8/22/10

ව්‍යාකූල සටහනක්? නැහැ සටනක්?

මේ නිකිණි මාසයයි....
අපිට එනම් ශ්‍රී ලංකාවට දළදා ආශිර්වාදය ලැබෙන මාසයයි...
පෙරහැර ලකේටම පැවැත්වෙයි...
අවසාන රන්දෝලිය අනිද්දා වැඩම කරනු ඇත.
දැන් බය සැක නැතුව එහෙ මෙහෙ යන්නට පුළුවන.ඒ දැන් ත්‍රස්ත බිය නැති හෙයිනි..ත්‍රස්ත බිය දුරු වී වසරක් ගෙවී ගිය බව කියමින් අප උදම් ඇනූ බව ඔබට මදක් හෝ මතක ඇතැයි සිතමි.නමුත් අපි සිටින්නේ තවමත් එදා සිටි තැනම නේදැයි තවම ගැටළුවක් පවතී. මගේ සහෘද ලාංකිකයන්ගේ මතකයේ අඩුපාඩුව පිළිබඳව කණගාටු වෙමින් මම ලංකාවෙන් මදක් ඔබ්බට යමි.

මේ අති රමණීය ජර්මනියයි...මීට දශක ගනනාවකට පෙර නිම වූ යුද්ධයක අලු මතින් තැනුණු රාජ්‍යයයි...මම සිතින් ගෑස් කාමර ගණනාවක් පසු කළෙමි....ඇයව සොයා ගැනීමට මට වුවමනා විය...

මීට වසර හතකට පෙර ..එනම් මට වයස දහ තුනේදී මම ඇය දැන හැඳින ගතිමි...මාගේ ජීවිතය පුරා මේ තාක් ඇය බොහෝ බලපෑ චරිතයක් විය....ඇය කිසි දෙනෙකත් මට සොයා ගත නොහැක.ඒ ඇය මා විසින් සොයා ගන්නා විටත් මලවුන් අතර සිටි නිසාවෙනි...

ඇය උපන්නේ 1929 සයවන මාසයේදීය... මා උපන්නේ 1989 එකොළොස් වන මාසයේදීය.මට වඩා අවුරුදු 60කට වඩා ඇය වැඩි මහළු වුණත්..මා එදා ඇය කියවූයේ ඈ මගේ සොයුරියකැයි සිතාය....ආදරණීය ඈන් ෆ්‍රෑන්ක්.මට ඔබව අමතක් වන්නේ නෑ...ඔබ මිය ගියේ වයස දහ තුනේදී...මම ඔබව කියෙව්වෙත් වයස දහතුනේදී..අපි දෙන්නාගෙම සිතුවිලි තිබුණෙ එකම වයසෙ...ඔයා එදා හිටියෙත් අඳුරු යුගයක...මම එදා හිටියෙ අවිනිශ්චිත යුගයක.....ඔයා ඇඳුරු යුගයක් එක්කම යන්න ගියා....ඒත් ඔයාව කියවපු මම තාම ඉන්නවා.සංකේතාත්මකව අපේ අඳුරු යුගය ඉවර වුණත්, පුංචි ගැටළුවක් තියෙනවා.කළු වලාකුළක් ඈත එනවා පේනවා....කරත්ත රෝදයක් පෙරළෙනවා වගේ....මම හිතන්නෙ නෑ යුදෙව්වෝ වෙච්චි පළියට නාසිවරු ඔයාලාව මැරුවා වගේ ඒ පාට තුනේ අන්ධකාරය අපිව මරා දමාවි කියලා ....හැබැයි අපේ ලොකු ලොකු අය කියන ස්වෛරීත්වය, භෞමික අඛණ්ඩතාවය නම් ඒ කරත්ත රොදේට පෑගේවි....සමහරක් විට...
ආදර ඇන්,
බෑන්කි මූන් මහත්තය මේ අගෝස්තු හය ජපානෙට ගියා...නිකන් නෙමෙයි...හිරෝශිමාවෙ කඳුළු වලට මල් අරන්.....ලංකාවෙ කටයුතු දැන් ඒ වගේමයි....මුළු ලෝකෙම එක වගෙයි....හිනා වෙනවද ?අඬනවා ද ? කියලා හිතා ගන්න බෑ.. දිව්‍ය ලෝකෙම ඉන්න ඔයා ...මෙහෙ එන්න එන්නම ව්‍යාකූලයි....

දැනට ආයුබෝවන්

8/12/10

ජගත් වමත් දිනය හා නීනුගේ වමත

මම පොඩි කාලෙ ඉඳන් මුහුණ දීපු ලොකු ප්‍රශ්නයක් තිබ්බා...සමහරක් විට ඔබට හිතෙයි...මේක මොන තරම් සරලද කියලා...ඒත් ඒ ගැටළුවට ඔබ මුහුණ පා සිටින කෙනෙක් නම් ඔබටත් තේරේවී මගේ ප්‍රශ්නය කොතරම් සාධාරණද කියලා....

මම පුංචි කාලෙ ඉඳන් පැන්සල ඇල්ලුවෙ වමෙන්..ඒ කියන්නෙ වම් අතින්.....ඒ විතරක් නෙවෙයි ..මේ වගේ උඩු අතට...





ඒක විකෘතියක් විදිහට හිතපු ගුරුවරු මාව වෙනස් කරන්න හැදුවා...බලෙන් අල්ලාලා ලියෙව්වා.. ඒත් ඔවුන්ට මාව වෙනස් කරන්න බැරිවුණා...

අදත් මම ලියන විදිහට බොහෝ අයගෙන් අපහාස විඳිනවා...බැංකුවකදි මට කෙනෙක් කිව්වා...කවදාවත් ඔයාව බැංකුවකට ගන්නේ නෑ...හොර අස්සන් ගහන්න ඔහොම අයට හොඳට පුළුවන් නිසා කියලා...තරුණ වෙනකොට වෙනකොට ගුරුවරු....මගේ ප්‍රