳ ඉලක්කයක් ලබා ගතහොත්, අපට අප රට යහ සංවර්ධනයකින් ලොව බැබළවීමට හැකි වනු ඇත. බතින් පිරි රටක්,දැනුමෙන් පිරි රටක්,තෘප්තියෙන් පිරි රටක්,යුද්ධ නැති රටක්,දිළිඳුන් අඩු රටක්, ලොවක් පිළිගන්නා රටක්,මිනිසුන් ආදරය කරන රටක්, රටට රටම ආදරය කරන රටක් අපට තැනිය හැකි නම්,එදිනට අප සමරන්නේ සැබෑම නිදහස යි.

මිනිසුන් නිදහසේ හිතන,නිදහස දකින රටකට අපේ රට ගෙන යන්න අපි පමා නෑ.
කෝ රාවණ ජාන? කෝ පුරන් අප්පු දරුවො? කෝ කැප්පෙටිපොළ ලේ? තව කල් නෑ මිතුරනි, යහ ආකල්ප සඳහා බොහෝ ඇබෑර්තු ඇත. ලක් මව යළි නින්දෙන් නැගිටවිය යුතු හොඳම කාලය පැමිණ තිබේ.

මුළු වැර යොදා වැඩ කරතොත් ඇතිව සිත

පුළුවනි අපට බිඳුමට ලොකු අයගෙ මැත

කුළු ගෙඩි පහර එක පිට එක හෙළන මත

පළු පළු නොවන කොරසැඩි කළු ගලක් නැත

මලගිය අනාගතය හා අහිංසකයන්ගේ‍ ආරාමය

2012-02-01T21:13:00.000+05:30

මා මෙය ලියන්නට සිතුවේ මීට පෙර වුවත් තාලයක් කල්පනා වනතුරු සිටියෙමි.හැබෑවටම මම අහිංසකාරාමයට බොහෝ ප්‍රිය කළෙමි.එහි ඉතිහාසය මම තරමක් දුරට ප්‍රිය කළෙමි.නමුත් මම අහිංසකාරාමයට ආශා කළේ එය සමාජ ඛේදවාචකයක කලාත්මක ප්‍රති මූර්තියක් වූ නිසා‍වෙනි.මම කුඩා කළ එය හදනවා දුටුවෙමි.. 2000 වසරේ මම අලුත් ඉස්කෝලෙ යන විට එය කිරි පාටට දිලෙන ලස්සන තැනකි...මම පාසල් ගොස් අවසන් වන විට එහි දිය සෙවල බැඳුණත්,ළඟදී එය යළිත් ලස්සනට දිළෙන්නට විය..මල් තවානෙන් පසු එය වැසිකිලියට ගත් වග සියැසින් දිනපතා දුටු අය අතර මම සිටිමි...කලිසම් වනා දැමූ අහිංසකාරාමය සිහි කළේ ඉතා පහත් මට්ටමේ තුවා රාක්කයකි.

එය බිඳ දැමීම ගැන එක එක මතවාද කොතරම් තිබුණත් මම සිටින්නේ නිගරුවට වඩා විනාශය යහපත් යන මට්ටමක..ඒ අතින් මේ මොහොතේ සංවර්ධනය ගත් තීන්දුව සැබවින් ම යහපත්...සාමාන්‍ය මල් කරුවන්ගේ පොදු වැසිකිළිය වීමට වඩා එය වටිනවා නේද? නැවත වරක් කුඩාවට එය ගොඩ නගනවා නම් පැලවත්ත ජනකලා කේන්ද්‍රයටත් වඩා ඇඹිලිපිටිය ඊට සුදුසුයි...අඩුම තරමෙ ඒ දරුවන්ගෙ අම්මලා ඒ ගැන බලාගනිවී..මම දන්නෙ එච්චරයි..මොකද පැළවත්තෙ සමාජ විෂමතාව වෙනුවෙන් ලොකුවට කතා කරන අය ලොකු බිල්ඩිං ගහං හිටියාට මේ තරම් ළඟ තිබිලාත් මේක ගැන බැලුවෙ නැත්තම්..ජනකලාවට ගියත් ඔය සැලකිල්ලම තමා!!

තාලයක් නැති ගීතය 

අතීතය Part | 1 

එදා දුටු උස් පවුර  

සම කරනු පිණිස නැගි

හද පෙළක් මිහිකුසේ 

කඳුලු මැද ලැගුම් ගති

අතීතය Part | 2 

අව් දූලි හුළං වැද

වැහි වැටුණු සිමෙන්තිය

පාසි බැඳ වහන් කළ

තාලයක් නැති කවිය

කරදාසි කොළ වලට

සිතින් පිටපත් කරන්
අම්මාට කියවන්න

එක් කරන් යන හිතින්

පැන නැගුණු හදවතක්

මග බලන සඳ මගට

හිර කෙරූ හීනයක් 

ආයෙ යන්නට ගමට 

වර්තමානය  Partner

එදා දුටු උස් පවුර  

සම බිමක් වූ අයුර

අපූරූද කොයි තරම

බලන් සකි එහි මහිම

අනාගතය ?????????????????

එදා ඩෝසර් කෙරූ 

රුහිරු පිරි සිරුරූ

අදත් මතකයන් 

ඩෝසර් ව ඇති අයුරූ

මේ ටික අගින් එක් කරන්නෙ ඔබේ දැනුමට- (සියල්ල අන්තර්ජාලයෙන් බාගත කළ ඒවා)

අහින්සකයන්ගේ ආරාමය නිර්මාතෘ


ජගත් වීරසිංහ මහතා

විශාරද නන්දා මාලනීය හා මහාචාර්ය සුනිල්  ආරියරත්නයන් විසින් එක් කළ පුවරු

අහිංසකාරාමයේ කැඩුණු බිඳුණු ස්වරූපය 

ඩොසර් කිරීමට එන හැටි


දරුවන් ගණන සිහි කරන කනු (මෙහි හිස් ගලවා තිබිණි)

හිතැත්තන් ගේ කව් සටහන් මැටි පුවරු වී

ප.ලි

වර්ෂ 1988 – 91 අතර කාලයේ දී ඇඹිලිපිටිය ඇතුළු රටපුරා ඇති වූ භීෂණ තරුණ මරණ වෙනුවෙන්, පාර්ලිමේන්තු වට රවුම ඉදිරිපිට ‘අහිංසකයන්ගේ ආරාමය’ ඉදිකළේ 2000 වසර දී ය‍. දහස් සංඛ්‍යාත මවු පියවරුන්ගේ දෑතින් මිරිකුන මැටි පිඩවල් මෙහි ඇති අතර මෙය ස්මාරකයක් ලෙස වසර 12ක් පැවතුණි

ලොකූ| පාට‍ | රහස

2012-01-31T20:08:00.001+05:30

මගේ නොවූ මගේ ලොකු අයියාට.....

ඇත්ත ලෝකෙ කුරිරු හින්දා
හීන ඇතුළෙ පිය මැන්නට
අඩමානෙට ජීවිතයේ
නොයෙක් ඉසව් ගැළපුවාට.....

උඹෙ අම්මාගෙ කුසේ නැතිව
අපෙ අම්මාට ඉපදුණාට
උඹෙ වගෙ රතු ලේ නොවයිද?
දුවන්නෙ මගෙ සිරුර පුරා!!

එකම හිනාවක දිව යන
සුන්දර මග දිග හරහට
පුංචි කටුක මග වලවල්
තියෙන නමුත් ලොව හෑරුව

දහසක් උන් හිනා වුණත්
හදවත් නැති මුහුණු වලින්
මමයි උඹේ ලොකු නංගි.......
උඹයි මගේ ලොකු අයියා!!!!

ඉතින්.....

ලොකු අයියේ ගෙදර එන්න...
මිනී රකුස් ඇහෙන් මිදී
අම්මා දොරකඩ ඉන්නවා
අප්පච්චී තවම නිදී...

රහස............

කොමන් කැන්ටිම වෙත
පිය නගන හැම දිනකම
දකින්නෙම් ඔබේ රුව
මඳ හිනාවක දැවටුන

ඔබේ ඇස් මත දුටුවෙමි
කියන්නට ප්‍රිය කළ
වැරෙන් හංගල ලද
පුංචි රහසක් ඇති බව

දල්වා තබමි පහනක්
කඩදාසියක් සමඟින්
විසි දෙවෙනි වසරෙත්
පෙර කළ පුරුදු විලසින්

ලියා යනවානම්
මේ අවුරුද්දදි වත්
හැමදාම නොකියන
ඒ රහස එක සැරයක්...!!

(ජ ‘පුර කොමන් කැන්ටිමට යන හැම දිනකම මම දකින .... මා සසල කරවන අඳුරු යුගයේ මරා දැමූ ගැමුණු යසස් සොහොයුරා ගේ සේයා රුවේ මන්දස්මිතයට පුංචි උපහාරයක්.... )

මේ කවිය රචනා කළ දින සිට දින කිහිපයක් ගතවීමට මත්තෙන් ශිෂ්‍ය කලහකාරී හැසීරීම් නිසා එය ඇතුළු සියලු සිසු විරු සේයා රෑ ගලවා දැමුණි...

හැම පාටම එක වගේද? ..........

සඳ රෑට
තරු සාදයට
අඳින
නිල්පාට
සාරියට
ඉර දුන්න
මැණික් නුලෙන් මනා ...

නේක ගෙත්තම් දමා
පිළිවෙලින් රැළි තබයි...
සුමට කර සීරුවට
සුළං සන්නාලියා....

අත හැරී ඇදී ආ
සුදු පාට බෝඩරෙන්
එක සිප්පි කැටිත්තක්
කඩා ගත්තා කියා....

පුංචි දැරිවියකගේ
අහිංසක සුදු ගවුම
අඹරවා..ඇය සැණෙන්
සීතලෙන් තෙත් කළා...

ඉර දුකින් ඈ වැළඳ
උණුහුමින් තුරුළු කොට
වැලි පොඩිත්තෝ එක්ක
ගෙදර ගොස් ඇරලුවා....

මෙව්වා කවිද මන්දා....

2012-01-30T20:45:00.001+05:30

|||ජෝන් ද සිල්වා රඟහල නෙළුම් පොකුණට කී කවිය|||

මිතුර මම වෙමි
වසර ගණනක්
රජකළේ මේ
කලා උල්පත

නොයෙක් නළු කැළ
දන මනස් කඳ
නොබා පොබ කළ
අඩි තුනක් උඩ

මකුණු කරදර
මදුරු හිරිහැර
වුණු කලක් වූ
පෙර අතීතෙද

අඩු නොවිණි
කිසි දොසක්
නොනැගිණිනි
සෙනඟ ඉතිරිනි
අසුන් පිට පිට

නුඹ විභූෂිත
වී දිලෙන සඳ
වීදියේ අද
සපිරිවර මැද

සිනා නැඟුනා
මගේ හද තුළ
සකිය සුන්දර
මගේ හෙට ගැන

නුඹට නොතරම්
මට තරම් වන
මිනිස් කැළ මට
ඉතිරි කරමින

අර්ථ දනු ඇති
කලාපති හා
නැරඹියන්
ඔබ වෙත
ඇදෙනු ඇත...

|||ඔබ සහ බැම්ම |||

බෝගම්බර වැව ළඟ
වලාකුළු බැම්ම උඩ
අනෙක් ඉවුරේ රඟදෙන
හංස පන්තියෙ සිරිය විඳ විඳ

හුදකලාවේ නලියන
මඳ පවන හා සමඟින
ගයන්නෙමි මම ගීතය
සිහිකොට ඔබේ දෙනයන.....

එති යැයි මඟ බලාගෙන
සිටියෙමි මවෙත දවසක
අවසන නිමා කෙරුවෙමි
ඔබ සහ ඔබේ සිහිනය

||| පුංචි කවියක් |||

දකින කොට
පාත්තයො
වලාකුළු
බැම්ම ළඟ
උහුලන්ට බෑ
සත්තයි....

දැනෙනවා
ඔබෙ සුවඳ
ගුඩ් ෂෙඩ්
එක පුරාම...........

||| සිසිරය කියන්නේ මෙයමදැයි? |||

හිරු උණුසුම් කබාය ගලවන
වලා පවුරක පොරවන..
මිහිමත සැතපෙන
හිම සළුවක දැවටෙන
හෙමි හෙමින් හෙමින්
ගිනියම දුරලන
වෙහෙස නිවාලන....
සැනහෙන හැන්දෑවක්...
ඔබ දුටුවද
හිම තැවරණ
මගෙ
කරත්තයේ.....

පාවෙනා සුළං කෝඩයට
හොරෙන්
හීතලම හීතලම
හිම කැටි
දෝතක් අරන්
පාවී යන්නට
හදනවා
අර ගිනි උඳුනට
ටිකක් විතර ඉහළින්..
හෙට හිවුඩු පිපෙන
නිල්පාට හිමිදිරියේ‍
සුදුපාට තවරනු පිණිසද
කොළ පාට කඳු මුදුනේ.....
මට කියන්න
හිම තැවරුණ
කරත්තයේ....

------------------------------------------------
මේක නම් අනුන්ගෙ කවි මම කියපුවා.............ගොඩාක්ම චූටි කාලෙ අවුරුදු දෙකහමාරෙදි විතර

විචාරය ට පෙර | මම හා අනිත් අය

2012-01-26T20:48:00.000+05:30

මම බ්ලොග් එකේ කවි ගොඩට නිර්මාණ 37 ක් විතර ලියා තියෙනවා.. (මම කවියැයි කියා සිතන නිර්මාණ 37ක් තියෙනවා.) ඒවාට කමෙන්ටුත් තියෙනවා.මම කවදාටත් ලොකුවට හිට් ලබපු කෙනෙක් නෙවෙයි.ලිපි ලියා තියෙන්නෙ 129 යි.මට ෆලෝවර්ස් ලා ඉන්නෙ 241 යි. කමෙන්ට් 1362 යි. එයින් 500ක් පමණ මගේ කියමුකො. ඒ කියන්නෙ මම අසාර්ථකයි..වසර තුනක් අහවර වෙද්දි ලිපි 129 ක් කියන්නෙ අද ඉන්න බ්ලොග් කරුවන්ගෙ හැටියට පොඩ්ඩක්.

මගේ බ්ලොග් එකට අනුව නම් මේ අසාර්ථකත්වයට පැහැදිළි හේතු තියෙනවා. නිරන්තරයෙන් බ්ලොග් එක විකෘති කිරීම,යූ ආර් එල් මාරු කිරීම, ආර් එස් එස් ෆීඩ් සංඛ්‍යාත වෙනස් කිරීම.බැලීමට අපහසු හා වැඩි වෙලා ලෝඩ් වෙන ටෙම්ප්ලේට් දැමීම..මේවාට බලපාපු සමහර හේතු කියලා කෙනෙක් ට හිතන්න පුළුවන්.ඒත් මම හිතන්නෙ නම් මම හරියට නොලියපු එකයි මට බ්ලොග් තරුවක් වෙන්න බැරි වුණ ප්‍රධාන හේතුව..(ඒ කියන්නෙ අනික් අය තරු)

මම කවදාටත් හිට්ස් බලාගෙන ලිව්වෙ නැහැ. ඒත් මම ලිපියකට ප්‍රතිචාර 6ක් තරම් බලාපොරොත්තු වුණා.ඒ ගණන ලැබුණා. පස්සෙ මම හෙමින් ඊළඟ ලිපිය දමනවා.ඒ හැර කිසිම විදිහකින් කමෙන්ට් මතම පදනම් වූ ලිවිල්ලක් මම කවදාවත් කරන්නෙ නැහැ.

පහුකාලීනව බ්ලොග් එක එහෙම්මම තියෙද්දි මම මුහුණු පොතටම සීමා වුණේ බ්ලොග් එකට වඩා මුහුණු පොතේ කමෙන්ට් දැමීම වේගෙන් සිදු වීමත්, අඳුනන බොහෝ අය බ්ලොග් කලාවෙන් මිදීමත් නිසයි.ඒත් මම එහෙමයි කියලා බ්ලොග් ලියන එක අත ඇරියේ ම නැහැ.... හැම මසකටම අනිවාර්යයෙයෙන් මොනම මට්ටමේ හෝ ලිපියක් දෙකක්.. මගෙ අතින් පල වෙලා තියෙනවා. මම රෝස වලාකුල පටන් ගත් දා ඉඳන්.( 2009 සැප්තැම්බර් ඉඳන්.)

මගේ බ්ලොග් කරණය පටන් ගත්තෙ 2009 අප්‍රේල් වල .ඉන්පස්සෙ මම මාස හතරක් පමණ මේ ගැන හොයා බැලුවා...පුංචි බ්ලොග් හැදුවා...බ්ලොග් විසන්ධි කළා.. අන්තිමට තවමත් රෝස වලාකුළ පටන් ගත්ත තැන මම ඉන්නවා කියලා මට හිතෙනවා..මේක සිම්පල් තමා...කොහොමත් මට මේ බ්ලොග් එක හරහා සමාජ විප්ලවයක් කරන්න ඕනෙ වුණේ නෑනෙ..

මම රෝස වලාකුළ ටික කලක් ලියද්දි ඒක මට ම එපා වුණේ...දන්න හඳුනන අය ඇරෙන්න මෙහි කිසිවෙක් නොපැමිණීමත්...මම මුහුණු පොතේ නිර්මාණ බෙදා හදාගැනීමෙන් සතුටට පත්වීමත් නිසා..කවුරු හරි බැලුවා කීවාම සතුටක් ඇත්තට දැනෙනවා...(බලන්න කියලා හිතන් යමක් ලීවොත්)

දැන් සමහරු කියයි.. මුහුණු පොතේ ප්‍රසිද්ධම වචන ටික (පට්ට. මරු.සුපිරියි.අපූරුයි. ලස්සනයි.අගනා නිර්මාණයක්.) කමෙන්ට් විදිහට වැටෙද්දි, මම පට්ට කෑල්ලක් කියලා මම විහින්ම හිතාගෙන මම මුහුණුපොතට වෙලා හිටියා කියලා.. එහෙම දෙයක් බොහෝ අයට සිදු වුණත් මට සිදු වුණේ නෑ... මට ගුරුකුලයක් නැති වුණත් හොඳ ගුරුවරයෙක් ඉන්නවා.මම ලියන කරන ඕනෙම දෙයක වරදක් වෙතොත් අනිවාර්යයෙන් පෙන්වා දෙන....

නමුත් මම අදහන විදිහට නිර්මාණ වල ඇත්තටම වැරදි කියලා දෙයක් නෑ...(එය කල්පිතය සත්‍යය අතර දෝලනය වන නිසා.) පොඩ්ඩක් නිවි හැනහිල්ලෙ කල්පනා කරලා බැලුවොත් ඔබට තේරෙයි.නිර්මාණයක් විචාරයෙදි අපි පාදක කරගන්න සමහර දේවල් වල ඇත්තටම අවුලක් තියෙනවා කියලා..අපි ගොඩක් නිර්මාණ දිහා බලන්නෙ වටපිට බහුබූත ඔක්කොම ඔළුවට අරගෙන. ඒක සමහර විට අපිට ඉන්දියන් කාරයන්ගෙන් ආපු පුරුද්දක් වෙන්න ඇති...උන් තමයි ඔක්කොම බහු බූත ඔලුවට ගන්නෙ. පේන්නෙ නැද්ද? (උන්ගෙ මෙගා නාට්‍යක් එක දවසක් බැලුවා නම් තේරෙයි)

හරි වට පිට කතා වලට නොගිහින් මගේ කතාවට ආවොත් මම ඇත්තටම බ්ලොග් ලියන එක අතෑරියා.(ලියන්නං වාලෙ ලිව්වා)..නමුත් මම පොඩි පරීක්ෂණයකට වෙන නමකින් ලියන්න පටන් ගත්තා පළවෙනි ලිපියට නොහිතූ තරම් ප්‍රතිචාර ලැබුණා. මෙතනදි මට දැනුනා බ්ලොග් එකකට නම බලපානවා වැඩියි කියලා. මම හිතුවා නම වෙනස් කරන්න. හැබෑවටම නම වෙනස් කිරීමෙන් පස්සෙ මම අලුත් වුණා..පරණ පාඨකයො හැලුණා..අල්ත් අය ආවා..සදාකාලික උන් සියල්ල බලා හිටියා.. ඒත් ඇත්තටම ගොඩක් බ්ලොග් කරුවන් වෙත තියෙන්නෙ ලිපියක වටිනාකමක් නොව පුද්ගලික වටිනාකමක් බවයි මගේ පෞද්ගලික හැඟීම.

උදා- අහ් මාරයා මොනා ලීවාද දන්නෙ නැහැ. ගිහින් බලන්න ඕනෙ...
        දිල් මේ දවස්වල දිය වෙලා වගේ ඇයි ද මන්දා
        සඳරුගෙ පෝස්ට් අඩු වෙයි ද බං..ඌ 7 බස්සනවාලු
        වත් දැන් වැඩියෙන් එන්නෙ එෆ් බී....සොඳරු ලියලාද?

මේ බලන්න...මට වුණත් මේ චරිත ඇයි සට සට ගාලා මතක් වුණේ ..අපි බ්ලොග් බලන්නෙ ලිපියේ වටිනාකමට නෙවී. පුද්ගල වටිනා කමට...මට නොවරදවා එන කමෙන්ටු වලින් මම දැන ගත්ත දේ...ඒ අයට ත් මේ විදියටම මගේත් යම් පුද්ගල වටිනාකමක් තියෙනවා. ඒ නිසා මම කොයි තරම් කසඩ ලිපියක් ලීවත් මොනාම හරි කමෙන්ට් දානවා....ඒත් මම කොයි තරම් හොඳට ලීවත් අර තමන්ගෙ හීන බ්ලොග් කරුවන්ට කමෙන්ට් දාන අය මෙහෙ එන්නෙ නෑ.( මම මේ මාව උදාහරණයට ගන්නෙ...අත්තානං උපමං කත්වා වඩා හොඳ නිසයි.)

මම එක බ්ලොග් එකක් වත් අඩුවෙන් තකන්නෙ නෑ... මම උඩ සඳහන් කළේ මම නිතරම බලන බ්ලොග් ටික.හැම බ්ලොග් එකකම ගත යුත්තක් තියෙනවා.ඒ හැම දේකින්ම යමක් හදවතට එකතු වෙනවා..නැහැ කියලා කියන්න පුළුවන්ද? මෙගා නාට්‍යක් බලද්දි එන කලකිරීම වුණත් හදවතට යමක් ඇඩ් වීම කීවොත් නිවැරදියි නේද?

හරියට ලියන්න කියලා මම කියන්නෙ නැහැ.ඔබ කැමති විදිහට ලියන්න. හරසුන් කියලා දේවල් ලෝකෙ විරලයි.හරයක් තියෙනවා..හොයාගන්න ඕනේ.ඕනෙම නරක දෙයක් කෙළවර හොඳක් තියෙනවා.ඔබ යම් නිර්මාණයකින් අතෘප්තිමත් නම් ඒක පවසන්න...ඔහුට හෝ ඇයට.. නමුත් ඔබේ බාල්දිය ඇතුළෙ බැහැලා නෙවෙයි.ඒ ඒ අයගෙ සාක්කු දිහා බලලා... බලන කෙනෙක් බලන්න නොබලන අය නොබලන්න.. අනේ කවි ලියන්නෙ කාට බඩේ පාර ගහන්නද? ඉර අල්ලන්නද? නෑ.... අපි මේ හිතුවිල්ලක් දෙකක් ලියනවා... පොඩි ආතල් එකට...ඔය අතරෙ වෙනවානං සමාජයටත් වැඩක් වෙයි... ඔබේ නිර්මාණයෙන් ඔබ සතුටු වුණා නම්..ඔබේ නිර්මාණය අති සාර්ථකයි..

නිර්දය විචාර පහසු තරමටම සහෘද විචාර අමාරුයි...ඒත් ඔය එක නිර්ධය විචාරයකින් පුළුවන් මිනිහෙක් කලාව එතනම බිඳලා දමන්න..හොඳ කලා කරුවෙක් වෙන්න තියෙන අංකුරයක් මරලා දාන්න..මොකද එක එකාට විචාර දිරවන්නෙ එක එක විදිහට.මෙතනදි වැදගත් වෙන්නෙ සන්නිවේදන භාවිතාවෙ දක්ෂතාවය..බොහොම සෙනෙහසින් පහදලා දුන්නා නම්..මේ මුළු ලොකෙ සිදුවුණු බොහෝ වැරදි කණපිට ගහන්න පුළුවන්...ඒ වගේ තමයි නිර්මාණ කරුවාගේ අනාගතය මරන්නත් උපදවන්නත් පුළුවන් විචාරකයාට... විචාරකයා පළමුවෙන් හොඳ රසවින්දකයෙක් විය යුතුයි. හොඳ රසවින්දකයා හොඳ මනුස්සයෙක් විය යුතුයි... කැත දේ ඇතුළත ලස්සන දකින....ධනාත්මක පරම්පරාවේ අලුත් තේරුම් මවන්නෙක් විය යුතුයි..
ලෝකය රසවින්දන භාවිතාවෙ සිදු කරපු ලොකුම වරද මොකද්ද? කියලා මම ඔබෙන් අහන්නද?

මේ සිතුවම් කාගෙද ?

මේ චිත්‍ර එදා ලස්සන සිතුවම් විදිහට පිළි ගැනුණා නම්, මුලු ලෝකෙම වෙනස් වෙන්න තිබුණා... මුලු ලෝකයම.. දැන් මේවා කැලැන්ඩර් වල ගහලා නම් වැඩක් නෑ....එදා ඒ වරද නොහදා...මේ චිත්‍ර ඇඳපු කොල්ලාව කැම්පස් එකට ගත්තා නම් ඌ අද නමක් තියල මිය ගිය කලා කරුවෙක් වෙන්නත් ඉඩ තිබ්බා...ඒත් අද.... ශත වර්ෂ ගණනාවක් යන තුරුත් ඇවිදින මල ගිය සෙවැනැළි වල සාපයක් හිමි කෙනෙක්...

ඒ තමයි ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්.............

කවි නොලියන ළමයින්ගෙ කවි

2012-01-26T09:23:00.002+05:30

මම මේ ලියන්නෙ කවි නොවෙන්න පුළුවන්. ඒත් මේ කවි ටික මෙතන ලියන්න හිතුණා...කැමති කෙනෙක් කියවන්න... (මේක ඇත්තටම සංරක්ෂණය කරගන්න...දැම්මෙ.. මුහුණුපොතේ දාපු ස්ටේටස් වලින් කීපයක් කීවත් නිවැරදියි)

උදානය

ගඟක් වෙමි ගලා යන
උල්පතක හැඟුම් ගෙන
සුසුදු පෙණ අතුරමින
ඉවුරු සිඹ සනසමින

ගං දෑල වෙත පෙමින
මල් පොකුරු විසිකරන
තුරු වැලක ඉකිබිඳින
වියළි පත් තුරුළු වන

ඇල අසල මඟ බලන
ගොයම් ගස් නිල් නිලන
නිවා ගන්නට පවස
කරයි ඇරයුම් සවස

හතර කණිසම වදින
සොරොව්වෙන් හද රැගෙන
සරුබිමක් වෙත ගලන
දියවරකි සිනාසෙන

පුරන් බිම් තෙත් කරන
ඇළ වේලි මං තනන
සරු බිමට යා කරන
පැතුම් අරගෙන වඩින

එපා සමුදුරු විනිස
කලපු අව සඳ පහස
නැත පැතුම් මෝය අස
හැරෙමි ලෝ වැඩ පිණිස

අප්පචිචිගෙ කමිසය

ඒ කාලෙ හොර හොරෙන්
වටරවුම් වල පිපුණ
මැයි මලක සිරිගත්ත
අප්පච්චිගේ කමිසෙ

ළඟදි අල්මාරියෙන්
ගත්තා එළියට අම්මා..
කිට්ටුවට අහැ දමා
බැලූවෙමි ඒ දිහා

තෝර බේරා ගන්ට
නොහැකි වූ පාටකින්
කමිසෙ අවපැහැ වෙලා..
නිල් ටිකක් වැඩි වෙලා..!

පේ නොවුණු ප්‍රේමය

පේ වෙච්ච දවස් වල
ඒ කාලෙ පෙරහැරට
නුඹ මාලු පිනි නොකා
උන්නු යස අපූරුව

සිහිවුණා ආයෙමත්
එළවලු බත් බාගෙ‍
ඉල්ලද්දි කැන්ටිමෙන්
මගේ උරය කිට්ටුවෙන්..

වීදුරු / දාසී

තුරුළට “ඈ “ රැගෙන
වෙනත් අඟනන්ගේ
සුවහසක් රූ මහිම
දෙනෙතින් රසවිඳින

පෙම්වතකුගෙන් ඇසී...
ඇයි එවන් අඟනක්
පතිකුලයට නොගන්නේ...
සුන්දර ජය මඟුල් මැද

“විදුරු බඩු ලෙසින්
කබඩ් ඉබි යතුරු දා
සුරැකෙන්නියක කුමටද?
මගේ කුල ගෙදරට

අහෝ මට වැටහිණි
දැන්ම සිහිපත් කර ඇත
“ඈ “ තවත් හෙට ඔහුගෙ
දාසියක වන වග

ඉන්දරේ අයියාගේ හයිවේ බස් ගීය

අසුනක් හිමියි ගෙවලා තිහක්
බැඳ ගත්තා උදයෙම බත් මුලක්
මං හිතුවෙ ලක්ෂරි බස් දෙකක්
ඇයි ආවේ වයිකං බස් එකක්

අංකල් කෙනෙක් යයි තරහයෙන්
කොන්දත් ඇඟිල්ලක් දික් කරන්
ආසා නෑ වගේ ඇන්ටිලත්
මං ගත්තා හොරෙන්ම ෂොට් දෙකක්

ඕනැ තරම් වැරදී වෙතත්
ආ එකම ඇති මේ බස් එකත්
සලකා බැලූයෙමි මම තවත්
සාධාරණයි තුන්සීයටත්......

පෙම්වතියක් ව

එක බින්දු
මැද සරණ
නුඹේ program වල
තිතක් හෝ කොමාවක්
නොවෙමි මං

නිරන්තර හුදකලා
හීනයක තනි රකින
සොඳුරු සිරකාරියක්
වුණත් මං

විද්‍යාඥ විරිදු

2012-01-23T20:00:00.000+05:30

අපෙ අප්පච්චි ගෙ අයිය මගේ ලොකු අප්පච්චි.හරිම කවිකාරයා..වැඩියෙන්ම කරන්නෙ පොතපත කියවන එක. මහාචාර්ය කෙනෙකුට වගේ හොඳ දැනුමක් තියෙනවා.පවුලෙ අයත් ඒ වග පිළිගන්නවා. උපාධියක් නම් තවම නෑ. ඒත් උපාධිකාරයො තුනක් පාලනය කරනවා...

අපිට පාඩම් වලට වුවමනා වෙන විද්‍යාඥයන්ගෙ නම් ලොකු අප්පච්චි අපූරුවට විරිදුවකට කැටි කරපු හැටි අද මම ලියනවා.මේ මගේ නිර්මාණයක් නොවුණත් ඔබේ අධ්‍යාපනයට මේක බොහොම වැදගත් වෙයි කියලා හිතනවා. අධ්‍යාපනයේදී සංගීත භාවිතාව ඇත්තටම ප්‍රාෙයා්ගික බව ලෝකෙම පිළි අරන් ඉවරයි.ඉතිහාසය ගීයකට ගන්න මම උත්සාහ කරන්නෙත් ඒ නිසයි. මට ලැබිලා තියෙන්නෙ ලොකු අප්පච්චිගෙ ආභාසය වෙන්නත් ඇති. මේ මම පොඩි දා පාඩම් කළ ලොකු අප්පච්චි ලියූ පුරෝගාමී විරිදුව.. මේක වැඩ සටහන් වල කීව. මාරුතී අයියා (ලොකු අප්පච්චිගෙ ලොකු පුතා) දැනට රජරට සරසවියෙ ඉගෙන ගන්න සිසුවෙක්. ඉතින් මේ පුංචි විරිදුව මට පොඩි කාලයෙ බොහෝ දේ මතක් කළ නිසා මතක හැටියට ලීවා.ඔබටත් කැමති නම් බලන්න. තව මේක දිගයි...මේ මතක හැටි...ලංකාවෙ සඳු ගැන.ගංගා ගැනත් ලොකු අප්පච්චි ලීවා...ඒ පොත මා ළඟ ඇති. ඒවාත් දමන්නම්කො....ඔයාලාට යමක් ඉගෙන ගන්න.

වහගන්න මගේ නොදන්න කම ප්‍රශ්න ඇහැව්වා

අහගන්න අපේ අප්පච්චිගෙ උතතර මෙව්වා

ගහ දන්න මහත්වරු කොළ කඩ කඩ බොරු කිව්වා

රහ දන්න අයම සරසවියගෙ ලැම කිරි බිව්වා

බුදුන් වඳිනෙමි, අවසර අරන් ගණදෙවි

වඩින් සරසවී,මගෙ හිස උඩින් කරකැවී

ගුරුන් මගෙ දිවී,සමකොට බැතින් බර වෙවී

කියම් රස කවී,මහතුනි අසන් දුරු නොවී

දැනුම සොය සොයා යන්නට බැරිය කිය කියා

අඬනවලු එයා පොත් ලොරි ගණන් ලිය ලියා

කිරි සුවඳ සොය සොයා රැක බැලු මම නුඹේ පියා

මුළු ලොවම ගැන කියා දුන්නේ උකුළ උඩ තියා

දැනුම ඇත පොතේ මුළු විශ්වයම හිස මතේ

මිනිස් කම හිතේ නැකිනම් මොනවටද පුතේ

අකුරු මලපොතේ නොදත් අම්මලා නෙතේ

උණු කඳුලු මත පුතේ ලෝකය ඉදිවෙලා ඇතේ

විදුනැණයෙන් ලොව වනසන මහ බලවත්තූ

පොදුජනයට සෙත සලසන හොඳ ගුණවත්තූ

පුදුම හිතෙන අපි නොහිතන වැඩ කළ පුත්තු

මතු බුදුවන අම්මලාගෙ කිරි බිව් පුත්තූ

බොනාසලා පොල්පොය්ලා මුසෝලනීලා

නැපෝලියන් හිට්ලර් ලොව ලේ විලක් කළා

රොබට් ඔපන් හයිමර් පරමාණුව හදලා

හිරෝෂිමා නාගසාකි සමතලා කළා

වානරයාගෙන් මිනිහා පැවතෙනවාලු

මෙන්න චාල්ස් ඩාවින් ඒ බව පවසනවාලු

ඉර වටේට මහ පෘථිවිය කැරකනෙවාලු

නිකලස් කොපර්නිකස් මත්පැන් බීවේ නෑ යාළු

ඇපල් ගසක් යට අයිසැක් නිව්ටන් යනකොට

වැටුණා ඇපල් ගැට මේ එයාගෙ ඔළුවට

නටුව කැඩෙන කොට ඇයි එන්නේ පහළට
පොළවෙ ආකර්ෂණයට කියලා දැනුණා මොළයට

මහ පොළවේ ඉන්න එකම නොවෙයි ඉරණම

හිතලා රයිට් සොහොයුරන් අහසට ගැහුවා කරණම

දිලී දිලී අහස් තලේ නම රැන්ඳෙව්වා

ගැලීලියෝ දුරදක්නෙන් විශ්වය සෙව්වා

ගැලීලියෝ ගැලීලි ගැන කියලා දෙන්න

අපි නගිමු ඉතාලියෙ පීසා කුළුණ බලන්න

ගුරුත්වයෙහි ඝණත්වයෙහි වෙනස සොයන්න

ගෝල දෙකක් අත ඇරියාලු උඩ සිට මෙන්න

කල් බල බල ඔරලෝසුවෙ කටු කැරකෙනවා

අපට සිල් වෙස්ටර් පාප් තුමා ගැන සිහි වෙනවා.

එන්න උඟුරු කකා වතුර බිබී පීලි දිගේ යං

මෙන්න මිතුරුතුමා අපේ ජෝන් ස්ටීවන්සන්

ගුග්ලි එල්මෝ මාර්කෝනි තමා ඔහු ඉතාලියේ

ලොව පූජිත පියා වුණේ ගුවන් විදුලියේ

තෝමස් අල්වා එඩිසන් නව නිපැයුම් සොයා ගියේ

ග්‍රැමෆෝනය විදුලි බුබුල ඔහු අතේ තියේ.

රූපවාහිනිය හෙව්වලු මොනවටද කතා

ජෝන් ලෝගි බෙයාර් ගැන දන්නවාද පුතා

විදු දැනුම හොයා ගිය ගමනේ ලැබුණු ඉඩ කඩ
ඩයිනමෝව මයිකල් ෆැරඩේගෙ වැඩකිඩ

මේන් පන්හිඳ පුස්කොළය අතීතෙට විසි කෙරුවා

ගුටන් බර්ග් මුද්‍රණ යන්ත්‍රය බිහි කෙරුවා

මල්ලි වීර පුතුන් අතර හිටියෙ හොඳ වැඩ කරුවෝ

එඩ්මන්ඩ් හිලරි මහා එවරස්ට් කඳු තරණය කෙරුවෝ

දැන් ගන්නවා සමු . අපි ආයෙත් හෙට එමු

අපි හරි පාරට එමු.පස්සෙ හොඳ වැඩ පෙන්නවමු
ගුරු දෙගුරුන් නමදිමු. අපි හොඳ මිනිසුන් වෙමු.
අපි හොඳ මිනිසුන් වෙමු. අන්න එතනින් නවතිමූ.

හායි....ඩූ යූ නෝ සිංහල ?? ¿¿¿¿

2012-01-20T20:32:00.000+05:30

මම සිංහල ගැන ලියාගෙන ගිය සරළ පුංචි ලිපිය දැන් ඔබට අමතක ඇති.ඒත් එය ඉවරයක් කළ යුතු නිසා මම අද එහි දෙවන කොටස ලියන්නට හිතුවා. පළවෙනි එක කියෙව්වෙ නැත්තම් කියවලාම එන්න. නැත්තම් සමහරවිට නොතේරෙන්න පුළුවන් නොදන්නම කෙනෙකුට ටිකක් නොතේරෙන්න පුළුවන්.

අපි අපේ කථාව අවසාන කළේ ද්වීතීක හෝඩියෙන්.හෝඩිය හෝඩිය වශයෙන් වෙන් කළොත් අපට තව හෝඩි හතක් ගැන කතා කරන්න තියෙනවානෙ...උත්සාහ කරමුද ඉතුරු හතම අදම දැන කියාගෙන නිම කරන්න..

ඉතිරි හත

සිදත් සඟරා හෝඩිය
ශුද්ධ සිංහල හෝඩිය
මිශ‍්‍ර සිංහල හෝඩිය
ජාතික අධ්‍යාපන ආයතන හෝඩිය
සමකාලීන සිංහල හෝඩිය
ජාත්‍යන්තර සිංහල හෝඩිය
නව සිංහල හෝඩිය

සිදත් සඟරා හෝඩිය

සිංහල භාෂාවේ බොහෝ විමසා බැලීම් වලදී අපගේ අවධානය වැඩියෙන්ම යොමු වෙන්නෙ සිදත් සඟරාවට...... හෝඩිය ගැන උගනිද්දිත් ඒ නිසා සිදතට අපෙන් මුල් ආසනයක් හමුවෙනවා.

“මහඳ ගඳ කිළි කැරැ
සව්නේ ගෙවා දත්හට
දුහුනන් දැනුම් සඳහි
කරනෙම් සිදත් සඟරා“

මෙය රචනා කරන ලද්දේ හුදෙක්ම කවි පබඳිනා දුහුනන් හෙවත් ආධුනියකන් වෙනුවෙනි. මෙහි කතුවරයාට අවැසි වූයේ අපට ආවේණික බසක් සෑදීම බව බොහෝ වියතුන්ගෙ මතය වෙලා තියෙනවා. පාලි සංස්කෘත වැනි භාෂාවන්ගෙන් මිදුණු අපේ ශුද්ධ සිංහල භාෂාව එබැවින් සිදත හෝඩියේ අඩංගු වෙනවා. මේ සඳහා හෙළු බස, සියබස යන ව්‍යවහාර යොදන්නේ ඒ නිසාම විය යුතුය.. මේ හෝඩිය පද්‍යකරණය සඳහා සකස් කළ එකක් බවද කා අතරත් ප්‍රසිද්ධය. සිදතෙහි සම්පූර්ණ අකුරු සංඛ්‍යාව 30 ක් ලෙස අපට ගත හැකි ය.

        පණකුරු පසකි එද
        ලූහු ගරු බෙයින් දස වේ
        ගතකුරු ද වේ විස්සෙක්
        වහරට යුහු සියබසැ

ස්වර (පණකුරු )     -
අ, ඉ, උ, එ, ඔ - ලඝු
ආ,ඊ, ඌ, ඒ, ඕ - ගුරු

ව්‍යඤ්ජන (ගතකුරු)    -
ක, ග, ජ
ට, ඩ, ණ
ත, ද,න
ප, බ, ම
ය, ර, ල, ව
ස, හ, ළ, අං

දීර්ඝ අක්ෂර භාවිතය ද,ලඝු ගුරු විභේදනයද, පණකුරු හා ගතකුරු ලෙසට ස්වර හා ව්‍යඤ්ජන දැක්වීම ඇ, ඈ යන අක්‍ෂර දෙක ඉවත් කිරීම ද මෙම හෝඩියේ විශේෂම ලක්ෂණ වෙයි.සඤ්ඤක අකුරු ඉවත් කිරීම, අනුස්වාරය ඇතුළත් කිරීම තුළ සිංහල භාෂා ව පාලි සංස්කෘතයෙන් ස්වීය කරණයට ගත් උත්සාහයක් ලෙස සැලකිය හැක.මෙහි ප්‍රධානම ලක්ෂණය නම් අල්පප‍්‍රාණ ච අක්‍ෂරය ඉවත් කිරීමයි.
ච කාරය ජ කාරයෙන් හා ද කාරයෙන් නියෝජනය කරවිය හැකි බව මෙමගින් හඳුන්වා දුනි.

උදා - වචන - වජන හෝ වදන

ච කාරය ස අකුරෙන් පෙන්වීම ද ඇරඹි අතර ඒ තුළ බොහෝ පාලි වදන් සිංහල කරණයට මග සැලසුණි.

උදා -
චිත්ත - සිත
චන්ද - සඳ
චම්ම -සම
චේතිය - සෑය
චත්ත - සත
චෝල - සොලී

සිදත් සඟරා හෝඩිය නිසා භාවිතා වූ වචන අදටත් සමාජය විසින් උකහාගෙන ඇතත් ඉන් පසුව භාෂාව තවත් ඉදිරියට ආවේය.

ශුද්ධ සිංහල හෝඩිය    (අමිශ‍්‍ර සිංහල හෝඩිය)

    සිදත් සඟරාවේ අක්‍ෂර 30 වර්ණ මාලාව සම්බන්ධයෙන් නොයෙක් සංශෝධන කළ පසුකාලින වියරණ උගත්තෝ පාලි සංස්කෘත අක්‍ෂරයන්ගෙන් වියුක්ත වූ ශුද්ධ සිංහල හෝඩියක් නිර්මාණය කරන්නට පෙළඹීම සිංල හෝඩිය විකාශනයේ ඊළඟ පියවර ලෙස අපට පෙන්වන්නට පුළුවන්. මේ හෝඩිය හැදීමේ අරමුණ වුණේ සිදත් සඟරා හෝඩියෙන් ඉවත් කළ අනෙක් අකුරු එහෙම්මම ඉවතම තියලා “ඇ“ කාරය සහ “ඈ“ කාරය ඇතුළත් කරලා මෙම හෝඩිය සකසා ගැනීම තමයි.ඇත්තටම එය අපේ හෝඩියේ කළ හොඳම දෙයක් කියලා කියන්ට පුළුවන් .අපේ බසේ විතරයි නෙ ඔය ඇ කාරය තියෙනවා කියන්නෙ.ඒ අනුව මෙම හෝඩියෙහි ඇතුළත් අක්‍ෂර සංඛ්‍යාව සිදත හෝඩියට වඩා දෙකක් වැඩියි. ඒ කියන්නෙ 32 යි.

ස්වර - 12
                අ, ආ, ඇ, ඈ, ඉ, ඊ,
                උ, ඌ, එ, ඒ, ඔ, ඕ,

ව්‍යඤ්ජන - 20
                ක, ග, ජ, ට, ඩ, ණ, ත, ද, න, ප, බ, ම
                ය, ර, ල, ව, ස, හ, ළ, අං

මේ ආකාරයෙන් කල් ගත වීමේ දි නැවත ගැදි පැදි රචනා වද්දී බස මදි වීමට පටන් ගත්තා. මහප්‍රාණ අකුරුවල උවමනාව තදින්ම රටට දැනෙන්න ගත්තා.

මිශ්‍ර සිංහල හෝඩිය

වචනයක් විදිහට ගත්තත් මිශ්‍ර කියන නාමයෙන් හඳුන්වන්නෙ කුමන හො අයුරකින් නොයෙක් පාර්ශව වලින් සංයුක්ත වී හැඳුන දෙයක්. එය ඕනෑම භාෂාවකට අනුව සොයා බලන එක හැබෑවටම වැදගත්. අපටත් තියෙනවා මිශ්‍ර හෝඩියක්. ඒ මිශ්‍ර සිංහල හෝඩියේ ස්වර 18 කුත් ව්‍යංජන 36කුත් දක්නට ලැබෙනවා.

ස්වර 18
අ, ආ, ඇ, ඈ, ඉ, ඊ, උ, ඌ
සෘ, සෲ, ඏ, ඐ, එ, ඒ, ඓ
ඔ, ඕ, ඖ

ව්‍යඤ්ජන 42
අං අඃ
ක, ඛ,     ග,     ඝ, ඩ,      ඟ
ච,     ඡ,     ජ,    ඣ, ඤ, `ජ
ට,     ඨ,     ඩ, ඪ, ණ,     `ඩ
ත,     ථ,     ද, ධ, න,     ඳ
ප,     ඵ,     බ, භ, ම,     ඹ
ය, ර, ල, ව
ශ, ෂ, ස, හ, ළ, ෆ

ජාතික අධ්‍යපාන ආයතන හෝඩිය

මිශ්‍ර සිංහල හෝඩිය පුරාණයේ සිට සිංහල භාෂාවේ අවශ්‍යතා ඉටු කරමින් කාලයක් ගතවී තියෙනවා. ඒ සමග භාෂාවේ ජීව ගුණය රැකීමට සංශෝධන කළයුතු කාළය එළඹූණා.ඒක එහෙම සිදු නොවුණා නම් අපේ බස මල බසක් වීම වලකන්න බෑ... එයට අත ගැසුවේ අපේ ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනයයි. ගද්‍ය පද්‍ය වල යෙදෙන සඥ්ඥක හෝඩියේ භාවිතයට ගැනීම,අනුස්වාරය හා විසර්ගය බලාත්මක කිරීම,හා උපධිමානී (උපත්මානී) සංකල්පය නිර්මාණය කිරීම මෙමගින් සිදු විය. ප යන්න සමඟ ඉංග්‍රීසි එෆ් අක්ෂරය භාවිතය එමගින් වලකා “ෆ“ අකුර භාවිතයට පටන් ගැනීම තමයි උපධිමානය ලෙස හඳුන්වන්නෙ.

මේ අනුව ජාතික අධ්‍යාපන හෝඩියේ අක්‍ෂර මාලාව 60 කි.

ස්වර 18
අ, ආ, ඇ, ඈ, ඉ, ඊ, උ, ඌ
සෘ, සෲ, ඏ, ඐ, එ, ඒ, ඓ
ඔ, ඕ, ඖ

ව්‍යඤ්ජන 36
අං අඃ
ක, ඛ,     ග,     ඝ, ඩ,
ච,     ඡු,     ජ,    ඣ, ඤ,
ට,     ඨ,     ඩ, ඪ, ණ,
ත,     ථ,     ද, ධ, න,
ප,     ඵ,     බ, භ, ම,
ය, ර, ල, ව
ශ, ෂ, ස, හ, ළ,

සමකාලීන සිංහල හෝඩිය

තවත් කල්ගත වන විට භාවිතයට නුවමනා අකුරු හෝඩියට අනවශ්‍ය බව නිරන්තරයෙන් කථිකා වූණ අතර ඏ, ඐ, අයින් කර දැමීමට එමගින් සාකච්ඡා වුණා. කෙසේ වෙතත් සියලු අවැසි කම් වන ඇතුළත් කිරීම් ඉවත් කිරීම් කරලා තවත් අකුරු 60ක් අපි සමකාලීන හෝඩිය ලෙස පිළි ගෙන තියෙනවා.

ස්වර - 18
           අ, අ, අ, ආ, ඇ, ඈ, ඉ, ඊ
            උ, ඌ, සෘ, සෲ, එ, ඒ
            ඓ, ඔ, ඕ, ඖ,
ව්‍යඤ්ජන - 42
            ක, ඛ, ග, ඝ, ඩ,   ඟ
            ච, ඡ, ජ, ඣ, ඤ, ඥ
            ට, ඨ, ඩ, ඪ, ණ, `ඩ
            ත, ථ, ද, ධ, න,   ඳ
            ප, ඵ, බ, භ, ම,   ඹ
            ය, ර, ල, ව
            ශ, ෂ, ස, හ, ළ, ෆ, අං, අඃ

දැන් ඔබට ස්වර වල ඇති අයනු තුන සැබවින්ම ගැටලුවක් ඇති. එය කී බෝ(ර්)ඩයෙන් ටයිප් කළ නොහැකි අකුරක් නිසයි මා එළෙස දැක් වූවේ..

පළමු අ = සාමාන්‍ය අ = (ලියන ආකාරය -දැනට ලියන සාමාන්‍ය අ)
උදා -
අම්මා, අවට

දෙවන අ = සංවෘත කෙටි අ= (ලියන ආකාරය- අ අකුරට කෙටි ඉස්පිල්ල)
උදා-
අබවුට්,අවේ, වැනි වචන සඳහා භාවිතා වන්නේ මේ සංවෘත කෙටි අ අකුරයි

තෙවන අ = සංවෘත දිග අ= (ලියන ආකාරය- අ අකුරට දිග ඉස්පිල්ල)
උදා-
අර්නස්ට්, අර්ලි, අර්ජන්ට් වැනි වචන සඳහා යෙදෙන්නේ මේ සංවෘත දිග අ අකුරයි.

ජාත්‍යන්තර සිංහල හෝඩිය

ජාත්‍යන්තර ප‍්‍රමිති සංවිධානය විසින් සම්මත කරන ලද සිංහල අක්‍ෂර මාලාව ජාත්‍යන්තර සිංහල හෝඩිය වෙයි. ක‍්‍රි.ව. 2000 වසරේ දී ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ The Unicode Consortium විසින් පළ කරන ලද The Unicode standard version 3.0 කෘතියේ මේ හෝඩිය දක්වා ඇති අතර එහි මූලික අක්‍ෂර 61 ක්ද පිළි 19 ක්ද ඇතුළත්ය.අද ලොව පුරා සිංහල යුනිකේත ව්‍යාප්ත වී තිබෙන අතර මේ ඔබ දකින්නේ ඒ යුනිකෝඩ් හෝඩියයි.අද ඔබ කියවන සියලු පරිගණික සිංහල අකුරු මෙම හෝඩියට අනුව සැකසී තිබෙනවා.

ස්වර - 18

අ, අ ,අ, ආ, ඇ, ඈ, ඉ, ඊ

උ, ඌ, සෘ, සෲ, එ, ඒ

ඓ, ඔ, ඕ, ඖ

ව්‍යඤ්ජන - 43

ක, ඛ, ග, ඝ, ඩ, ඟ

ච, ඡ, ජ, ඣ, ඤ, ඦ, ඥ

ට, ඨ, ඩ, ඪ, ණ, ඬ

ත, ථ, ද, ධ, න, ඳ

ප, ඵ, බ, භ, ම, ඹ

ය, ර, ල, ව

ශ, ෂ, ස, හ, ළ, ෆ, අං, අඃ

යුනිකේත ක්‍රමය විසින් සංවෘත දිග අ හා කෙටි අ පිළිගෙන ඇති නමුත් යුනිකේත මඟින් ඒවා තවම එම අක්ෂර පළ නොකෙරේ. මන්ද ලංකාවේ බහුතරයක් ලිවීමේ දී ඒ ද්විත්වයද සාමාන්‍ය අ සංකේතය ඇසුරෙන්ම ලිවීම පහසුවක් කොටගෙන ඇති හෙයිනි.

නව සිංහල හෝඩිය

මෑත කාලය වනතෙක්ම සිංහල භාෂාවේ අක්‍ෂර මාලාව පිළිබඳ ගැටළු පවතී. එහිදී ජාත්‍යන්තර රීතීන්ට අනුකූලව කවර ශබ්දයක් වුව නියෝජනය කිරීමට එක් සංකේතයක් යෙදිය යුතුය යන නිගමනය මත මෙම ගැටළුව විසඳීම සඳහා මහාචාර්ය විමල් ජේ. බලගල්ල, මහාචාර්ය සුචරිත ගම්ලත්, ආචාර්ය ජේ.බී. සේනානායක, සිරි තිලකසිරි යන විද්වත්හු නව සිංහල හෝඩියක් සම්පාදනය කළහ.

ස්වර අ, අ, අ, ආ, ඇ, ඈ, ඉ, ඊ, උ, ඌ,

සෘ, සෲ, ඏ, ඐ, එ, ඒ, ඓ,

ඔ, ඕ, ඖ

ව්‍යඤ්ජන - ක, ඛ, ග, ඝ, ඞ, ඟ

ච, ඡ, ජ, ඣ, ඤ, ජ,

ට, ඨ, ඩ, ඪ, ණ, ඬ,

ත, ථ, ද, ධ, න, ඳ,

ප, ඵ, බ, භ, ම, ඹ,

ය, ර, ල, ව

ශ,ෂ,ස,හ,ළ,ෆ

අං අඃ

ක්‍ෂ, ඥ,ළු

දැනටත් ඏ, ඐ මෙම අක්ෂර ද්විත්වය ඉවත් කිරීම කළයුතුය යන්න ගැන විවාද පවතී.එහෙත් තවම ඒවා සිංහල හෝඩියේ රැඳී තිබේ.

දැනට අධ්‍යාපනය විසින් හා බස් ඔස්තාර්වරු විසින් වර්ග කර ඇති හෝඩි පිළිබඳ විග්‍රහය මෙපමණයි..මේ ඔබ දකින්නෙ අති සරල (කියවන බසින් රචිත) සාරාංශකරණයක් වුණත් ඔබේ දැනුමට මේ මගින් යමක් එක් වුණායැයි මම සිතනවා...ඔබට දැන් හෝඩියේ අකුරු කීයද කියලා කෙනෙක් ඇහුවොත් අහන එකා කැරකිලා වාඩි වෙන්න මේ හෝඩි සෙට් එකේ වෙනස් කම් සාරංශ ගතව මතක තබා ගන්න...එතකොට ආයෙ කවදාවත් කවුරුත් අපේ බස නොදන්නවා කියලා හිනාවෙන එකක් නෑ...අපි සිංහල දන්නෙ නැහැ කියලා කියන එකකුත් නෑ...අපේ බසට අපි නිරායාසයෙන්ම ගරු කරන්න මේ දැනුම ඇත්තටම අවශ්‍යයි... මොකද අපි දැනගන්න ඕනෙමයි නේද අපි කතා කරන ලියන මේ අකුරු කොහොම මේ කොටු පේළි ඇතුළෙ ගැළපුනාද කියලා...

වැදගත්ම අනාගත පරපුරට මේවා කියා දෙන්න අපි ඒවා ගැන දැනගන්න ඉන්නම ඕනේ....නැත්තම් අපටත් කියන්න වෙන්නෙ..

අ ආ ඇ ඈ ඉ ඊ උ ඌ

අනාදිමත් කලක් කියූ

අ ආ ඇ ඈ ඉ ඊ උ ඌ

අනාදිමත් කලක් ලියූ

අර රට අර බල
ආන්තරාවක
ඇදී ඇදී යත
ඈතින් ඈතට
ඉහමොළ මද නැති
ඊළඟ පරපුර
උන්ගේ ලෝකය
ඌරන් වූ හැටි

ක ග ජ ට ද න ත ද

පැන පැන යන විට
ය ර ල ව සරලව
පරලොව යන රඟ

උන් ගේ අං මැද
අපටයි අඃ අන්තිමේ

ගුරු තරුව වේදිකා නාටකයේ ගීයකි (මෙම වීඩියෝවේ මැද මෙම ගීය ඇත...නාට්‍යම යු ටියුබයෙන් කොටස් ලෙස නැරඹිය හැක. අධ්‍යාපනය තුළ භාෂාව හා සාහිත්‍ය, කලාව හා සෞන්දර්ය ගැන නිර්වචනය වන ලංකාවේ අධ්‍යාපනයට හිනාවෙන සුන්දරම රඟනළුවකි.

Poetic Chronicle | පරපුරක කතන්දර කවියෙන්

2012-01-05T22:16:00.002+05:30

කඳු සානූ තැනිතලා
විල් නදී වැලිතලා
මිටියාවතේ පිපෙන
මල් පිරුණු තුරුලතා

හමා පිස ඇදෙන සඳ
සුවඳ ගඳ බෙද බෙදා
අතීතෙන් පටන් සිට
“මඳ පවන“ නම් දරා

අසිපත් ද වටාපත්
තල්පත් ද දිරාපත්
අතර පිය මැන තවත්
එකතු කළ නෙක පුවත්

අනාගත ලොකයට
ගෙන ඇවිත් මඟ බලා
නිහඬ නොපෙනෙන වතින්
ගොළුව කඳුලැල් සලා

මහ මුහුද දෙසබලා
ගල් කුළක තෙරපිලා
ඉහළ යනු බැරි දුකින
හඬයි කවියෙක් සොයා....

වසරක් වෙහෙසී මෙවන් අගනා උපහාරයක් ලබන්න ඔබත් කැමතිද?

2012-01-03T15:30:00.000+05:30

වසරක් අවසාන වුණා.. ඉතින් මට හිතුණා වසර අවසානය හා සම්බන්ධ වූ ලස්සන පුංචි පාසල් මතකයක් සිහිපත් කරන්න.කථික හා විවාද සංගමය කියන්නෙ අපේ පාසලේ තියෙන විශිෂ්ටතම සංගමය කියලා කීවොත් පාසලේ කවුරුත් මා එක්ක අමනාප වෙන එකක් නෑ...

කොහොමත් ඉස්කොලෙ හොඳටම වැඩ කරපු සංගම් ටික (අපි ඉන්න කාලයෙ)

කථික හා විවාද සංගමය
නාට්‍ය සංගමය
මාධ්‍ය කවය
සිංහල සාහිත්‍ය සංගමය
විද්‍යා සංගමය

තව නා නා විධ සංගම් තිබ්බා... මේවාට අමතරව මමයි යාළුවොයි තව ඒවායෙත් හිටියා...අපි බොක්කෙන් බැහැලා හිටිය සංගම් හතර පහ තමා ඔය මම උඩ කිව්වෙ....

කලින් කීවානෙ ඔය සංගම් වල නිල තල එහෙම අපි දරපු පිළිවෙල. ඔය සංගමි වල නිලධාරී රැස්වීම් බොහෝමයක් තියෙන්නෙ කැන්ටිමේ,ටොයිලට් එකේ, බත් කොලේ උඩ .....

සාමාජික රැස්වීම් නම් සෝමා ප්‍රේමරත්න අනුස්මරණ ශාලාවෙ තමා තියන්නෙ...ඒකෙ පිරිස වැඩියි.. අහ් දැන් මගේ පාසල් පම්පෝරිය නිකං පොරී සෙට් එකක් වෙන්න යනවා කියලා ඔයාලා හිතයි...දැං ටිකක් ලැජ්ජා බයට හිටියා වුණාට,ඒකාලෙ එහෙම දේවල් අපි දන්නෙවත් නෑ...

මම අද කියන්න යන්නෙ අපේ කථික හා විවාද සංගමය ගැන පුංචි සොඳුරු කතාවක්.

අපි හැම වසරෙම සංගමෙන් සංවිධානය කරනවා සුනේත්‍රා තල්දෙන අභියෝග ශූරතා කුසලානය... අපේ ඉස්කෝලෙ ඇතුලෙමයි ඕක තියන්නෙ.. ඉන්විටේෂන් දෙන විදිහ ඉතින් හරිම කාර්යාලීයයි... ආනන්දෙටයි ,නාලන්දෙටයි විතරක් එන්න ඕනෙ ගනන දාන්නෙ නෑ.. අසල් වැස්සන් නෙ... සංග්‍රහ කරන එක ඉතින් අඩු පාඩුවක් නැතිව කරන්න...කවදාත් අපේ කෙවිනි දක්ෂයි. ඒ නිසා කට්ටිය කොයි තරම් වැඩි වුණත් කෑම පාර්සල් ටික ගාණට යවලා...මහන්සි වෙලා අන්තිමට එන අපේ සෙට් එකට කන්නත් හොඳවයින් පංඟුව කෙවිනි හංගලා තියන්නෙ හරියට අම්මා කෙනෙක් වගේ..

ඒ විතරක්ද, එක එකා ගෙනාපු පිඟන් ගැට්ටක්වත් නොකැඩෙන්න කෙවිනි පරෙස්සම් කළා වගේම, ඉස්කෝලෙ ඕනෙම ඔය වාගෙ දිනයක් තියෙන දාට කෙවිනිලැයි ගෙදර ඇත්තෙ කන්න ගන්න පිඟන් ටික විතරයි කියන එක,ඉස්කෝලෙම දන්න දෙයක්.

දවසක් කෙවිනි පිඟන් බෑග් එකට දාන කොට තාත්තා කන පිඟානත් ගෙනත් බෑග් එකට දාලා

“ අනේ පුතේ...මේ හතර විතරක් ගෙදර තියන් මක් කරන්නද? මේකත් අරන් යන්න කියලා“

ඒකි ට ලැජ්ජා හිතිලා.....පස්සෙ අපි කට්ටියම ට්ක ට්ක බඩු ගෙනත් හෝම් සයන්ස් කාමරේ තියලා තිබ්බා...ඩේ ඔක්කොම ඉවර වුණාම අරන් යන්න.... මගේ මතකෙ හැටියට අම්මාගෙ කොළ මපාය ජොග්ගුවයි ,ලස්සන වීදුරු 6 යි..බී බී 6 යි තාම ඉස්කෝලෙ.....අවුරුද්දකට සැරයක් වීදුරු අල්මාරි අස් කරනකොට අම්මා තාම බනිනවා....දැනට තුන් වතාවයි..... තව ඉස්සරහට..........මට බැරියෝ....

ඒ කතාව ඉවරයි...තවම නියම එක කීවෙ නෑ..ඔන්න බලන්න මම කියන්න ගත්තාම වැඩියෙන් කියන්නෙ වල් පල් ...ඒත් මේවා වල් නෑ නේද?

ඔන්න දැන් තමා කතාව... හැම අවුරුද්දෙම සියලුම වැඩ කටයුතු ඉවරවුණාම අපි ඉතිරි වන සල්ලි වලින් පුංචි උපහාර උත්සවයක් තියෙනවා...ඒක විශේෂ වෙන්නෙ ඒක දෙන්නෙ ගුරු වරුන්ට නෙවී....ළමයින්ට නිසා...හැම වසරකම අය අපට උදව් කරනවා..6 වසරෙ ඉඳන් 13 වසර වෙනකන් ම එක වගේ.... අපිට සමරුවට ඕනෙ කරන වෙළඳ දන්වීම්, ශ්‍රම සහය හුඟක් අයගෙන් ලැබෙනවා..එයින් ලොකුම කැපවීම් කළ අය තමා උපහාර ලබන්නේ....

උපහාර උත්සව කතාවත් වැදගත් -

ගුරුමැණිවරුනි, ඔබේ අතින් මේ ආශිර්වාදාත්මක උපහාර ලබන්නෙ අපේම සොයුරියො, මේ සඳුනි නංගි වැඩ කරද්දි අපට හිතුණෙ නැහැ...එයා හය වසරෙ කියලා...ඒ තරම් අප සමඟ උරෙන් උර ගැටෙමින් වැඩ කළා...රු 9000 ක වෙළඳ දැන්වීම් අපට හොයලා දීලා...අපේ කථක සංගමයට ලබා දුන්නෙ සුළු පටු උපකාරයක් නොවෙයි... ආදරණීය නංගියේ ඔබට ගොඩක් ස්තූතියි...ඔබේ මේ උනන්දුව මේ විදිහටම ඉදිරියට ගෙන යන්න..මේ වගේ අනාගත පරපුරක් සිටිද්දී පාසලේ අනාගතය ගැන අපි බිය විය යුතු නැහැ ගුරු මැණීවරුනි...
අද මේ උපහාර ලබන සියලු දෙනාම...සෙසු ඔබට ආදර්ශයක්....ඔවුන් මේ වටිනා ලෙස පිදුම් ලබන්නේ ....මේ අනගි තෑගි ලබන්නේ...ඔවුන් වසරක් පුරා කළ ඒ අපූර්ව මෙහෙයට ලබන ධෛර්යක් ලෙසයි...වැඩ කරන්න නංගියේ...සතුට ලබන්න....මෙසේ පිදුම් ලබන්න ඔබත් වැඩ කරන්න..

ධෂිකාගේ හඬ සභාව පුරා නින්නාද වෙද්දී අරුණි රූප රාජිණියක පරිදි ත්‍යාග බහාලු මංජුසා රැගෙන ශ්‍රීමති මිස් පසෙක සිට ගෙන සිටී. තෝරාගත්තෝ ත්‍යාග ලබති...සෙස්සෝ ඉරිසියාවෙන අත්පොලසන් දෙති.ලබන වර තෑග්ග ලබන්නෙමයැයි ප්‍රතිඥා දෙති....අවසන සභාපතිතුමිය තෙක්ම මිස්ගෙන් මැඩම්ලා ඉදිරියේ වැඩ්ඩෝ උපහාර ලබා අවසන...අරුණීද උපහාර ලබති....

සියලු දෙනා නිවෙස් වලට ගොස් ත්‍යාගය දිග හරිති....

තේ බොන මග් රාජයා

කිසිවෙක් මෙතෙක් දොස් නගා නැත. වැඩ නොකර සිටියේද නැත..උනන්දුව අඩු වූයේ නැත...වසර ගණනකට මෙම තෑග්ග වෙනස් වූයේද නැත.මෙය කිසිඳු විහිලුවකට ලක් වූයේද නැත...අපගේ සතුට අඩුවූයේ ද නැත... අපේ ගෙදරත් මේ වන විට මට ලැබුණ 10ක් පමණ ඇත...

ප.ලි - දැනට නිවසේ සියලු දෙනා තේ බොන්නේ මම වසරක් වෙහෙසී ගෙන ආ උපහාර වලය

ප.ප.ලි - තවත් උපහාර කිහිපයක් වීදුරු අල්මාරියේ තිබේ.

ප.ප.ප ලි - උපහාර සියල්ලම බොරැල්ල පේමන්ට් එකෙන් ගත් ඒවා නිසා වසරකට තවත් මේවා 11 ක් ගත් ඕනෑම අයෙකුට දුසිමක් නිර්මාණය කරගත හැක..

අපි අපූරු නොවේද?

2011 සහ මම

2012-01-02T22:55:00.001+05:30

2010 වසර නිමා වූයේත් 2011 වසර උදා වූයේත්, අවසන 2011 වසර අවසන්ව 2012 ලැබූවේත් ඉතාම ඒකාකාරීවය..යන්න මගේ අනුවය...2010 නිමා වද්දී මම රාවයෙන් වැඩ ඇරඹි අතර එහි 2011 සැප්තැම්බර් මස තෙක් සේවය කළෙමි.පසුව කැමිලස් ආයතනයට සම්බන්ධ වූයෙමි..... දැන් මම එහි සේවය කරමි.කාර්ටූන් නිර්මාණය කිරීමටම දැන් දවසේ වැඩි හරියක් ගතවේ.

පසුගිය වසර තුළ යාපනයට විනෝද චාරිකාවක් ගියෙමි.එය විනෝද චාරිකාවකට වඩා දිගු බස් ගමනක් සේ හැඳින්වීම ගැළපෙයි.මන්ද යත් බොහෝ තැන් දැක බලාගන්නට වූයේ බස් එකේදීය. එය වැඩිහිටියන්ගේ විනෝදය පිණිස හේතු වූවක් මිස...දැන ඉගෙනීමට,අපේ ක්‍රමයට වූ එකක් නොවිණි... බසයෙන් බහින මොහොත තෙක් මා බලා සිටියේ එක දිගට මහ හඬින් වාදනය වූ රේඩියෝ සංගීතයෙන් මිදීමටය.එය වැදගත් ට්‍රිප් එකක් නොවේ...මම ජීවිතයේ ට්‍රිප් ගොස් ඇත්තේ අතක ඇඟිලි තරමට අඩුවෙනි...ඉන් එකක්වත් මට ආසා විදිහේ ඒවා නොවිණි...අනවශ්‍ය රැකවරණය මාව පීඩාවට පත් කිරීම මේ වසරේදීත් සිදු වී ඇත.

පොත් කියවීම අඩුවී ඇති වසරක් ලෙස 2011 හැඳින්විය හැක.නමුත් සිතිවිලි උත්පාදනය වැඩියෙන් සිදුවිය...සැලකිය යුතු බ්ලොග් පෝස්ට් ගණන සෑහෙන්න අඩු වූවත් මම මුහුණුපොතේ සෑහෙන්න කවි, කතා, සිතිවිලි,නිර්මාණ,ඡායාරූප ,චිත්‍ර ඉදිරිපත් කළෙමි.

පසුගිය වසරේ මට වසර විසි එකකට පසු මා සිතූ ආකාරයේ ගුරුවරයෙක් ලැබිණි. ඒ ගුරුවරයා නිසාම අදටත් මම තනිව ඉගෙන ගනිමින් සිටිමි.

2011 වසරේ අධ්‍යාපනික අවශ්‍යතා මත මට කෙටි චිත්‍රපට තුනක් හා වැඩසටහනක් කිරීමට දායක වීමට අවස්ථාව ලැබිණි.ඒ හතරේම තිරපිටපත් හා අධ්‍යක්ෂණයට දායක වීමට මට අවස්ථාවක් ලැබිණි.රඟපෑවෙමි.

මට මගේ අනාගත සැමියා මුණගැසිනි..(පෙම්වතා යැයි කිව නොහැක්කේ ප්‍රේමය කිරීමට තරම් කාලයත් ....අවකාශයත්...භූමියත් මේ වනතෙක් . ලෝකය විසින් අපට ලබා නොදෙන බැවිනි..සැම අතින්ම අධ්‍යාපනය,රුකියාව,ප්‍රදේශය හා පවුල විසින් සිරකොට ඇති බැවිනි..)

මම ගිය වසරේ ගත කළ ප්‍රීතියෙන් ගතකළ දිනක් වේද...ඒ සියලු දින වල තාරක අයියා මා අසල විය.

ඒකාකාරී බවක් ගත්තද, එය බොහෝ දේ සිදුවූ වසරකි..... කෙටියෙන් අනුපිලිවෙලින් ගත් කළ

රාවයෙන් සේවය ඇරඹීම
රූපවාහිනි ප්‍රවෘත්ති වාර්තාකරණ ඩිප්ලෝමාවක් නිම කිරීම (අධි සම්මාන ලැබීමි...විශිෂ්ට ගැනීමට ලකුණු පහක් මදි විය.)
කෙටි චිත්‍රපට 3ක පිටපත් ලිවීම.අධ්‍යක්ෂණය [නාමිකව 1 යි -නිර්නාමිකව 2 යි {වෙන අයගෙ නම් දැම්මා..කණ්ඩායම් වැඩ නිසා}
බහු මාධ්‍ය කුසලතා ඩිප්ලෝමාවක් ලැබීම.
ජයවර්ධනපුර සරසවියේ ජනසන්නිවේදනය හදාරමින් සිටින මේ මොහොතේ මගේ අවසාන නිබන්ධනයට කෙටි චිත්‍රපටයක් කිරීමට සූදානම් වීම ඇරඹීම
කවි නිර්මාණ කිරීම ඇරඹීම.
චිත්‍ර ඇඳීම ඇරඹීම
කෙටිකතා හතරක් පමණ රචනා කිරීම
පළමු නවකතාවට නිමිති එක් කිරීම ඇරඹීම
බ්ලොග් පෝස්ට් 37ක් රචනා කිරීම
සිංහල භාෂා පර්යේෂණ විධිමත්ව ඇරඹීම.
පළමු ගී පද රචනාව ගායනයට සම්පාදිත වීම.
මගේ අනාගතය පිළිබඳ විශේෂම තීරණය වැඩිහිටියන් විසින් ගැනීම
මම කාර්ටූන් නිර්මාණය මගේ මෙකල වෘත්තිය ලෙස තෝරාගැනීම.
මම ඉරට ආදරය කිරීමට පටන් ගැනීම.
මට මගේ නොවූවත් මගේ යැයි සිතිය හැකි සොයුරන් දෙදෙනෙක් හමුවීම.

ඒකාකාරී වුණාට හුඟක් දේ වෙලා නේද?

කොහොම වුණත් පෙර කළ වැරදි නැවත නොකර යහපත් දේ කරන්න හිතා ගන්නට දැන් කාලය එළඹ තිබේ.

2011 ලොවට මෙන්ම මට ද බොහෝ දේ සිදු වූ, බොහෝ දේ ලැබුණු, බොහෝ දේ අහිමි වූ වසරක් විය.

[මේ ලිපිය ලියන්නට සිටියේ 31 වනදා වුවද නොසිතු පරිද්දෙන් අන්තර්ජාල හා දුරකථන සබඳතාද බිඳ වැටුනු නිසා සියල්ල ඇණ හිටිණි. තවමත් නිවසේ දුරකථන හා අන්තර්ජාල වැඩ නොකරන අතර එය යථා තත්වයට පත්වන තෙක් ලිපියක් ලිවීම පමා කළ නොහැකි බැවින් අලුත් අවුරුදු වැඩ කටයුතු අස්සේ ලිවීම ආරම්භ කළෙමි.]

2011 වසර මට මහා පුදුම වසරක් විය. සිතූ බොහෝ දේට සාපේක්ෂව සිදුවූ නොපැතූ දේ සංඛ්‍යාව සැබවින්ම වැඩිය. එහෙත් ඉන් සමහර දේ නරකටද, සමහර දේ හොඳටද ,සමහර දේ දෙපැත්තටමද බලපෑව බව මතකයේ ඇත...( ඒ සාමාන්‍යයෙන් කෙනෙක් සිතන ආකාරයට අනුව ය.)

මම අදහන ආකාරය අනුව, සියලුම දේ සිදුවන්නේ විය යුතු හොඳම පිළිවෙලටය. අපි යමක් එසේ සිදුවීම ගැන වරෙක දුක් වුවද, එයම අපේ සතුටට මතු දිනක බලපවත්වන වග මගේ ප්‍රබල විශ්වාසයයි.

වැඩ කරන ආයතනයේ සිටියත්, කැම්පස් එකේ හිටියත්, වෙනත් පන්තියක සිටියත්,මම රෝහලේ හිටියත් , සිතන්නේ ඒ ලෙසයි.

කිසිම මිනිසෙකු ගැන ඒ ඒ මොහොතේ මගේ හිත තුළ යම් තරහක් හෝ ඉරිසියාවක් හෝ පළිගැනීමක් ඇතිවිය හැකිය. එහෙත් එය වහාම නැති වී යාම ඊට ඉක්මනින් සිදු වන දෙයකි.මම වගේ ක්‍රියා කිරීමට අනෙක් පාර්ශවය බොහෝවිට කැමති විය හැක. එමෙන් අකමැති විය හැක. එය මට කොයිතරම් අදාළ වුවද, මම එය දණහිසින් පහලට ගණන් නොගන්නේ, මගේ හා මා තදින් ළබැඳියන්ගේ ගැටළු හදවතට ගත යුතු බැවිනි.... ඉන් උඩට කිසි ගැටළුවක් ගෙන යෑමට මගේ සූදානමක් නැතිවා මෙන්ම, මතු මතුත් එයම අනුගමනය කිරීමට කැමැත්තෙමි.

මා තේරුම් ගත නොහැකි ලෝකය මට සිනාවෙන තාක් මම ලෝකයට සිනාසෙමින් සිටිමි.....නමුත් මියෙන තුරු මම ලොවට ආදරය කරමි...අඩු වැඩි වශයෙන් මිනිසුන්ට බොහෝ සේ ආදරය කරමි...ඒ මනුෂ්‍යත්වය යනු ලොව ප්‍රබලම බැඳීම බව මගේ ගුරුවරයා මට උගන්වා ඇති හෙයිනි...

සයිබර් සැණකෙළියෙදී.......

මම ෂෝර්ටි ෆිල්ම් එකේදී..........

කෝච්චියෙ මම ගිය දවස......

දැන් ඉතින් 2012 වසර පැමිණිලා....බලාපොරොත්තු ප්ලෑන් කරන්න සතියක් ඕනේ..!!!

අවසන් නොවූ සටහනක් අවසන (කෙටිකතාව)

2011-12-21T20:17:00.002+05:30

ඇගේ දින සටහන් අතර තිබිණි.පිටපත් කළා පමණි. (ආරම්භයක් නොතිබිණි)

.....................

මම ලිවිය යුතු බව දනිමි. නමුත් ලිවීමට පටන් ගත යුත්තේ කොතනින් දැයි නොදනිමි.මන්දයත් තවමත් මා මගේ ජීවිතයේ අයිතිකාරුවාද,භාරකරුවාද පාර්ශවකරුවෙක් පමණක්ද යන්න තවමත් නොදන්නා බැවිනි.අද වන විට මම ජීවිතය ගැන තේරුම් ගනිමින් සිටිමි..සමහර විට එම තේරුම් ගැනීම නිවැරදි විය හැක.බොහෝවිට ඔබ සියල්ල අවසන මෙතෙක් තීරණය කළ පරිදී එය වැරදි විය හැක.

කුඩා කළ සිට ම මට වුවමනා කළ දේ බොහෝ වෙතත් අතර ප්‍රමුඛ වූ එකම දෙය නම් මා මෙන්ම සිතිය හැකි සොයුරෙකි.මට වඩා වැඩි මහලු සොයුරෙකි..බාල සොයුරෙක් මිස වැඩිමහල් සොයුරෙක් ගෙන ඒමට මගේ මවුපියන් අපොහොසත් බව එවක මට නොවැටහිණි. අවසන මම සියලු සොහොයුරන්ට වෛර කළෙමි.නමුත් සිතින් මවාගත් සොයුරෙක් සමඟ නිරන්තරයෙන් දොඩමළු වුණෙමි.සෙල්ලම් කළෙමි.ඒ බව තවම සිහිනයක් පරිදී මතකයේ ඇත.. මා වැඩිවිය පැමිණි පසු සහෝදර සිහිනය කෙමෙන් කෙමෙන් වියැකී ගිය මුත් කාලානූරූපීව හමුවන ප්‍රියතම පිරිමි චරිත වලට මම නිරායාසයෙන් මගේ සිහින සොහොයුරා ආදේශ කළෙමි...එහෙත් ඒ ආදේශන මඳක් හෝ සාර්ථක නොවූ අවස්ථා මඳක් හෝ සාර්ථක වූ අවස්ථා වලට වඩා කිහිප ගුණයකින් වැඩිය..

අනතුරුව මම මගේ සිහින සොහොයුරාම මගේ වෛරකරු කර ගතිමි.මා පසු බසින,මා දුක්වන,මා විඳවන,මා බියපත් කරන සියලු අවස්ථාවන්හීදී මට පරාද වීමට හේතුවක්,මට කේන්ති ගැනීමට හේතුවක් නිරායාසයෙන් නිර්මාණය කර දීමට මේ සිහින සොයුරාට හැකි විය.මා ඔහුට ආවේණික රූපයක් මවා ගත් අතරම ඔහුට ආවේණික ගති සොබා ද මවාගතිමි.

වාසනාවකට ඒ රූපය හෝ ඒ ගති සොබා හෝ හිමි මිනිසුන් මිහි මත නොවන බවත්,එය වාසනාවක් බවත්,එවන් සොයුරෙක් සැබවින්ම භයානක විය හැකි බවත්,ඔවුන් එවන් සොයුරෙක් කිසි කළෙකත් නොපතන බවත් මගේ මිතුරියෝ ප්‍රතිඥා දුන් අයුරු සිතට පිවිසෙන විට, මම ප්‍රාර්ථනා කරන ස්වභාවය හා අනෙක් ගැහැණු ළමයින්ගේ වෛතසික මට්ටම අතර ඇති පරස්පර බව ගැන මට අදටත් මහා ගැටළුවක් මතුව එයි.ඔවුන්ට පෙම්වතුන් අවැසි යුගයක මට සොයුරෙකු අවැසි වූයේ මන්දැයි මම තවමත් සොයන්නෙමි....සමහර විට සොයුරෙක් සිටියා නම් මීට වඩා නිදහසක් මට නිවසින් ලැබෙන වගත්! මට කොල්ලෙකු මෙන් අයියා සමඟ තැන තැන යාමට හැකි වනු ඇතැයි යන හැඟීමත් මගේ යටි සිතින් වරින් වර මතුව ආ නිසා විය යුතුය..

කවුරුන් කුමක් කීවත් මා නිරන්තරයෙන් සිහි කරන සහෝදරයා වැන්නෙක් ලොව වෙසෙන බව මම ඇදහුයෙමි. එය අසත්‍යක් නොවන බව මට ඔබට සපථ කළ හැක්කේ මම ඔහු දෑසින් දුටු හෙයිනි.කතා කළ හෙයිනි.. එහෙත් ඒ සොහොයුරා මට සොයුරෙක් ලෙසින් අත්පත් කරගත නොහැකි මට්ටමක නොවීම මගේ හදවතට ඉහිලුම් නොදෙන්නක් විය.සොයුරෙක් අත්පත් කර ගත හැකිද?

මේ ගැටළුව මට පැන නගින්නට සැබවින්ම කල් ගත වූයේ ...මගේ සොයුරාගේ සම්පූර්ණ අවධානය මා කෙරෙහි යොමු වූ නිසා විය යුතුය. සම්පූර්ණ විශ්වාසය මා කෙරෙහි යොමුවු නිසා විය යුතුය.එහෙත් එක් හිදැසකින් ඔහු එම විශ්වාසයෙන් කුඩා ප්‍රමාණයක් බිඳ දමා මා යමෙකු ඉදිරියේ අවතක්සේරු කර ඇති වග මට දැනගන්නට ලැබිණි.එය එසේ නොවීමට වුව පුළුවන. නමුත් මට දැණුනු ආකාරය එය නම් මා කුමක් කරන්නද? පිළිම කඩා බිඳදැමීම පහසුය.නැවතත් එක් කිරීම අපහසුය.මට විසිරුණු සිතවිලි වල වෛරයට එහෙ යමක් ලිවීමට නොහැකි වූ වග මතකය. මා නොකළ වරදක් අනාගතයේ කරතියි සැක කරමින් මා අවිශ්වාස කරන කෙනෙකුට! ඒ අවිශ්වාසය නැති කරනු වෙනුවට එම වරද සිදු කර, අවිශ්වාසයෙන්ම සිටීමට ඉඩ හැරීමත්, ද්‍රෝහියෙකු වීමේත් වරදත් නැතැයි මට හැඟිනි.

මට නැවතත් මගේ ස්වප්න සහෝදරයා වෛරක්කාරයා ලෙස පෙනෙන්නට පටන්ගති.ඔහුට රිදවන්නට කුමක් කළ යුතුදැයි මම සොයා බැලුවෙමි.මා වරක් නිවැරදිව සිටියදී අවතක්සේරු කළ අයෙක් වෙනුවෙන් ...මා නිවැරදිව සිටිද්දි මා අවිශ්වාස කල එකෙක් වෙනුවෙන් දියයුතු දඬුවම මම විසින්ම මගේ අධිකරණය ඇසුරින් තෝරා ගතිමි.

ඒ හැකි තරම් රිදවීමයි.ඔහු අකමැතිම දේ කරමින් ඒ උදෙසා ම රිදවීමයි...එයින් මට රිදෙන ප්‍රමාණය,මා අවතක්සේරු වන ප්‍රමාණය ගැන නොසිතාම මම එය ඇරඹීමි..නමුත් එය කළ යුත්තේ කෙසේද යන්න ගැන මට කිසිම ක්‍රමවේදයක් නොතිබූ මුත්, යම් කෙනෙකුගේ ආගමනය මත ඔවුන් මට හේතුවක් සකසා දුන් බව අද වන විට මතකයේ ඇත..ඉන්පසු තනා දෙන ලද මාර්ගයක අවිඥාණිකව ගමන් කළා මිස,එය මවිසින් කෙසේ කළාදැයි අද වන විටත් නොදනිමි. මා සිටින්නෙ ගැටළුවකය.මා ආපසු හැරී බලද්දී මගේ සොයුරා මා අප්‍රමාණ සෙනෙහසක් දැක් වූ සොහොයුරා , මා නිසාම මා හැරගොස් අවසන්ය. සියල්ල නිවැරදි කළ නොහැකි තරම් දුර ගොස්ය.නමුත් මගේ පළිගැනීමෙන් ඔහු රිදුණු බව පමණක් මම දනිමි.මා සාර්ථකය.එහෙත් අද මට මගේ සොයුරා...පෙර සොයුරා විලසටම වුවමනා කර තිබේ.එය කෙතරම් හාස්‍යජනකදැයි ඔබ මගෙන් අසන බව දන්නා හෙයින් මම මෙසේ කියමි.හාස්‍ය ජනක බොහෝ දේ ඉදිරිපිට බොහෝ අනුවේදනීය කතන්දර සැඟවී ඇත.

අද වන විට මගේ සොයුරා..සමාවන්න. මගේ සිහින සොයුරා මට සමාව නොදෙන බව මම හොඳින්ම දනිමි..නමුත් ඔහු මට සමාව දුන් බවට සිතා මම සිත සනසා ගනිමි.. මට මේ පිළිබඳ දැනෙන්නට වූයේ,මමද යම් අරගලයක පාර්ශවකරුවෙක් වෙමින් සිටි බවත්,ඒ මුලු අරගලයම ඔහු හා ඔහුගේ පාර්ශවය නමින් ක්‍රියාත්මක වන බවත් දැණුනු හෙයින්ම පමණක් වග ඔහු කවදා හෝ දැනගත යුතුය..

අද මම එයින් මිදුණෙමි.. මම සැඟවී බලා සිටිමි..තවමත් ඔවුන් ගොදුරට ආසන්න නොමැති බව පමණක් මම දනිමි...නමුත් එය මා සොහොයුරාට ඉලක්ක වූ සැණින් මම හෙළිදරව්වේ පුනරාගමනය ආරම්භ කරමි..මන්ද යත් නොපෙනෙන සතුරෝ බොහෝ ඇති බව ඔහු විසින් දිනක් මට කියාදුන් බැවිනි. පෙනෙන සතුරෝ බහුතරයක් මිතුරෝම විය හැකි බැවිනි..අද මමත් ඔහුට සතුරෙක් වූයේ ද ද්‍රෝහියෙක් වූයේද ඒ න්‍යායටම අනුව බැවිනි...මම ඔහු සතුරෙකු හා ද්‍රෝහියෙකු ලෙස සිතුවේද ඒ න්‍යායටම අනුව බැවිනි . නමුත් ඒ සියල්ලටම වඩා මම තවමත් ඒ වාසගම අහිමි, ඒ රුධිරය අහිමි, ඒ ජාන අහිමි, ඒ රූපයට එකඳු සමාන කමක් වත් නොකියන, ආත්මය හා හැඟීම් පරම්පරාව විසින් ඔහුගේ විඥ්ඥාණය උත්පාදනය කළ ඔහුගේම කුඩා සොයුරියම වූ හෙයිනි...

.............................

ඇගේ දිනපොත නැවත රහසේම තිබූ තැන තැන්පත් කළෙමි.. (අවසානය නොදනිමි.)

උන් නැඟූ නමුත් එදා තම්බපන්ණියක් ! අද???

2011-12-20T20:16:00.000+05:30

වත්මන් ශ්‍රී ලංකාව මම දකින හා මට පෙනෙන ආකාරයට කිනම් අනාගත සැලසුමක් මත ධාවනය වන්නේද යන්න තවමත් ගැටලුවකි. මම දේශපාලන හෝ ආර්ථික හෝ සංස්කෘතිකමය වශයෙන් ප්‍රාමාණික බුද්ධියකින් හෙබි අයෙක් නොවෙමි. නමුත් රට තුළ ජීවත් වන තරුණ පරපුරට අයත් එමෙන්ම උසස් විධිමත් අධ්‍යාපනයක් ලබන කෙනෙක් ලෙස 2012 අවසන වන විට මා මෙතෙක් ජීවත් වූහා ජීවත් වෙමින් සිටින රට ගැන යමක් පැවසිය යුතු යැයි සිතමි.

සචේතනික සියලු සත්වයෝ දේශපාලන සත්වයෝ වෙති.එහෙයින් දේශපාලනයෙන් පිට කිසිවෙකුටත් ජීවත් විය නොහැක. මම මේ මොහොතේ ජීවත් වනවා ද නැද්ද යන්න පවා වක්‍රාකාරව මෙන්ම යම් යම් අවස්ථාවන් හීදී සෘජුවම තීරණය කරන්නේ දේශපාලනයයි. අද වන විට අප රජය යම් ස්ථාවරත්වයක් ගොඩ නගාගෙන ඇති බව අප සියලු දෙනාටම පෙනෙන්නට තියෙන කරුණක් බව පැහැදිළි මුත් එම ස්ථාවරත්වය පදනම් ව ඇත්තේ ඔවුන්ගේ වර්තමාන ක්‍රියාකලාපයේ ඇති ප්‍රගතිශීලි බව මත නොව විපක්ෂයේ පවතින අස්ථාවරත්වය හා ප්‍රබල විපක්ෂයක හිඩැස මත බව සැබවින්ම පෙනෙන්නට ඇත.එහි අදහස රජය හෝ රජය කරවන අයගේ වැරදි යැයි මම නොසිතමි.මේ ගැටලු සම්පූර්ණයෙන් පැන නැගී ඇත්තේ දැනට භාවිතා කරන ප්‍රතිපත්තීන් මතය.

රටක් දියුණු කිරීමේ පියවර ආරම්භ කළ යුත්තේ යුත්තේ දුගී ලෙස වර්ග කළ ජනයාගේ පටන්ය. අපේ රට දියුණු වන්නට පටන් ගන්නේ සුඛෝපභෝගී මට්ටමෙනි. අධි වේගී මාර්ග රටකට සම්පතකි.එවන් කාර්යක් කිරීම නොව සංකල්පය පහළ වීම පවා අගය කළ යුතුය.නමුත් එවන් යමකට අත ගැසීමට පෙර රටේ සාමාන්‍ය ඒ,බී,සී මාර්ග සියයට 90ක් වත් නියමාකාරයෙන් සම්පූර්ණ වී තිබිය යුතුය. ගාල්ලේ සිට කොට්ටාවට උදෑසන සැණින් දෙවූ කිරි රැගෙන එන්න හැකි වුණත් , එම කිරි කොට්ටාවේ සිට මහරගමට ගෙන එනවිට දහවල් ආහාරයට කිරි බොන තත්වයක් පැන නගින බව ඔබ සමහර විට නොදන්නවා ඇත.ඒතරම් මෙහි මාර්ග තද බදයක් ඇත. එමෙන්ම අපේ පුංචි රටට භූමිය මහා සම්පතකි..එම නිසා හැකි තරම් ඉඩම් අත් පත් කරගැනීමකින් තොරව මෙම කටයුතු සිදුකිරීමට හැකිනම් අනර්ඝයි.

ආර්ථික වශයෙන් මදක් කල්පනා කර බැලුවහොත් පෙනී යන පරිදී දැන් ඉන්දියානුකරණය යටපත් කොට රට චීනකරණය වන ගතියක් දැනේ.කෙසේ වෙතත් අද වන විට රටේ ආර්ථික බලය අපේ රට අතින් ගිලිහෙන බවක් දැකිය හැක. රට තුළ දේශපාලනික වශයෙන් දරුණු අසමගියක් පවතින මෙවන් කාලයක එම දුර්වලතා ප්‍රයෝජනයට ගන්නා විදේශ බලවේග ආර්ථිකමය වශයෙන් රටක් සියතට ගැනීමේ ස්වභාවයක් පෙන්නුම් කිරීම ස්වභාවිකයි.

එමෙන්ම ස්වාධීනව කටයුතු කළයුතු ජනමාධ්‍ය පවා නොයෙක් පක්ෂ වල දේශපාලන අවශ්‍යතා මත ඒ ඒ අයට පක්ෂව ක්‍රියාකිරීම සැබවින්ම රට මෙවන් තත්වයක පවතිද්දී භයානකය.නමුත් අද වන විට මාධ්‍යවල ප්‍රගමනය පවා රැඳී තිබෙන්නේ ආර්ථිකය මත බැවින් ඒ සඳහා ප්‍රබල දෝෂාරෝපනයක් එල්ල කිරීමටද අකමැත්තෙමි.නමුත් අද වන විට ජනමාධ්‍ය හරහා අච්චාරු සංස්කෘතියක් සහිත රටක් කරා ලංකාව මෙහෙයවමින් පවතී. එය ප්‍රබලවම රටේ හර පද්ධතියට බලපෑම් එල්ල කරන බව ඔබට නොදැනෙනවා නම් ඔබ මාධ්‍ය භාවිතාවෙන් තොර පුද්ගලයෙක්ම විය යුතුය.

සුන්දර වෙරළ තීර ලොව කොතෙකුත් තිබෙද්දී සංචාරකයන් අපේ රටටම ඇදී එන්නේ දේශිය වෛද්‍ය විද්‍යාවෙන් ආයු වැඩි කර ගැනීමේ කැමැත්තටද නොඑසේ නම් ඒ මුවාවෙන් ක්‍රියාත්මක වන සම්බාහන ආයතන වල සැප ලැබීමටද යන්න තව වරක් කල්පනා කර බැලිය යුතුය.

මට දැනෙන දෙයින් කිහිපයක් පමණක් ඔබ හමුවේ පැවසූවෙමි.මෙය සත්‍ය ද අසත්‍යද යන්න සිතිය යුතු ඔබය. බණ කිව යුතු අය රට කරන, රට කළ යුතු අය ගී ගයන,ගී ගැයිය යුතු අය බණ කියන රටක තවත් කිවයුත්තක් තිබේද?

උන් නැඟූ නමුත් එදා තම්බපන්ණියක්

නන් විකුම් බෙලෙන් සැදූව ස්වර්ණ භූමියක්

දැන් අපිත් රකිම්ය මේ අපේ කියා යමක්

ඒ අපේ හිසත් කඳත් මිසක් වෙනින් කුමක්....

ඔලුවට ගන්න වැරදුණ තැන

ප්‍රේමය පාරිශුද්ධ ද??

2011-12-19T19:43:00.002+05:30

මම අද කියන්න හිතුවෙ මම ආසම ගීතයක් ගැන.මේ ගීය ගැන ඔබත් එක්ක කියන්න හිතුණෙ මින් පෙර .
ඒත් අද නම් වෙලාවක් ලැබුණා.ඒ නිසාම මම හිතුවා යමක් ලියන්න. මේ ගීය තු‍ළ ඇහෙන හැම වචනයක් තුළ ම තියෙනවා හරිම සුන්දර රසයක්..හදවතට දැනෙන අමුතුම ගතියක් වගේ දෙයක්.
ඒ වගේම ගීයේ සංගීතය පවා පපුවට ලස්සනට වදින ගතියක් තියෙනවා.මේ ගීයෙ හඬ හිමිකාරිය වන නන්දාමාලනී ගුරුතුමිය මගේ ප්‍රියතම ගායිකාවන්ගෙන් මුදුනෙ සිටින නමුත් ඒකම නෙවී..මේ ගීයෙ ලස්සනට හේතුව..ඇගේ හඬේ පවතින අමුතු ආවේණික බව. මොකද්ද මේ ගීය???

ප්‍රේමය නම් රාගයෙන් තොර
සඳ එළිය සේ අචින්ත්‍යයි.පාරිශුද්ධයි....සුරම්‍යයි

ඔව් ඔබ අහලා ඇති....අහලා නැති නම් අහන්න ඇත්තටම සඳ කියන්නෙ මොකද්ද? සඳ කියන්නෙ එක එක අයට,එක එක විදියට බලපාන පුදුමාකාර ආකාශ වස්තුවක්. එහෙම කීවාට තේරුම් ගන්න බෑනේ..

මෙන්න මෙහෙමයි.

සඳ

හොරෙක්ට = හතුරෙක්
හතුරෙක්ට = මගපෙන්වන්නෙක්
මග පෙන්වන්නෙකුට = හිතවතෙක්
පෙම්වතෙක්ට = කවියක්
කවියෙකුට = පෙම්වතියක්
ආච්චි අම්මාට = ඔරලෝසුවක්
පොඩි දරුවෙකුට = මාමා කෙනෙක්
ධීවරයෙක්ට = මිත්‍රෙයක්
ගුරුවරයෙක්ට = නිදර්ශකයක්
ගෝත්‍රයකට = දෙවියෙක්
හිරුට = හොරෙක් ( ආදරණීය හොරෙක්)තරුවට = ඇණයක්
විද්‍යාඥයෙකුට = උපග්‍රහයෙක්.

සඳ ,වන්ද්‍රයා,සිසි,සොමි,තාරපති,සසංක,තුසරකර,සසදර,හිමකර,සිසිකර,සේකර,සසිකර එකී.. මෙකී නොකී හැම නමකින්ම හඳුන්වන සඳ ට ඉංග්‍රිසි භාෂාවෙන් මා දන්නා තරමින් ඇති එකම වචනය moon .

ඒ කොහොම වුණත් හැම සාහිත්‍යකම අඩු වැඩි වශයෙන්සඳට සුවිශේෂී තැනක් ලැබී තියෙනවා. විශේෂයෙන්ම ආසියානු සාහිත්‍ය තුළ හඳට තියෙන්නෙ සුවිසල් වේදිකාවක්!...

මේ සඳ කියන ආකාශ වස්තුව ප්‍රසිද්ධ සරාගික හැඟීම් ජනනය කරවන්න. කවි වලදි සඳ වැඩි වශයෙන් යෙදී තියෙන්නෙ ආදරය,රාගය,රමණය,සම්භෝගය වැනි දේ හඳුන්වන්න.

ඒ කාලෙ “පෙදෙන් බුදු සිරිතැ“ ම කියලා කියූ ලියු උදවිය නම් සඳ හරහා යම් ආගමික සන්නිවේදනයක් කළා.පොහොය ගැන ලියද්දි සඳ කියන්නෙ මාර චරිතයක් බවට පත් වුණා. එහෙත් සඳ එළිය කියන්නෙ ඇත්තටම කීවොත් සොබාදහමෙ පුංචි පුරුකක්. සඳ අපිට පෘථිවිය එක්ක නොමිලේම ලැබුණු අග්‍රගන්‍යයස්වභාවික වස්තුවක් කීවොත් නිවැරදියි. හරියට සන්ලයිට් කැටේ එක්ක නොමිලේ සන්ලයිට් ම සේදුම් කුඩු පැකට් එකක් දෙනවා වගේ.

මේ සඳ අපිට වැඩක් වෙන්නෙ ඇයි? හඳ අපිට දෙන එළිය තමා සැබවින්ම වැදගත්.සඳ එළියට අපි නොයෙක් අර්ථකථන දුන්නාට.. හඳහරිම පුදුම දෙයක්.දැන් ඔබට ඒක තෙරුම් ගියානෙ. ප්‍රේමයත් ඒ වගේමයි. අර්ථයක් කෙනෙක්ට හිතාගන්න බැහැ...

ඒ නිසාම හඳ එළිය ප්‍රේමයට සමාන කරනවා ඇත්තෙ.

හඳ මේ ලෝභ නැතිව බෙදාගෙන යන්නෙ හඳට උරුම එළියක් නෙවී. හිරු එළිය. බලන්න...අපි ආදරය කියලා ලෝකයටම බෙදන්නෙ අපටත් ලැබෙන දෙයක් නේද?ඒක තේරුම් කරන්න අමාරුයි... ඒක තමා අචින්ත්‍ය කියන්නෙ. ඒ වගේම හඳ කිරණ තරම්ම ප්‍රේමය ලස්සනයි. සුරම්‍යයි.. ඒවාගේම පිරිසිදුයි.

හඳත් පොළවත් අතර එතෙක් මෙතෙක් සිදුවන කිසිම සංසිද්ධියකින් සඳ සළිය කිලිටි වෙලා නෑ.

කොයි තරම් අපූරුද?

ප්‍රභාමත් වූ වත මඬල ඇත
තවුස් දැහැනක නිශ්චලත්වය
නයන යුග්මේ රැඳී ඇත්තේ භාවනවක කාන්තියයි

නියම ප්‍රේමයක් ඉදිරිපිට...කිසි විටෙකත් කිසිවෙකුගෙ මුහුණ මැලවී නොයයි..මුහුණ අතිශයින්ම එළිය වැටේවි.ඔබට මහා සතුටක් දැනෙන්නෙ කොයි මොහොතේද ?එය නියම ප්‍රේමය ඔබ අසලට පත් වූ මොහොතයි..නිරපේක්ෂ වශයෙන් සතුට විදින ඔබ ට මට එයඇත්තටම නොදැනුණාට, නියම ප්‍රේමය අපට හඳුනාගැනීමට නොහැකි වූවාට එය අප අතරම තිබේ... නියම ප්‍රේමය ඉදිරිපිට සියල්ල නිශ්චලය.මන්ද නියම ප්‍රේමයක් තුළ රාගය අංශු මාත්‍රයක් හෝ නොමැති බැවිනි.

ඒ ප්‍රේමනීය මුහනතක සැබවින්ම භාවනාවක් අවසන පියාගෙන සිට හරින ඇස් වල ඇති දීප්තිමත් බව විහිදෙනවා ඇත. ඒ හැඟීම කොයිතරම් පූජනීයද?? කොයි තරම් ලස්සනද??

දොඩන වදනින් ඇසෙයි නිරතුරු
වනන්තරයක සකුණ මියැසිය
දෙතොල් අතරින් ගලා එන්නේ
ගීතිකාවක ශාන්තියයි.

ප්‍රේමය නිරන්තරයෙන් දොඩමලුය. නේපාලයේ ප්‍රසිද්ධ ම කියමනක් මට සිහි වේ. “ ඔබ ප්‍රේම කළ යුත්තේ ඔබ සමඟ වැඩියෙන්ම කතාකිරීමට කැමති පුද්ගලයා නොවේද? “ .......... නියම ප්‍රේමය සැබවින්ම කතාබහෙන් පිරීයයි.ඔවුන්ට කතා කිරීමට සැබවින්ම බොහෝ දේ තිබිය යුතුයි.බොහෝ දේ වෙයි....අරාබි නිසොල්ලාසයේ කතන්දර සියල්ලම ප්‍රේමය නිසා උපන් ඒවා මිස මරණ බිය නිසා උපන්

ඒවා නොවන බව ඔබ අදහනු ඇතැයි සිතමි. ප්‍රේමය නියමාකාරයෙන් විඳීමට ගොළු පුද්ගලයෙක්ට බැරිද?
ඔබගේ සිත දැන් අසනු ඇත. දොඩමුළුවිය යුත්තේ හදවත මිස මුව නොවේ යැයි.. මම කියමි.
ගොළු නැති හදවත් සියල්ලටම ප්‍රේමය විඳිය හැක. ප්‍රේමය ඇති තැන සැබවින්ම දුකක් නැත. එය ගීතිකාවක් බඳු වූ ශාන්තියක් හදවතට ගෙනඑයි. ප්‍රේමය තිබෙන දෙවියන් වැඩසිටින්නේ ඒ නිසා විය යුතුය...
ප්‍රේමය මේ තරම් සුන්දර නම්, අපි කිසි කෙනෙක් ප්‍රේම කර නැති බව මට දැන් හැගී යයි.
සමහර විට අපට එම ප්‍රේමය හමූ වී තිබෙන්නත්...මඟහැරෙන්නත්...ඇති...!! සමහර විට අප විසින්ම නැති කරගන්න ඇති... කොහොම වුණත් එය අති පිරිසිදු දෙයක් බව පමණක්...දැන ගතයුතුය....

ප්‍රේමය නම් රාගයෙන් තොර
සඳ එළිය සේ අචින්ත්‍යයි.
පාරිශුද්ධයි....සුරම්‍යයි
ප්‍රභාමත් වූ වත මඬල ඇත

තවුස් දැහැනක නිශ්චලත්වය
නයන යුග්මේ රැඳී ඇත්තේ
භාවනවක කාන්තියයි
දොඩන වදනින් ඇසෙයි නිරතුරු

වනන්තරයක සකුණ මියැසිය
දෙතොල් අතරින් ගලා එන්නේ
ගීතිකාවක ශාන්තියයි.

ගායනය - නන්දා මාලනී
රචනය- (දන්න කෙනෙක් කියන්න)
සංගීතය- (දන්න කෙනෙක් කියන්න)

හරි දැන් ඉතින් ........ඕක සිදුවක ඉතරක් තිබිලා කොහොමත් වැඩක් නෑනෙ...හා හා...දැන් කට්ටිය ප්‍රේම කරන්න.... 1 2 3...... go

ප.ලි

ඒ කතන්දර කොයි හැටි වෙතත්, අද මගේ ආදරයටත් අවුරුද්දක් වෙනවා!!!!

මෙන්න මෙහෙමයි ඇරඹුම-

නිල් තොප්පි -ඇයි ඔයා ඔච්චර ආඩම්බර?

නීනු -මම?

නිල් තොප්පි - ඔව්..ඔයා තමයි..අපිව ගණන් ගත්තෙවත් නෑ.

නීනු - ඔයා කවුද? නිල් පාට තොප්පියක්නෙ

නිල් තොප්පි - හා එහෙමද හිතා ඉන්නෙ? ....එහෙනම් මේකෙන් මාව හොයලා පෙන්නන්න. මම නම් දන්නවා ඔයා කවුද කියලා.
පින්තූර වලටමනෙ හිටියෙ.

(ඇටෑච් කළ පින්තූරය)

නීනු -අහ්...මේ හන්තාන ඇඳන් ඉන්නෙ ඔයා නේද?

නිල් තොප්පි - ෂා හරියටම කීවානෙ...ඒ කොහොමද?

නීනු - ඇත්තම කියනවනං....මම ඔය පොටෝ එකේ ඉන්න බෝයිස්ලා ඔක්කොම දන්නවා. නොදන්නෙ එක්කෙනයි..එහෙනම් ඒ තමා ඔයා!!!

තාරක අයියාගෙයි මගෙයි පුංචි ආදර කතාවටත් අදට අවුරුද්දයි!!!!

ප.ප.ලි

අද දවස 19. මතකද SBU හමුව???? මඩ කාපු! මඩ නාපු! මඩ ගහපු.... :D

හායි....ඩූ යූ නෝ සිංහල ?? ¿¿¿¿

2011-12-14T21:48:00.000+05:30

මම අද බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් දමන්න ඕනෙමයි කියලා මට හිතුණා.මට ඇත්තටම තියෙන්නෙ ටයිප් කරන්න තියෙන කම්මැලි කම නැත්තං ඉදිරිපත් කරන්න කතන්දර,සිද්ධි සහ අත්දැකීම් නැතිකම නෙවීනෙ.කොහොමත් පටන් ගන්න අවුරුද්ද නම් සෑහෙන්න පිලිවෙලකට සියල්ලටම ඉඩ හදාගෙන කළ යුතුයි කියලා හිතෙන වාර නම් අනන්තයි. මම අද ඒ නිසා ම අපි හැමෝම දැන ගත යුතු දෙයක් ගැන පොඩ්ඩක් කියන්න හිතුවා.

ඔයාලා දන්නවාද? කොරියාවේ පැවති ජාත්‍යන්තර සමුළුවකදී සිංහල හෝඩිය ලෝකෙ නිර්මාණාත්මක ම හෝඩි 16 අතරට එක්වුණා.කියලා... රන්දිකගෙ බ්ලොග් එකේ වැඩි විස්තර මේ තියෙන්නෙ! ඒ නිසාම මම හිතුවා අපි අපේ හෝඩිය ගැන කතා කරන්න ඕනෙ කියලා.

මම ඉස්සල්ලා ම ඔබට ගීයක් අහන්න දෙන්නම්....ඒ ගීය එක්ක ඔබට ඇති වේවි ඇත්තටම සිංහල ගැන ආඩම්බරයක්! මම මේ කියන්නෙ සිංහල වුවමනාවෙන් වරද්දන... ගණන් නොගන්න අයට විතරයි... අනික් අයත් මේ ගීය අහන්න... ඇත්තටම හරිම ලස්සනයි.

රටකට වෙනින් යත හැක අන් රට දියත
ඔවුනට වෙනත් පිරිසක් වෙනතක සිටිත
අප හට අපම මිස වෙන කිසිවෙකුත් නැත
මෙම රට හැර යතොත් ඒ පරලොවම වෙත

හෙල බස හෙල බස කෙතරම් මියුරුද?
ආ හා ඔබ තෙද කෙතරම් අරුමද?

අමාවතුර කළ බස යුතු රුවිනි
කව්සිළුමිණ කළ බස ගුණ ගිහිනි
ජාතක පොත කළ බස නොම පැරණී
සැලළිහිණය කළ බස ඔබ රමණී

හෙල බස හෙල බස කෙතරම් මියුරුද?
ආ හා ඔබ තෙද කෙතරම් අරුමද?

මුළු ලොව කැටි කර හඬවන වෙණ තත
නව විදුනැණ වුව වගුරන තුඩ පත
හෙල බස හෙල බස ඔබ මගෙ හදවත
මට මගෙ උරුමය පෙන්වන කැඩපත

හෙල බස හෙල බස කෙතරම් මියුරුද?
ආ හා ඔබ තෙද කෙතරම් අරුමද?

මෙතනින් ගීය ඒ රස විඳින්න පුළුවන්.

සිංහල අපිට මේ ලෝකේ වෙනත් කවුරුත් නැහැ.සිංහල යැයි කිව හැකි.එහෙම නේද? ඒ රටවල් වල සිටින සිංහල අයගෙත් පරම්පරාගත නිජ බිම මේ පුංචි රට.. අපේ රටේ අප විසින් හදාගත්ත මේ භාෂාව කොයි තරම් නම් ලස්සනද?

අද වන විට අපේ බස කොයිතරම් නව මානයන් හරහා ගිහින් තියෙනවාද? මේ හැම දෙයක් ම මේ ගීතයෙන් ලස්සනට සිහි කරනවා....ඒ නව මාන ගැන ඉදිරියට අපි කතා කරමු.

සිංහල භාෂාව ගැන කතා කරන පෝස්ට් වලින් ඉස්සෙල්ලාම ඔබට මතක් වෙන පෝසට් එක මොකද්ද? ඇත්තටම මට නම් සිංහල කියපු ගමන් මතක් වෙන්නෙ සඳරුගෙ පෝස්ට් එක.

සිංහල කියන්නෙ අපේ මව් බස.ඒත් මම හිතන විදිහට අපි කාටවත් හරියට සිංහල බැහැ. ඇයි මම එහෙම කියන්නෙ?

සිංහල හෝඩියට අකුරු කීයද ? කියන ප්‍රශ්නය ගිහින් ඔබ සිංහල කාගෙන් හරි අහන්න. 80%ක් අවිනිශ්විත භාවයට පත්වෙලා. ඔබට 56 සිට 60 හෝ 61 අතර පිළිතුරු ලබා දේවී. 15% ක් එය නොදන්නා අතර ම තව 5%ක් ඔබට නිබයව කියාවි නිවැරදි පිළිතුර …...ඒත් ඒක නිවැරදිමද? නමුත් ඉංග්‍රීසි හෝඩිය අකුරු 26ක් සහිත බව අපි බය නැතිව 100%ක් ම කියනවා. ඒක හරිම පුදුමයක්.

මෙහෙම වෙන්නෙ අපේ භාෂා ප්‍රාඥයන්ගෙ ගැටලු නිසා සහ භාෂාව ඉගැන්වීමේ ඇති විවාධිත බව නිසා. ඇත්තටම සිංහල හෝඩියෙ අකුරු කීයක් තියෙනවාද? මේක ටිකක් සංකීර්ණයි.. හෙමින් හෙමින් යමු.

මම දැන් ටිකෙන් ටික පැහැදිළි කරන්නම්.(මම දන්න විදිහට.. දැනට ඉගෙන ගන්න විදිහට හා මම හොයං යන විදිහට) දන්න අය මටති කියා දෙන්න.

අපේ සිංහල හෝඩිය හැදුණෙ කොහොමද?

ලෝකයේ භාෂා වර්ග දෙකක් තියෙනවා.එකක් ජීව භාෂා අනෙක මල භාෂා .. වචනයෙන්ම තේරෙනවානෙ. අප්‍රභංශ වගේ භාෂා අයිති වෙන්නෙ මල බස් ගොඩට ඒ කිසිම භාවිතයක් නැති නිසා..ඇත්තටම ලෝකෙ පවතින...මිනිස්සු කතා කරන සහ ලියන භාෂා වර්ග කීයක් තියෙනවා කියලා ඔබ හිතනවාද? 100 ක් 200ක් 500 ක් 1000 ක්..... ඇත්තටම සමහර විට ඔබ පුදුම වෙයි. අපේ ගොඩක් අය ඉංග්‍රීසි විතරක් ඔලු උඩ තියන් හිටියට ලෝකෙ භාෂා 3000ක් ජීවි මට්ටමේ තියෙනවා. අකුරු (සංකේත) අඩුම සංඛ්‍යාවක් පෙන්නුම් කරන හෝඩිය සංකේත 12 කට සීමා වෙනවා. වැඩිම සංකේත සංඛ්‍යාවක් ඇති හෝඩිය සංකේත 72 කට හිමිකම් කියනවා. මෙලෙස අක්ෂර 12 කින් යුක්ත වන්නේ හවායි අක්ෂර මාලාව .... අක්ෂර 72 කින් සමන්විත වන්නේ අයිබරියෝ කෝකේසික ගණයේ භාෂාවක් වන අබිබාසියන් භාෂාව බව ගොඩක් අය දන්නවා ඇති කියලා මම හිතනවා. දැන් ඉතින් රට තොට ගැන කීවා ඇති... මේ කරුණු ඇසුර්න් ඔබට වැටහෙනවා ඇති අපේ භාෂාව අයිති වෙන්නෙත් අක්ෂර වැඩි භාෂා ගොඩට කියන එක.

සිංහල භාෂාවේ සම්භවය (ඉපදීම ) කෙරෙහි නොමඳ බලපෑම් හා ආභාසයන් මෙන්ම උපකාර ද ලබාදුන් නෙ පාලි, සංස්කෘත හා ප‍්‍රාකෘත භාෂාවන් නිසා සිංහල භාෂාව මේතරම් පුළුල් වර්ණ (අකුරු) මාලාවකින් සමන්විත වූ බව ඉතිහාසය තුළින් අපට ඔප්පු කරන්න බැරි කමක් නැහැ. සිංහල හෝඩිය පිළිබඳ විමසීමේදී එය අතීතයේ ඉඳන් ක‍්‍රමිකව විකාශනය වෙලා නූතන යුගය වෙද්දි කවර මට්ටමකින් තියෙනවාද කියලා ඔබ දැන ගන්න කැමතිද? ඒක අතිශයින් වැදගත් ය. අපි ඉගැනීමේ පහසුව සඳහා ඓතිහාසික සාධක අනුව සලකා බලලා යුග කිහිපයක් ඔස්සේ අක්‍ෂර මාලාව සංවර්ධනය වූ ආකාරය මේ විදිහට කොටස් කරනවා.

ප‍්‍රාථමික සිංහල හෝඩිය
ද්විතීයික සිංහල හෝඩිය
සිදත් සඟරා හෝඩිය
ශුද්ධ සිංහල හෝඩිය
මිශ‍්‍ර සිංහල හෝඩිය
ජාතික අධ්‍යාපන ආයතන හෝඩිය
සමකාලීන සිංහල හෝඩිය
ජාත්‍යන්තර සිංහල හෝඩිය
නව සිංහල හෝඩිය

දැන් මම මේ එක එකක් ගැන ඔබට සරලව කියන්නම්.. දන්න අය ඇති !! ඒත් මේ නොදන්න අයට!

ප‍්‍රාථමික සිංහල හෝඩිය

මේ හෝඩියෙ අකුරු 26 ක් තියෙනවා.
  ස්වර - අ, ඉ, උ, එ, ඔ
ව්‍යඤ්ජන    -    ක, ග, ච, ජ, ට, ඩ, ණ, ත, ද, න, ප, බ, ම, ය, ර, ල, ව,ශ, ස, හ, ළ

මෙම යුගය අනුරාධපුර යුගයේ අවසාන භාගය. මෙම යුගයෙ කතාව හා ලිවීම අතර තිබුණු සමානකම් මේ හෝඩිය හැදෙන්න බලපාලා තියෙනවා.ඒ යුගය ලිවීම ඒ තරම් හොඳින් තිබුණ යුගයකුත් නෙවී. ගල් ගුහාවල,කටාරම් වල, සෙල් ලිපි වල ඔය විස්තරයක් ලියලා තියන්න මිසක් ඒක කාලෙ කවුරුත් නවකතා ලිව්ව එකක් යෑ... ව්ශේෂ ලක්ෂණ 3ක් අපට මේ සිංහල හෝඩියෙ දකින්න පුළුවන්. මහප්‍රාණ නෑ. දීර්ඝ අකුරු නෑ. බින්දුව (අනුස්වාරය) නෑ .

ද්විතීයික සිංහල හෝඩිය

මෙම යුගය කි‍්‍ර.ව. 8 සියවසේ ඉඳන් කි‍්‍ර.ව. 13 සිය වස දක්වා විහිදිලා යනවා. එකල ලකාවෙ ලියවුණු ලිපි ලේඛනවල භාෂාව මගින් තමයි අපි මේ ද්වතියික හෝඩිය ගොඩ නගන්නෙ. සීගිරි ගී, මුවදෙව්දාවත, සසඳාවත හා කව් සිළුමිණ සියබස්ලකර මේ කාලේ වැඩ. සෙල් ලිපියකින් දත්ත කොටන්න පටන් ගත්ත අනුරාධපුර යුගයේ ඉඳන් අපේ කිරි අත්තප්පලා ගෙ සාහිත්‍ය තුසලතා වර්ධනය වීම එක්ක ගද්‍ය, පද්‍ය හා සාහිත්‍යයික අවශ්‍යතා සපුරාගන්නට පටන් ගත්ත යුගය තමයි මේ.. මේ අනුව අනුරාධපුර යුගයේ අග භාගයේ ඉඳන් පොළොන්නරු යුගය වෙනතුරු ගද්‍ය සාහිත්‍ය වර්ධනය වුණා. අපේ සාමාන්‍ය ජන වහර සරල ස්වරූපයකින් පවතිනවා වගේම ටිකෙන් ටික ලියන කතා කරන විධි විදිහෙ වෙනස් කම පේන විදිහට භාෂාව ද්වීරූපික වුණේ මේ කාලෙ. ටිකෙන් ටික කවිය ට අදාල බස කට වහරට කිට්ටුවෙන් යන්න පටන් ගන්නෙත් මේ කාලෙ. ඒත් හැම වෙලේම භාෂාව භාවිතා කරලා තියෙන්නෙ යම් වියත් බවකින් කියලා පේන්න තියෙනවා.

ස්වර 18 යි.අ, ආ, ඇ, ඈ, ඉ, ඊ, උ, ඌ, සෘ, සෲ, ඏ, ඐ, එ, ඒ, ඓ, ඔ, ඕ, ඖ...
ව්‍යංජන 36 යි
ක, ඛ, ග, ඝ ඩ
ච, ඡ, ජ, ඣ, ඤ ,
ට, ඨ, ඩ, ඪ, ණ
ත, ථ, ද, ධ,න
ප, ඵ, බ, භ, ම
ය, ර, ල,ව
ශ, ෂ, ස, හ, ළ
අං, අඃ

මේ හෝඩියෙ විශේෂ ලක්ෂණ අතර ලියන හා කතාකරන භාෂා ද්වීරූපිකත්වය විශේෂ ලක්ෂණයක් ලෙස අපිට කියන්න පුළුවන්. පාලි,සංස්කෘත අභාසය මේ තලා වෙද්දි අපේ හෝඩියට ලැබිලා.ඒකාලෙ අනුරාධපුරේ සෙල්ලිපි වල නැති “ඈ “ අකුරු වගේ අකුරු කිහිපයක්ම දැන් පේන්න තියෙනවා.

තවත් ගොඩක් විස්තර තියෙනවා.ටික ටික කියන්නම්....

රික්තය | කඳුළට පෙර (කෙටි කතාව)

2011-11-26T21:08:00.000+05:30

ඇස් දෙක ඉස්සරහ මහ දරුණු සීතලක් දැනෙන්න පටන් ගත්තා. පපුවෙ හිර වෙලා ඉන්න දඟලපු අන්තිම හුස්ම ගුලිය බීම බටයක් දිගේ ක්ෂණිකව උඩට ආවා වගේ මට තේරුණා. ඔව් .. මගේ ආත්මය දැන් මම ඉස්සරහ . මගෙ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා..

"වරෙන් මගෙ ඇඟ ඇතුළට" මම හයියෙන් කෑ ගැහුවා.

"මම උඹ ළඟ තවත් ඉන්නෙ නැහැ" ඇය ගේ ප්‍රකාශය හරිම දරුණුයි. එහෙත් අව්‍යාජයි. මට ඒක දැනුණෙ ඇගේ ඇස් වලින්. ඇය මා එක්ක හිටියෙ පුදුම තරහකින්...

"ඇයි උඹ ඩිංගක්වත් මං ගැන නොහිතන්නෙ?" මම ආයාචනා කළේ, කිසිම බලාපොරොත්තුවක් රහිතව.ඇය ඉල්ලපු එක දෙයක් වත් මම ඇයට දීලා නැහැ. ඒ අතින් ගත්තම මේතරම් කල් ඇය මගෙ ළග හිටිය එක ම ලොකු දෙයක්...

පුංචි කාලදි ඇයට ඕනේ වුණා සහෝදරයෙක්.. මම ඇයට කිව්වෙ හිතෙන් එහෙම එකෙක් මවා ගනින් කියලා...
ඇයට ඕනේ වුණා පොඩි කාලෙ යාලුවො එක්ක විනෝද වෙන්න. මම ඇයට කිව්වෙ තනියම විනෝද වීමක් ගැන හිතීම සුන්දරයි කියලා...
ඒ ඔක්කොම එහෙම විය යුතුයි කියලා තීරණය කළේ මම නෙවෙයි. මගේ වටේ හිටි අය.. මම කළේ ඇයට ඒ බව තේරුම් කරපු එක විතරයි කළේ.. අද වනතුරුම.

මම නිසා ඇයට කාලෙන් කාලෙට විවිධ දේවල් කරන්න සිද්ධ වුණා..
හුඟක් දුක් විඳින්නත් වෙන්න ඇති. හදවතින් විඳවන්නත් වුණා.
අවුරුදු බින්දුවෙ ඉඳන් විස්ස වෙනකන් ම ඇය බෝනික්කෙක්....ඇගේ ගෙදරට.
අවුරුදු හයේ ඉඳන් අවුරුදු විසි හතර වෙනකන් ම ඇය රොබෝවරියක් වුණා. ඇගේ ගුරුවරුන් සහ සම වයසෙ ඇයගේම යාලුවො කියලා ලෝකය විසින් නියම කර තිබූ අයට.
විසි එකේ ඉඳන් මේ වෙනකන් ඇය මෘදුකාංගයක්. (ඒ ඇ ගේ පෙම්වතාට හෙවත් පසු කාලීනව ඇගේ සැමියාට..සැමියාගෙ අඩිපාරෙ ගිය දරුවන්ට.

මම මගේ ආත්මය ඇතුළෙ ගුලිවෙලා දුක් විඳපු අහිංසක ගැහැණු ආත්මෙට එළියට එන්න ඉඩ නොදුන්න "පාපී ගැහැණියක්“ කියලා මට හිතුණා. ඒත් එහෙම වුණා නම්,
මම අවිනීත දැරියක්. අකීකරු සිසුවියක්.චපල පෙම්වතියක්! පති වෘත්තාව කෙළසු ගැහැණියක්, නින්දිත මවක්.. කොටින්ම ගණිකාවක්...

මම මේ ඔක්කොම ඇයට කියා ගෙන කියා ගෙන ගියා.
ඒත් මගේ ආත්මය මට සවන් දුන්නෙම නැහැ...තුට්ටුවකටවත්..
මම වේදනාව උහුළගෙනම ඇයට කෑ ගැහුවා.

"පලයන් තවත් කලලයක් ඇතුළට. කොහොමත් මම හාට් ඇටැක් එකකින් මැරුණා කියන එක සෑහෙන්න ආඩම්බරයි..

මහත්තයාගෙ තත්වෙට හොඳයි. දරුවන්ගෙ අනාගතේටත් හොඳයි. වහ බිව්වා. එල්ලිලා මැරුණා කිව්වොත් ඒ අයට නරකයි. අනික හැමොම කියයි මේ වාසනාවන්ත මරණයක් කියලා. දුක් නොවිඳපු මරණයක් කියලා..
එක අතකට ඔවුන් හරි.

"මරණය ජීවත් වීමට වඩා පහසුයි".ඇයට මම පහදන්නට පෙර ඇය මගෙන් සමුගෙන ගිහින්. යන්නම ගිහින්.
වෙනත් වෙසකින් ඇය නැවත උත්පත්තිය ලබයි. ශක්ති සංස්ථිති නියමය ට අනුව ඒක එහෙමයි...

මම ජීවිත කාලයක් අඬපු මහන්සිය සදහටම අමතක කරන මොහොතට දැන් ඇවිත් ඉවරයි..සියලුම හැඟීම් අමතක කරන සුන්දරම මොහොත.මම රික්තයක්..
_________________________________________________________________________________
ප.ලි

සාෂාගෙ සටහන් වලත් මෙහෙම කෙටිකතාවක් ගියා... අවුලක් නැහැ....මම මේක ටිකක් සංවර්ධනය කළා....අදහස් කියන්න....දැන් සාෂා වගේ ඇවිත් කට්ටිය මට නඩු දාන නෙවී. මම තමා සාෂා... :)

බිලියන හතේ හීන

2011-11-08T10:38:00.002+05:30

පුවත් පත් වාර්තාවක්
අද රාත‍්‍රි දොළහට ලෝක ජනගහනය බිලියන හත ඉක්මවයි.
එබැවින් අද මධ්‍යම රාත‍්‍රියේ ඉපදෙන දරුවා හෝ දැරිය
බිලියන හතේ දරුවා ලෙස එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින්
ප‍්‍රකාශයට පත් කර ඇත. ප‍්‍රබල රටවල් රැසක්
තම රටට බිලියන හතේ පළමු පුරවැසියා ලැබීමේ කීර්තිය
අත්කර ගැනීමට සීරුවෙන් සිටින අතර.....

විද්‍යුත් නාලිකාවක්
Voice -
බිලියන හතේ බබා ඇත්තටම කවුද?
පිලිපීනෙ කියන්නෙ බබා ලැබුණෙ ඒ ගොල්ලන්ටලූ ,
ඉන්දියාව කියනවා බිලියන හයේ බබා වගේම හතේ බබත් එයාලාගෙලූ .
ලංකාවෙ අපිටත් ලැබුණා බිලියන හතේ බබෙක්..
අම්මාගෙයි බබාගෙයි දෙන්නගෙම සුව දුක් බලන්න
අපේ අති ගරු ජනපති තුමාගේ ආර්යව ආවෙ මෙන්න මෙහෙම...
VTR

රෝහලේ ඒ මොහොතේ සිටි,
තවම තම දරුවා මෙලොව එළිය නොදුටු ගැබිණි කාන්තාවක්
තම සැමියාට

අපරාදෙ.. තව ටිකක් ඉක්මන් වුණා නම්, දරුවාගෙ වාසනාව තමයි.
තෑගි කන්දක්නෙ ..
අනික හොඳ ඉස්කෝලයක් වුණත් ලේසියෙන් ම අරගන්න තිබ්බා.
ඉස්සරහට ඕවනෙ අනේ ප‍්‍රශ්න..
අපි මේක කලින් දන්නෙ නැහැනෙ.නේද?..
කලින් දන්නවානම් මෙහෙම වෙන්නෙ නැහැනෙ.

පැයක් වයසැති බිළිඳියකගේ අප‍්‍රකාශිත ප‍්‍රකාශයක්

අම්මේ මම තමයි බිලියන හත්වෙන්නා.
ඒත් මාව කවුරුවත් දකින්නෙ නැහැනෙ.
මට තෑගිත් නැහැනෙ.
ඒ මෙතන ගොඩක් කලූවර හින්දාද අම්මෙ..
ඇයි අම්මෙ මෙතන මේ තරම් ගඳ..
හුස්ම පපුවට වැටෙද්දිම හිර වෙනවා වගේ මට දැනෙනවා අම්මෙ..
මොනා කරන්නද අම්මෙ ලෝක ජනගහණය ආයෙ එකකින් පහළ බහිනවා..
එක දවසක් පාර්ටි දාන්න ඔක්කොම කට්ටිය ආවට.
බඩගින්න හැමදාම එන එකක් නිසා අම්මා කළ දේ හරි ..

එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල

ලෝක ජන ගහණය බිලියන හත අභිබවා ඇති බව
මේ වන විට ප‍්‍රකාශයට පත් වී ඇති වුවද,
ලෝක ජනගහනය
බිලියන හත ඉක්මවන්නේ 2012 වසරේ මාර්තු මාසයේ බව
මේ වන විට එක්සත් ජාතින්ගේ ජන සංඛ්‍යාලේඛන පෙන්වා දී ඇත.
දැනට ලොක ජනගහනය බිලියන 6.9 රැඳී තිබෙන අතර
එය බිලියන හත දක්වා වර්ධනය වීමට
ඉදිරි මස කීපය ගත වන බව එම සංවිධානය වැඩි දුරටත් පවසයි.

අඳුරුය | ඉර පායා ඇත ( කෙටි කතාව)

2011-11-04T10:10:00.001+05:30

ජනේලය ඇරියාම උදේ පාන්දරම එන හීතල සුළඟින් හිත පිරුණා කියලා ස්ටේටස් අප්ඩේට් කළාට බෝඩිං කාමරයටම තිබුණෙ එකම එක දොර පලූවක් විතරයි. හරහට වැටිච්ච රීප්ප හිල් අස්සෙන් හිරු එළිය ඇවිත් ඇඳටත්, සිමෙන්ති කැඩිලා පුංචි වලවල් හැදුන පොළවටත් පාත් වුණේ හීන් ඉරි කෑලි වගේ..

ඊයෙ රෑ බත් කද්දි සිමෙන්ති කුහර අස්සට වැටුණු බත් ඇට තුන, හතරක්, නිදි මතේ කොස්සට මඟ ඇරිලා..
දිග කූඹි පෝළිමක් හෙමින් හෙමින් බත් ඇටය උස්සගෙන යන්න ඇවිත්. කුහරයට උඩින් වැටෙන රවුම් හිරු ලපය නිසා දැන් උන් පේන්නෙ රත්තරං පාටට..

මම දැන් තව ස්ටේටස් එකක් අප්ඩේට් කළා.. අඩු ගාණට ගත්ත චයිනීස් ෆෝන් එකත් නැති වෙන්න, ජීවිතේම මහා පාලූවක් වෙන්න ඉඩ තිබ්බා.. මම මම නෙවෙයි වගේ මුහුණු පොතේ හැසිරුණා අවුරුදු දෙකක්... ඇත්ත නම ශ‍්‍රීමා වුණාට , මම එතන ඉන්නෙ සමනළී කියලා.. මේ දවස් වල ජනප‍්‍රියම නමක් නිසා රික්වෙස්ට් කෝටියයි..

වැඩ කරන්නෙ ගාමන්ට් එකක බව ඒකෙ ෆ්‍රෙන්ඩ්ස්ලා කවුරුත් දන්නෙ නැහැනෙ... දාලා තියෙන ප්‍රොෆයිල් පින්තූරෙ නිසා මඟුල් යෝජනා තුනක්ම ආවා....

අක්කටත් ගමේ ගියාම කියන්න ඕනේ, මෙයින් එකක් හදා ගන්න කියලා ....
ඇයි දෙයියනේ නිකන් ගෙදෙට්ට නාකිවෙන එකේ කොල්ලෙක්ව බයිට් කරලා ආතල් එකක්වත් ගන්න බැරියෑ.....අනික හරියට කාව හරි අල්ලගත්තොත් පරම්පරාවම ගොඩ... මේකෙ ඉන්නෙ ඔක්කොම ලොක්කොනෙ.. එක සොක්කෙක් වත් නැහැ... මාර වැඞ්ඩො

අද හවසට කෙනෙක් වෙලාවක් ඉල්ලූවා. මාව දකින්න ආසලු . කටුනායකදි හම්බවුණොත් ඔක්කොම ඉවරයි. මම ඒ හින්දාම ලයිබ්‍රියට එන්න කිව්වා..අද නම් තියෙන හොඳම ඇඳුම ඇඳගෙන යන්න වෙයි.. හිතයි මම තාම ඉගෙන ගන්නවා කියලා.. හාඩ් වෙයාර් ඉන්ජිනේරුවෙක්ලූනෙ...පෙනුමට බර අත්තක්

මම නැගිට්ටා. දොර අගුල පැන්නුවා.. පයිප්පෙ ළඟ පෝළිමට ටින් බෙලෙක්, තීන්ත බාල්දි, කෑන්..

කපුටො රංචුවක් ෂම්මාගෙ සයිවර් හෝටලේ ඉස්සරහ විසි කරපු පිලූණු වඩයකට පොර කනවා.... අනේ මුන් කොයි තරම් මෝඩද?

අර හවසට එනවා කීව කෙනා හාඞ්වෙයාර් ඉංජිනේරුවෙක් නොවී ත‍්‍රීවිල් ඩ‍්‍රයිවර් කෙනෙක් වෙනවා නම් කියලා මට හදිස්සියෙ ම හිතුනා...

ඒ හිතිවිල්ලත් එක්කම විසාකා ගෙට ගොඩ වුණා.. ඊයෙ රෑ නයිට් ශිෆ්ට් එක ඉවර වෙලා උදේ කෑමත් නැතිව ගාටපු ඒකීගෙ ඇස් ආවේ සිංගල් ඇඳ බදාගෙනමයි.

”අන්න ඉක්මනට ලෑස්ති වෙලා පලයන්. සුපයිසරය කිව්වා.. අද උඹට හත වෙනකන් වැඩ කියලා.. අපේ වැඩ තමා පහට ඉවර”

ඇගේ මුහුණෙ තිබ්බෙ අනුකම්පාවක්ද, ඉරිසියාවක්ද කියලා හිතා ගන්න බැරි වුණත්, අද මට හිතපු ගමන යන්න වෙන්නෙ නැති වග විතරක් තේරුම් ගියා.සිද්ධ වෙන්නෙ එකම දේ නම් පාර්ක් එකද, ගාමන්ට් එකද කියලා හිතන කුහක සිතිවිල්ල මම අත් හැරියෙ අම්මා බාප්පාව බැන්ද දාට පස්සෙන්දා.

මම ආයෙත් උලූවස්සෙන් එපිට බැලූවා.. ටැප් එකේ වතුර නිදහසේ ගලා ගෙන ගිහින් කොන්ක‍්‍රීට් පීල්ල දිගේ කුණු කාණුවට වැටුණා. කාණුවට ඉහලින් ඉර පායනවාද කියලා බලන්න මට අමතක වුණා.

--------------------------------------------------------------------------------------------

ප.ලි

චූ දැමීමට ගිය කෙල්ලෝ

2011-10-24T20:40:00.003+05:30

එදා සිකුරාදා දවසක්... මතක හැටියට හොඳටම වැස්ස..වැස්ස ට සමානුපාතිකව මුත්‍රා පිටවීම වැඩියි කියන එක බොහෝ දෙනෙක් දන්න කරුණක් නෙ... මගෙ ඉස්කෝලෙ මොකද්ද කියලාත් අපේ කට්ටිය දන්නවානෙ..ඔව් ඔව් ඔබ හිතුවා හරි මේ අපේ ඉස්කෝලෙදි සිදුවුණ පුංචි සිද්ධියක් තමයි..

අපිට හිටියා කෙල්ලො ගැන්සියක්.. එකෙක්ට එකෙක් දෙවෙනි නැති කටවල්...සහ චණ්ඩි කම් කරපු. (සියලු දෙනාම පස්සෙ අවුරුද්දෙ කථික සංගමේ මුල් පුටු ) අනික් සංගම් ඔක්කොම රන් කළෙත් මේ කට්ටිය මාරු වෙලාම තමයි...පොඩි පොඩි වෙනස් කම් තිබ්බෙ.. ඒ කියන්නෙ.. ඒකේ කැටේ ..මේකේ සභාපති.. එකේ සභාපති මේකේ රයිටර්.. වගේ තමා...ශිෂ්‍ය නායිකාවොද? අහ් ඒ අයම තමයි... ඒ පුරාජේරුව පොඩ්ඩක් පැත්තක තියමුකො..

ඔන්න අපි හැමෝම දැන් 11 පන්තියෙ.. අනික් උන් ඔක්කොටම 16 පිරිලා තිබ්බා.. මට 15 යි..(අයිඩින්ට්ය නැති නිසා “බාල වයස්කාරයා“ කියන විරුධාවලියෙන් මම පිදුම් ලබලා හිටිය කාලෙ...ෂික්... චාටර් නේද? ) මම තැපැල් අයි.ඩි එකෙන් සා .පෙළ ලිව්ව වග දන්නෙ ඔයාලා විතරයි හොඳඳ? කාටවත් කියන්න එපා.. ආයෙත් පුරා ජේරුව..

ඔන්න දැන් තමා කතාව... වැස්ස නිසා නිතරම කට්ටිය පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ ටොයිලට් යනවා.. හැබැයි යන උන් එන්න ටිකක් පරක්කුයි..එක්කො මුන් කැන්ටිම ගාව නතර වෙනවා. එහෙමත් නැත්තම් දෙළුං,පිනි ජම්බු කඩනවා..(වැස්ස කියලා ගාණක් නැහැ.ඉතින් .කොල්ලො වගේ නෙවීනෙ..කෙල්ලෝ කොතෙනට ගියත් මල් මල් කුඩ ගේනවානෙ)

හරි ආයෙත් පිට ගියා..දැන් නැවත කතාව

අපේ පන්තිය බාර වෙලා තිබුණෙ අපේ ඉංග්‍රීසි මිස්ට.. අල්ලපු පන්තියට සමාජ අධ්‍යනය කරපු මිස් ට තමා ඒ පන්තිය බාර.. අපි 11 වසර එෆ් කියමුකො.. එතකොට අල්ලපුවො 11 වසර ජී... අපේ මේ අල්ලපු පන්තිය බාර මිස් ගෙ නම ...නන්දා... අපේ පන්තියට කිසි දවසක උගන්වන්නෙ නැතත්..නිතරම අපේ පන්තියෙ වැරදිමයි හොයන්නෙ.. විශේෂයෙන්ම අර උඩ කිව්ව කෙල්ලො සෙට් එකේ වැරදි...ඒ නිසාම අපි ඇයට කීවෙ “නැන්දා “ කියලා...ආදරේට

ඔන්න දැන් පන්තියෙ ළමයි බොහෝ දෙනා වැහි වෙලාවෙ නැහැ... පන්තියෙ මොනා නැතත් කාලෙකට පස්සෙ අපි ටික හිටියා..සංගම් වැඩ නැති නිසා ඒ දවස් වල..

මෙන්න එතන වුණු දෙබස -

මේනකා - මචං.........නැන්දා නැන්දා.... නදී.. බහනවා යකෝ මේසෙන්...

ඔන්න දැන් කට්ටියම හරිම උපශාන්තයි.. නන්දා මිස්ට සතුටු හිතෙන්න ඇති... අයියෝ නෑ.. මේ පැන්නෙ ඇඟට..

නන්දා මිස්- කෝ මේ පන්තියෙ ළමයි..

අපි හමෝම බැලුවෙ කලු ලෑලි බිත්තිය දිහා... ළමයි තිහක්ම බැහැර ගිහින්...

නන්දා මිස්- ළමයි 30කට වඩා බැහැර ගිහින්.. මේ කොයි බෑරක්ද අපි දන්නෙ කොහොමද?.. පැහැදිලිව ගිය තැන ගිය හේතුව ලියන්න...අනික මෙහෙ ඉන්නෙ ළමයි නෙවීනෙ.ළමයි කියන්නෙ දෙගොල්ලෝ.මෙතන ඉන්නෙ ස්ත්‍රී පාර්ශවය විතරයි...ඒ විදිහට වැඩ කරන්න.ස්ත්‍රීන් විදිහට..මම ඊළඟ පාර එනකොට මේක පිළිවෙළක් කරනවල්ලා...

අපිත් ඔළුව නවාගෙන හිටියා... මිස් ගිය ගමන් නදීරා ක්‍රියාත්මක වුණා... අයෙ වහාම “බැහැර ගිය ළමයි “ කියන මතෘකාව සැණින් මකා දැම්මා..ඒ වෙනුවට “ චූ දැමීමට ගිය කෙල්ලෝ“ කියලා වෙනස් කළා... ස්ත්‍රී පාර්ශවය කියන එකත් හැඟවෙනවානෙ දැන්... ඔන්න ටිකකින් නන්දා මිස් නැවතත් එනවා..

නන්දා මිස්- ෂික්.. මෙහෙමත් ළමයි..මීට වඩා සභ්‍ය වචනයක් තිබ්බෙම නැද්ද? ඉන්නවකො මම මේ පන්තිය මිස් හම්බුණාම කියන්න.. වෙනස් කරනවල්ලා ඕක..ලැජ්ජා නැති හැටි... ඔයිට වඩා හොඳයි“ චූ කෙල්ලෝ“ කළා නම්..

මුහුණෙ තරහකුත් මවා ගෙන මිස් ගියා...ඉන් පස්සෙ ක්‍රියාක්මක වුණෙ ධෂිකා....ධෂි කොහොමත් පඬියා...ධෂිගේ ඉඳිකට්ට අරුණි.. කෙවිනි,ධෂී,අරුණි,මම,මල්ෂා,මේනූ එකට කන්නෙ...හරි ඉතින් ධෂී මෙහෙම කීවා..

ධෂිකා- ඇත්තනෙ බං..මේක සභ්‍ය නැහැනෙ ..අපි මෙහෙම ලියමු “ මුත්‍රා කිරීම පිණිස වැසිකිලියට ගිය ගැහැණු ළමයි“ දැන් කොහොමද? එළ නේ...උඹලාටත් මමම ඉන්න ඕනේ...

දැන් මාතෘකාව එලෙස වෙනස් විය . ඔය අතර අනෙක් ළමයින් වැසිකිලියෙන් පන්තියට නැවත පැමිණීම්ද , තවත් අය වැසිකිලිය වෙත පිටවීම්ද සිදු විය.. නැවතත් නන්දා මිස් පන්තියට පැමිණියාය.. අගේ මුහුණ මෙවර පෙරට වඩා දරුණු වූයේ ධෂීගේ මුහුණේ දුකක් ද ,පරාජයද සටහන් කරමිනි..

නන්දා මිස්- ෂිකේ මේ ළමයි ට නම් කිසිම රහක් නැහැ... ඔක්කොම මෙතන ලියලානෙ...

පන්තිය වෙනුවෙන් මම ඉදිරිපත් වීමි..

මම- මිස් ම නෙ මිස් හේතු ඇතුව ලියන්න කියුවෙ..ඒකනෙ අපි මෙහෙම කළේ..?

කවදාවත් මම ආදරේ කෙනෙකුට මම ඉස්සරහ බනින්න මගෙන් ඉඩක් නැහැ..ඒ නිසාම මම ඒ වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් වුණා..ධෂිකාට බනින්න දෙන්න බැහැනෙ..ඒකී මගෙ ෆිට් එක...

නන්දා මිස් එවර ආවේගශීලී බව මඳක් බැහැර කළාය..

නන්දා මිස්- මෙහෙමම ලියන්න එපා..පොඩ්ඩක් ව්‍යංගය භාවිතා කරන්නවකො...සිංහල සාහිත්‍ය සංගමේ ලබන අවුරුද්දෙ බාර ගන්න නේද කට්ටිය දැන් බලා ඉන්නෙ.. හනේ මන්දා...මෙහෙම ගියොත්.

ඇය යන්න ගියාය... දැන් මොකද කරන්නෙ කට්ටියටම බර හර පැනයකි....

මේ අතර පොඩි කළණි වහාම.. “අනේ මට නම් තවත් මේ බර උහුලං ඉන්න බෑ“ කියා වැසිකිලියට ගියාය...

ඇගේ වචනය නිසාම ව්‍යංගයෙන් උපන්..උත්ප්‍රේක්ෂයක් මට හදිසියේම පහළ විය..

මම මේනකා අත තිබූ හුණු කූර උදුරා ගතිමි.. කලු බිත්තිය වේගයෙන් මැකිණි... “බාර ඔප්පු කිරීමට ගිය ළඳුන්“ ලෙස එහි මගේ අතින් සටහන් විය..

අප සියලු දෙනා සිනාසුනෙමු..උඩ පැන පැන හිනා වුණෙමු..කඳුලු එනතුරු හිනා වුණෙමු...දැන් වැස්ස පායා ඇත..කළණි හැරෙන්න සියලු දෙනා පන්තියේය..නම් බොහෝමයක් කලු ලෑල්ලෙන් මැකී ඇත....අපේ සිනාවේ සැර මැකී යන්න ප්‍රථම කළණි හැරුණු විට එළියට ගිය අන්තිමයාද පැමිණෙන ලදි..

අපේ සද්ද ඇසී නැවතත්...

හම්.. හිතුවා නේද? නන්දා මිස් ම එයි කියලා.. නෑ ආවෙ අනුලා මිස්...අනුලා මිස් කියන්නෙ බෞද්ධ සංගමේ අනුශාසක මිස්..

අනුලා මිස්- ළමයි අපේ සංගමේ ඔයාලාගෙ පන්ති නියෝජිත කළණි නේද? කෝ මේ කළණි..

අපි උත්තර දෙන්නත් ප්‍රථම ඇයට කලු බිත්ති ලෑල්ල ක්ෂණිකවම ඇස ගැටිණි..

අනුලා මිස්- මොකක්? බාරයක්? බාර ඔප්පු කරන්න ගියා... මොන බාරද මේ මහ වැස්සෙ..අනික කොයි දෙයියන්ට වුණ බාරද?

මෙසේ කියමින් අපෙන් පිළිතුරක් හිතා ගන්නත් මත්තෙන් අනුලා මිස් තමන්ටම මුමුණමින් පන්තියෙන් නික්ම ගියාය..

ඉන් පැය භාගෙකින් පමණ පසු කළණි නැවතත් පන්තියට මාරාවේශයෙන් එනුද, අපි ඇගේ දරුණු යකඩ ෆයිල් කවරයේ මාරාන්තික පහරින් බේරීමට මේස උඩින් පුටු උඩින් පනිමින් සිටිනුද ..ඉන්පසු ආරක්ෂාව පතා සදාකාලික අපගේ අධි ආරක්ෂක බංකරය වූ මාධ්‍ය ඒකකයේ කාමරය වෙත පලා යනුද ඒ අවස්ථාවේ පන්තිය අසලින් ගමන් ගත් සියල්ලෝම දුටු වග පසුව තැන් තැන් වලදී ප්‍රකාශයට පත්විය.

කවි නොලියන ළමයින්ගෙන්...ටයි මාමාට කවි කුසුමක්....

2011-10-18T20:32:00.002+05:30

බොහෝ දේ බොහෝ දෙනා අතින් ලියවිණි... යමක් නොලියා බැරි හෙයින් ලිවිය යුතුමය... ළමා කාලයක් නැතිව හිර කරපු ජීවිත බාර ගත්තාට පරිකල්පනය හදවතට දීලා අපිව හුස්ම වැටෙන මිනිස්සු කළාට ස්තූතියි මාමේ... මට ඔබතුමාව මතකයි...හුඟාක් පුංචි කාලෙ එක් වරක් දැකලා තියෙනවා... ඒත් ඔබතුමාගෙ කාර්ටූන්... කටපාඩම්... මට විතරක් නෙවී.. හැමෝටම.. අද තරුණ වයසෙ ඉන්න.. බොහෝ අය...ඔබගෙ කාර්ටූන් බැලූ ළමයි... ඒකයි ඔබ ගැන හැමෝම ලියන්නෙ... ටයි මාමාව නොදන්න අපේ වයස් පරාසෙ කෙනෙක් මේ දූපතෙන් හොයන්න හරි අමාරුයි ටයි මාමෙ..ඒ නිසාම මුහුණු පොතම පිරිලා ගිහින්.. මටත් හිතුණා ටයි මාමාට ලියන්න... පුංචි කවියක් ... අපිට කවිලියන්න බැහැයි කියලා තමා ගොඩ දෙනා කියනවා තමා... බැහැයි කියන්න එපා කියලා මාමා කියපු නිසා මෙන්න ලිව්වා!!!

බැහැයි කියලා බැහැයි කියලා

බැරි බව ලොවටම කියලා.....

අපි හැඳුණේ රට වෙනුවෙන්

කියා අපට පහදවලා.....

උඩට නගින හැමකෙනාම

නිති පහළට ඇද දමනා

මිනිස් කැළට ඔවදන් දී

බෘම් ව තනියට තියලා....

කළ කළ දේ පළ දෙන වග

පුංචි අපට කියාදෙමින්..

අවි ගත් අය අවියෙන්

වැනසෙන බව තේරුම් කරමින්

ලිලිපුට්ලා මැද ගලිවරයකු

නොවෙනට දී ඔවදන්..

නිතරම ළඟ සිටියා අපේ

සෝරෝ යුක්තිය රකිමින්

දිරියෙන් ලොව ජය ලබනා

ඔෂීන් සේ සතුට ගෙනා

විරුවෙක් දුටුයේ නම් අප

රොබින් හුඩ්ට සම කෙරුවා

දියරකුස්ලා බුරුතු පිටින්

අල්ලා ගෙන ගෙනවිල්ලා

පිස්සු වුණත් පූස් ගොල්ලො

සාජන් හට බාර කළා..

උදේ සුරංගනා කතා

හවසට කුස්සියේ කතා

බඩගින්නට මෙන්න ඇවිත්

ඥාන කතා මලණ්ඩියා

ඉඳගෙන කන කාලා හැඳෙන

ඉඟුරු පාන් පාන් මල්ලි

අද බොහෝම විස්සෝපෙන්

සද්ද බද්ද නැහැ හෙල්ලිලි

ඔබේ පුංචි ගම්බිරිස්සො

තවමත් අපි ටයි මාමේ...

හාරලක්ෂයක් දුන්නත්

මරුවා නපුරුයි මාමේ...

දොස්තර හොඳ හිතටත් බැරි

සසර චක්‍රෙ වලක්වන්න

කැස්පර් හොඳ වුණත් කෙතෙක්

ඒ ලෝකෙට එපා යන්න.....

අනාගතේ මතු දවසක

අපි එනතුරු ඔබ බලන්න..

හීන නොමැති සුව නින්දක

තව ඩිංගක් නිදාගන්න...

නීනුගේ පොඩි අයියා හෙවත් තාරක අයියාගේ කෝච්චි මස්සිනා

2011-10-11T17:25:00.006+05:30

මම අද ඉඳන් පුළුවන් පුළුවන් වෙලාට බ්ලොග් ලෝකෙ මගේ හිතට අල්ලලා හිටපු චරිත ගැන ලියන්න හිතා ඉන්නෙ... ඉතින් මම ඒක ලියන්න පටන් ගන්නෙ... අපේ ගෙහාන් චන්දික අයියාගෙන්.. කවුරුත් ආදරේට ඔහු අමතන්නේ කෝච්චියා කියලා.. අපේ ගෙදර අය නම් ඔහු හඳුන්වන්නෙ හොරණ දරුවා කියලා..මම මුලින්ම ගෙහාන් අයියා ගැන ලියන්න හේතු වෙන කරුණු කීපයක් තියෙනවා.

මට බ්ලොග් කලාවේ හමුවුණ ප්‍රථම සිත් ගත් චරිතය වීම.
සරළ සැහැල්ලු, සිනාමුසු මුහුණින් සියලු දේ දිහා බලන , නමුත් සෑහෙන්න සංකීර්ණ චරිතයක් වීම.
මම ජීවිතයේ වැඩිම කලක් ආශ්‍රය කළ අදටත් ආශ්‍රය කරන හොඳම සොහොයුරන් තිදෙනා ගෙන් කෙනෙක් වීම.
මට ගුරුහරුකම් ලබා දෙන අයෙක් වීම.
සුන්දර පුද්ගලයෙකු වීම.( නමුත් මගේ අයියාට තියෙන්න ට ඕනෙ ශරීර ලක්ෂණ නියම ආකාරෙන් අපේ කෝච්චයියා ට නැහැ... මට ටොකු අනින්න පුළුවන් මට්ටමට අයියණ්ඩියා උසයි.... ලැබෙන සෑම අවස්ථාවකම මට ටොක්කක් ඇනීමට එකල සිට කෝච්චි අයියා ප්‍රිය කළේය..)
බොහොම සුන්දර පෙම්වතියක් ඔහුට සිටී.... එය ගැන මුලින්ම දැනගත්තේ ද මමයි... (නමුත් තාරක අයියා ගැන මුලින්ම දැන ගත්තේ දිලු අක්කායි.... ඒ වගේ වැඩ වලදී කෝච්චි අයියාට වඩා අයියාගේ කෙල්ල අක්කාට මම ඉතා සමීපය.)

දිනක් ඒ කියන්නේ එකෝමත් එක කාලෙක මම මුහුණු පොතට එන විට එහි poke බොත්තම ගැන දැන සිටියේ නැත... දිනක් හදිසියේ මොකද්ද එකෙක් මට පොක් කර නෝෆිකේසමක් එවා තිබිණි.. මම වහාම මධුර ශබ්ද කෝසය පෙරලා එහි තේරුම ගෙන මට අනින එකා හොයා බැලීමට ගියෙමි. ඔහු නමින් ගෙහාන් චන්දික වික්ස් ( සම්පූර්ණ සර් නේම් එකට අකමැති හෙයින් එය නොදාන්නට සිදුවිය.) විය. මම ද පෙරළා ඇන්නෙමි... මේ පෝක් සෙල්ලම මාසයක් විතර ගිය පසු ගෙහාන් අයියා චැටට සෙට් විය... ඉන්පසු බුදු ෆිට්ටෝ වුණු අතර ගෙහාන් අයියා ඒ දිනවල කැම්පස් ගිය අලුතය.

නිරන්තරයෙන් කෙණෙහිලි කම් දරාගෙන සංවේදී චරිතයට හිනාවුණු දහසක් වුන් ගෙන් සැඟවෙමින්...පරිගණකය තම ආත්මය කරගැනීමට ඔහු සැරසිණ... ගෙහාන් අයියා ගේ මල්ලි අයියා ගේ වියෝව එකල ගෙහාන් අයියාගේ ජීවිතයට ඇති කළේ මහා කාන්සියකි..දුකකි... එයින් ඔහු මුදවා ගැනීමට ඔහුට මා එකල ඔහුගේම සොයුරියක් විය...

ගෙහාන් අයියා බොහෝම සරළ ජීවිතයක් ගත කළේය. නිතරම සිනාසුනේය.. රහසින් හැඬුවේය. කැම්පස් ගිය මුල් කාලේ ඔහු සිටියේ ගෙදර එන තදියමේය. දැන් එය වෙනස් වී ඇත.

අද වන විට සතුටේ මුදුනටම ඇයගේ ජීවිතය රැගෙන යාමට අහම්බෙන් හමුවූ මලිතිගේ බ්ලොග් සිත්තම ලියන දිලු අක්කිට හැකි විය... මම මුලින්ම මම තාරක අයියා ගැන කීවේද දිලු අක්කා සමඟය... ඇය එයට ආශිර්වාද කළා සේම...ගෙඩි පිටින් අයියාට කියාද නැත.. පසුව ද දැන්ද මා සමඟ මේ වන විට කොච්චයියා ඔරෝප්පුව සිටින්නේ එය නොකී නිසාය..ඔහු මට බැන්නේ... වෙඩිං එකම කීවා නම් ඇති කියාය...

නොකීවේ ලැජ්ජාවට මිස, වෙන මක්කටවත් නොවන වග පසු දිනෙක අයියා දැනගන්නවා ඇත.

නිතරම සවාරි යන කෝච්චයියා නිතර ඔහු ගන්නා ඡායා රූප අප හමුවට ගෙනෙයි... දැන් බ්ලොග් ලෝකයේ විසාල චරිතයක් බව පෙනෙන්නට තිබෙන අතර... ඔහු මගේ සොයුරෙකු වීම ගැන මම ආඩම්බර වෙමි.. කෝච්චි මස්සිනා පිළිබඳ තාරු අයියාද නිතර මතක් කරන අතර... කෝච්චයියාගේ වෙඩිමට කේක් ඇල්ලීම සඳහා ...හෝම් කමිමේ දී ඉඩ ලබා දෙන බවට ත් පසුව කේක් කෑලි පහක් ගෙදර ගෙනයාමට දෙන බවටත් මා කුඩා කළ කෝච්චයියා පොරොන්දු විය...

මම අපේ පොඩි අයියාට සහ අක්කාටද සුබ අනාගතයක් පතමි....කෝච්චයියා ලබන ආත්මයේ මගේම පොඩි අයියා වේවා යැයි ද, මම පොඩි අයියාට ටොකු ඇනීමට නොහැකි මට්ටමට ටිකක් උස වේවා යැයිද ප්‍රාර්ථනා කරමි...

ආදරණීය චේ සීයා සහ වෙනත් අත්‍යවශ්‍ය කතාවක් !

2011-10-10T20:00:00.012+05:30

ලියාගෙන ලියාගෙන යද්දි ඒ දේට නිකන්ම ඇතිවෙන්නෙ පුදුමාකාර ආසාවක්... ඉස්සර තරම්ම දැන් මම මුහුණු පොතට කිට්ටු නැහැ. මුහුණු පොත කියන්නෙ මහ නපුරු දෙයක් කියලා වෙලාවට හිතෙනවා... මුහුණු පොතේ වසීලිස්සා වගේම බාබයිගා යකිණ්ණියොත් ඉන්නවා....හැබැයි අපිට හොයාගන්න බැහැ... ඒ අය ඉන්න තැන..මොකද ඒ අය ඉන්නෙ කුකුල් කකුල් උඩ තියෙන පිදුරු මඩුවක නෙවීනෙ...

සාමාන්‍ය සමාජය වගේම විසෙන් පිරි ගිය තැනක් අද මුහුණු පොත... හොඳ අය ගොඩක් දෙනා මැද්දෙ නරක අය ඉන්නවානෙ.. කොහොමත් මගේ යාළුවො නම් ඔක්කොම වගේ හොඳයි... මම කියන්නෙ බ්ලොග් කියවන ලියන අය ගැන .... ඒ යාලුවන්ගෙ ශක්තිය නිසා තමයි මම දිගටම ලියන්න හිතුවෙත්... ඉතින් ඔයාලාට කියන්න ඕනෙ මගේ බ්ලොග් එකේ පදිංචියට ආපු ගාන මේ වෙන කොට 200 පැනලා... පෝස්ට් 120කට ආසන්න ගණනකට මේ තරම් සංඛ්‍යාවක් සිටීම කොයි තරම් නම් සතුටක්ද?.. කමෙන්ට් දමන අයට වගේම ඇවිත් කියවන අයටත් ගොඩක් ස්තූතියි.. මේ කමෙන්ට් දමන පිළිවෙළ සමහර අයට තේරුම් මදි වගේම හදිස්සියට කාර්යක්ෂම මදි.. ඉතින් මුහුණු පොතට මේ වෙනුවෙන් කමෙන්ට් දමන අයටත් ස්තූතියි...

කාටවත් නොපෙනෙන්න දිරි ගන්වන පිරිසටත්... නිහඬව ආශිර්වාද කරන සියල්ලන්ටමත් ස්තූතියි.... ( ඒ කට්ටිය දන්නවා එහෙම කිව්වාම ඒ තමන් වග)

තාක්ෂණයේ මහා පෙරළියක් කළ ස්ටීව් ජොබ්ස් මහත්මයාට මුලින්ම නිවන් සුව හෝ එතුමා බලාපොරොත්තු වන ස්වර්ගයකට යන්න ලැබේවා කියලා මම පතනවා... ඒ පුද්ගලයාට කළගුණ දැක්වීමෙන් අපේ මිය ගිය කලා කරුවන්, විද්වතුන් කිසිම අවතක්සේරු කිරීමකට ලක් වෙන්නෙ නැහැ...

කිසිම දෙයක් තව දෙයක් සමඟ සසඳන්න ඕනෙ නැහැනෙ... මම කියනවා මේ ලෝකය නිරපේකෂයි කියලා.. අඩුම තරමෙ මේ මොහොතෙ සිටින “මම “ ඊළඟ මොහොතේ “මම “ නොවන විට “මම“ හා සැසඳිය හැකි කිසියම් යමක් මේ විශ්වයේ තිබිය හැකිද? කිසියම් කෙනෙක් මෙම විශ්වයේ සිටිය හැකිද? දුක, සතුට පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස් නොවේද?... සමීප බව, දැනුම, හැඟීම,අධ්‍යාපන මට්ටම එකිනෙකාට අනුව වෙනස් වෙනවා.... එකම විෂයකට “ඒ “ සාමාර්ථ ගත්ත ළමයි දෙදෙනෙකු අතර වුණත් එම විෂයටම ඇති දක්ෂතාවය හරිම වෙනස්....

ඒ නිසා කවදාවත් කිසිවෙක් තවත් කිසිවෙක් සමඟ සැසඳීම මම නම් කරන්න යන්නෙ නැහැ... කේ ජයතිලක මහත්තයා වගේම , ජෝ අබේවික්‍රම මහත්තයා වගේම, ස්ටීව් ජෝබ් මහත්තයා වුණත් රටට ලෝකෙට වැදගත් කෙනෙක්....

“ස්ටීව් ජෝබ්ස් සර්කිට් කෑල්ලක් අටවලා ... ෆෝන් කෑලී විකුණුවා“ කියලා කේ ජයතිලකට මහත්මයාට කැමති “අපි “ කියනකොට... ස්ටීව් ජෝබ්ස් මහතාට කැමති අය කියාවි “කේ ජයතිලක පත්තර පොත් කුරුටු ගෑවා විතරයි“ කියලා...ඒ නිසා මිය ගිය විද්වතුන් එකිනෙකා සාපේකෂව නොහිතා සියලු දෙනාගේම ආත්මයන්ට සුගතියක් පතන්න පුළුවන් නම් හොඳයි... මේක පුංචි ඉල්ලීමක්.... ( මෙයට එකඟ නොවන අය නාමිකව සංවාදයට එනවා නම් තමා මම කැමති... නිර්නාමික හා වටෙන් ගැහිලි නම් එපා වෙලා...)

ඇත්තටම අද දවසෙ මේ ලිපිය ලියන්න ඕනෙ වුණේ, මට මේ සහෝදර හීන නිසා මඟහැරුණු ලොකු වරදක් නිවැරදි කරන්න... විශ්වයේ සදාකාලික සොහොයුරා මිය ගියෙ...ඊයෙ වගේ දවසක.... ඔහු පුදුමාකාර මිනිසෙක්..

සමහර දේශපාලන පක්ෂ ඔහුව තමන්ගෙ තනි අයිතියට ගන්න හැදුවාට ඔහුගෙ න්‍යායට ළං වන්නට නම් ඔවුන්ට තව බොහෝ වෙහෙස වන්නට සිදුවේවි....ඔහු වගේ තව අයෙක් නැවත බිහි වන්නෙ නැහැ.. ඔහු නිරපේක්ෂයි...

ආදරණීය චේ ග්වාරා සීයාට නිවන් සුව අත් වේවා.... ( දැන් හිටියා නම් කොයි තරම් වයස කෙනෙක් ද? .... හරියට 83ක් වයස සීයා කෙනෙක් වගේනේ.... මටත් ඒ වගේ සීයා කෙනෙක් හිටියා නම් මෝට බයිසිකලේ නැගලා සීයා එක්ක රවුම් ගහනවා....ඇත්තමයි!!!..)

මම මේ පුංචි වැඩසටහන ලෑස්ති කළේ වේ ග්වාරා නැමති සියවසේ පරිපූර්ණ මිනිසා සිහි කරන්න.... තවත් පර්පූර්ණ අය ඇති... ඒත් මම චේ සීයාට හරීම ආදරෙයි.... හැබැයි චේ සීයාව විකුණලා.. සමාජවාදෙත් විකුණන අයව නම් මට පෙන්නන්න බැහැ... මට පෙන්නන්න බැරි වුණා කියලා ලෝකෙට කමක් නැහැ.... මොකද මම කියන දේ නෙවී වෙන්න පුළුවන් වෙනත් කෙනෙකුට ඇත්ත..

176 බසයේ දී සිදුවූ සිද්ධිය..| සහෝදර සිහිනය

2011-10-09T21:20:00.006+05:30

මම එතකොට 6 වසරෙ.... හරිම දඟ....කාටවත් ඒ හැටි හිතට අල්ලන්නෙ නැති ( කලුයි.. කෙට්ටු) පොඩි කෙල්ලෙක් ..... අපේ පන්ති වල ඒ කාලේ කොණ්ඩ දෙක ලස්සනට කරල දෙකට ගොතපු ළමයි හිටියා... මම දැම්මෙ පුංචි කුරිච්චි දෙකක්...කර කපපු සුදු ගවුමෙ වටේටම දාඩිය ගෑවෙනවා.... ඒ කාලෙ මම දාන්නෙ ඕඩි කොලොන්...ඒ නිසා පොඩි එකෙක් වගේ... ඉස්කෝලෙ හයෙන් ඉහළ විතරක් තියෙන නිසා... කට්ටියම දන්නවා වුණත් වයස එකොළහ වග නැත්තම් සයිස් එකෙන් ඇබිත්තං...

හයවසරෙ දි හැමෝම සංගීතෙට එක එක පන්ති යන්න පටන් ගත්තා... අපේ සංගීත මිස් මට කතා කරන්නෙ “අටපට්ටං” කියලා.. මම ලියන විදිහ අටපට්ටමට හොඳයි කියලා ළමයි එක්ක හිනා වෙනවා. ඉතින් මම ඒ මිස්ගෙ ප්‍රයිවට් පන්තියට යන්න අකමැති වුණා...

ඒ නිසාම අම්මා මාව බුලත්සිංහල මිස් ළඟට එක්ක ගියා....ඒත් එදා ඒ මිස් හිටියෙ නැහැ.. රට ගිහින්... ගිහින් ආවෙත් ප්‍රාණවත්ව නෙවීනෙ....ඒ නිසා අන්තිමට මාව නන්දා මිස්ගෙ ආශ්‍රමයට තමා දැම්මෙ...

නන්දා මිස් ගෙ ආශ්‍රමය තියෙන්නෙ 176 පාරෙ යද්දි කැම්පස් එකට පස්සෙ හෝල්ට් එක කිට්ටුව. ඇතුළට යන්න තියෙන පාරෙ .... මම සංගීත පංති ගියෙ හරි කැමැත්තෙන්... හේතු දෙකක් තිබ්බා....

පළවෙනි කාරණාව අපේ පන්තිය පටන් ගන්නෙ හතරට.. තුනට තියෙන පන්තියෙ ඉන්නෙ අයියලා අක්කලා.... ඒ අය පන්තියට ගියාම එළියෙ බංකු හිස් වෙනවා.... ක්‍රිස්ටි අංකල් අපේ කාඩ් එක බලන්නෙ අපේ පන්තිය පටන් ගන්න විනාඩි දහයක් තියෙද්දි... ඉතින් මට පැයකට කිට්ටු කාලයක් බංකු උඩ නැගලා බලාගෙන ඉන්න අයට කතා කරත හැකි... මගේ යාළුවො..එක එක ඉස්කෝල වල අය... මම එයාලාට එක එක චරිත කරලා පෙන්වනවා.. කතන්දර කියනවා....සංගීතය ඉගන ගන්නවාට වඩා මම ඒ වැඩේට ආසයි..

දෙවෙනි හේතුව.. මාසෙට දවස් දෙකක් මිස් උගන්වද්දි තව දවස් දෙකක් ඉගැන්නුවෙ කාලිංඝ සර්... ඒ සර් අමුතු සටන් ක්‍රම දන්නවා.... සර්පිනාවෙන් පොල්ලෙන් රිදෙන්නෙ නැතිවෙන්න සද්දෙ ඇහෙන්න පිටට ගහලා පෙන්වනවා.... කලින් ගියොත් ඒවා බලන්න පුළුවන්... ඒක තමා දෙවන හේතුව...

දැන් ඔන්න මම පන්ති යන කාල පරාසෙ තමා මේ සිදුවීම වුණේ.... 176 ට අපි නගින්නෙ අර ඉස්කෝලෙ ළඟින්..අපි කිව්වෙ අම්මයි.. මමයි... අම්මා මා බස් එකට නග්ගපු ගමන් මම හොයන්නෙ ජනේලෙ ළඟ සීට්..ඒකෙ ඉන්න පතබරියන් කොල්ලො එක්ක සීට් හොයනවා කියන්නෙ හරිම අමාරු වැඩක්....

දවසක් මම බස් එකට නැග්ග ගමන් බස් එක ඇද්දුවා.. බස් එකේ රියදුරු අංකල් ගාව තියෙන ලොකු පෙට්ටියෙ වැදිලා..මාව ඇතුළට විසි වුණා... එතකොට හාමුදුරුවො ඉඳගන්න සීට් එකේ මෙහා පැත්තෙ ඉඳන් හිටියෙ...අර ඉස්කෝලෙම පපුව මැද්දෙ බැජ් එකක් ගහපු අයියා කෙනෙක්.... ඒ අයියා මාව ටග්ගාලා අල්ලගෙන ...ඒ අයියා නැගිටලා මාව ඉන්දුවා....

අපේ අම්මා බස් එකට නැග්ගෙ මේ සිදුවීමට පස්සෙ... බස් එක ඒ වෙද්දි ඕවර් ටේක් කරන්න ගිය වරදට පොලීසියෙන් අල්ලලා...( වෙලාවට පොලීසියෙන් ඇල්ලුවෙ...නැත්තම් අම්මා මරදානෙ.. මම නුගේගොඩ) ඔන්න ඩ්‍රැයිවර් අංකල් එක්ක වලියක් දාපූ පොලීසිය... ඉන් පස්සෙ බස් එකට උන්දෑව එව්වා... දැන් බස් එක යනවා... අම්මා ගිහින් පිටි පස්සෙ ඉඳගත්තා....

බොරැල්ලෙන් සෙනඟ අඩු වුණා.... හාමුදුරු සීට් එකේ හිටපු අනෙක් ඇන්ටිත් බැස්සා...මම ටග්ගාලා ජනේලෙ අයිනට ගියා... අර අයියා හිනා වෙලා නැවත මගේ ළඟින් ඉඳගෙන... “අයියෝ ඔයා හරි චූටිනේ... එක තමා වැටෙන්නෙ.... ගෝතමියෙ කැන්ටිමක් නැහැ නේද? “

ඔන්න දැන් මට තද වුණා... මම වැඩ්ඩා වගේ..... “ මම හයේ....අපිට හොඳ කැන්ටිමක් තියෙනවා“ කියලා අහක බලා ගත්තා.... පපුව මැද්දෙ බැජ් තියෙන අයියාට හරි හිනා.... ඔන්න දැන් බස් එක යනවා.... ඉන් පස්සෙ මට මතක අම්මා මගෙ ළඟ ඉන්නවා විතරයි... මට හොඳටම නින්ද ගිහින්....ඒ ටිකට....අර අයියාත් නැහැ...

අම්මා කියපු විස්තර අනුව තමා මේ ටික..... අම්මා.... පිටිපස්සට ගිහින් ඉඳගත්තානේ... මට එහෙම්ම නින්ද ගිහින්.... ටික වෙලාවක් බලද්දි මම ජනේල්ලෙටම වැටිලා නිදිලු....හොඳටම නිදිලු...මගෙ ඔලුව ජනේලෙ වදින නිසා අර අයියා මාව අරන් ඒ අයියාගෙ බෑග් එක තියලා හේත්තු කරලා.... අපේ අම්මා එතකොටම ටග්ගාලා මගෙ ළඟට ඇවිත්... අයියා නැගිටලා අම්මා ට ඉඩ දීලා... එතකොට අම්මා මාව කූද්දන්න හදද්දී....

“එපා ඇන්ටි... නංගියාට ඇහැරෙයි..... පව්“ කිව්වාලු..... බහිනකොට තමා අම්මා මාව කූද්දලා ඒ අයියාට අයියාගෙ බෑග් එක අරන් දීලා තියෙන්නෙ....

අදටත් ඒ විස්තරය මතක් වෙද්දි මට හරි පුදුමයි.... ඇත්තටම කවුරු නමුත් ඒ මගේ සහෝදරයෙක් වෙන්න ඇති ගිය ආත්මෙක හරි.... නැත්තම් එක දවසක දුටුව... කිසිම ගතියක් නැති පොඩි දරුවෙකුට තරුණ වයසෙ ළමයෙක් සෙනෙහසින් සලකයිද? මම ඉන්පසු හැමදාම 176 බස් වලදි මොහොතකට මගේ සහෝදරයා වුණ ඔහුව සොයනවා... තවමත් මම ඔහුව ඉන්පසු දැකලා නැහැ.....

අපේ අම්මා කියන්නෙ....ඒ අයියාට මම වගේ නංගි කෙනෙක් ඉඳලා මැරෙන්න ඇති කියලා... නැහැ... මම නම් හිතන්නෙ ඒ අයියාට හුඟක් ලස්සන නංගියෙක් ඇති....ඒ නිසා කලු කෙට්ටු පොඩි එකා දැකලා අනුකම්පාවක් ඉපදෙන්න ඇති....එහෙම අනුකම්පාව ඇතිවෙන අය ලෝකෙ ඉන්නවා...

මොනා වුණත් එක දවසකට මට අයියා කෙනෙක් ලැබුණා...ම් ම්... පැය බාගෙකට විතර.....ඒත් ඇති .....හොඳටම ඇති... නන්නාඳුනන සොහොයුරා.... ලබන ආත්මයේ හුමුවන තුරු.... සුබ ගමන්..!!!

Something is Better than Nothing

අනේ මටත් අයියා කෙනෙක් හිටියා නම්!!

2011-10-08T21:37:00.003+05:30

මම තව දුරටත් ලියන්න හිතුවා.... ලිවීමෙන් හිතේ තියන සතුට වැඩිවෙනවා වගේම ...බර අඩු වෙනවා.. සඳරු තමන්ගෙ නංගි ගැන ලියපු ලිපිය, දුකා අයියා තමන්ගෙ නංගි ගැන ලියපු ලිපිය දකිද්දි මට මහ ඉරිසියාවක් දැනෙනවා. මටත් අයියා කෙනෙක් හිටියා නම්, මා ගැනත් අනිවාර්යයෙන්ම ලියයි කියලා හිතෙනවා. ඇත්තටම එහෙම වුණා නම් අද මම කොයි තරම් ප්‍රීතිමත් කෙනෙක් වෙයිද?

මට අයියා කෙනෙක් හිටියා නම් කියලා මුලින්ම හිතුණෙ අප්පච්චි නැති රෑ වල අහස ගොරවන කොට. ඉස්සල්ලාම පාසලේ දී මාව නිතර බය කරපු අමාලිට මම “ මම අයියාට කියලා ගස්සනවා“ කියලා කොයිතරම් කියන්න ඇත්ද? පාසලේ පවුල ගැන ලියන්න දුන් හැම රචනාවකටම මම නිතරම මනංකල්පිත සොහොයුරෙක්ව එක් කළා.

ප්‍රාථමික වසර වල අම්මා නිතර පාසලට එන යන නිසා මගේ සහෝදර සිහිනයට එල්ල වුණේ දරුණු බාධාවක්.. අමාලි මට ගැහැව්වා... මට අයියා කෙනෙක් නැති වග අම්මාගෙන් දැනගෙන. එදා මම ඇඬුවා..

ඒත් ගෝතමියට ගියදා ඉඳන් මගේ හීනයට ඉඩ තිබ්බා.. රස රස කෑම ජාති ඔක්කොමල්ලා එකතු වෙලා...හදලා තම තමන්ගෙ පංගු ගෙදර ගෙනියනවා.. මේක නංගිට , මේ ටික මල්ලිට , අක්කාට නම් ඕනෙ නැහැ....මේ ටික අයියාට “ ඔය වගේ දෙබස් වලට සම්බන්ධ වෙන්න ඕනෑවට මමත් අයියා කෙනෙක් හදාගෙන උන්නා ... මගේ අයියාට මම නමක් තිබ්බා.. “විමුක්ති“ කියලා... හතේ අටේ පන්ති වලින් පස්සෙ නවයට එනකොට යාබද මිතුරියො තම මිතුරියන්ගෙ අයියලා ගැන හරි උන්නදුයි. ඒ නිසා ඒ සිහිනයත් යටපත් වුණා.

මගේ හිතේ තිබුණු සහෝදරයාට තිබුණෙ සාමාන්‍ය රූපයක්... මම කලු නිසා... අයියත් කලු වෙන්න ඕනේ.. මට වඩා අඟල් දෙක තුනක් උස වෙන්න ඕනේ....( මම කැමතියි මගේ අයියාගෙ මුහුණ, මට පෙනෙන නමුත් මට වඩා ඉහලින් තිබෙනවාට) ඔහුට තිබෙන්නට ඕනේ ලෝකෙ වෙනස් විදියට දකින්න පුළුවන් ඇහැක්..ඕනෙම දෙයක් සැහැල්ලුවෙන් බාර ගන්න සිනාවක් හා විශ්වාසවන්ත ඇස් දෙකක්. මම එහෙමයි මගේ සොයුරාව හදවතේ මැව්වෙ..

මට අයියා කෙනෙක් හිටියා නම්, අනිවාර්යයෙන් ආනන්දෙ හරි නාලන්දෙ හරි වෙන්න ඕනේ..නැත්තම් මා එක්ක ඉස්කෝලෙ එක්ක යන්න බැහැ. අපි නිතරම එක එක වැඩ වලට ආනන්දෙට ගියාම උන් අපිට දාන සමහර සවුත්තු, අයියලා ඉන්න එවුන්ට දාන්නෙ නැහැ...
මම දවසක් කොල්ලෙක් මට අනං මනං කියලා... උගෙන් ඇහුවා... “ වැඩියෙන් ගුටිකන්න කැමති 13 වසරෙන්ද? 11 වසරෙන්ද කියලා?“ එතකොට අයියායි, මල්ලියි දෙදෙනෙක් ඉන්නවා වගේ...නැද්ද?

තවම මම ළඟ තියෙනවා... මම අයියාටත් එක්ක එකතු කළ බොහෝ දේ... එදාට වඩා මට අද අයියා කෙනෙක්ගෙ වටිනා කම හොඳින් දැනෙනවා. .. නොයෙක් ආකාරයේ අවමාන, දුක් ගැහැට, නොසැලකීම් එනකොට අම්මාට ,අප්පච්චිට වඩා රැකවරණයක් සොයුරෙකුගෙන් ලැබෙනවා....ඒක මිල කරන්න බැහැ... පෙම්වතෙක්ට වත් ස්වාමිපුරුෂයෙක් වත් සොයුරෙකුට ළං වෙන්න වත් බැහැ. .... එහෙම කරන්න හැකි නම් එය අභියෝගයක්.. එයට හේතුව හැඟීමේ වෙනස හා සෙනෙහසේ වෙනස....සහෝදර සිහිනය ගැන මම දිගටම ලියනවා... හිතෙන හිතෙන වෙලාවට... මතක් වන මතක් වන වෙලාවට...එය මගේ හිතට සතුටක්....

නමුත් මට අමතක නොවෙනම රසවත් සිදුවීම හෙට ලියන්නම්.. 176 බසයකදි 6 වසරෙ සිදුවුණු සොඳුරු සිදුවීමක්...


විශාරද නන්දා මාලනීය හා මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන් විසින් එක් කළ පුවරු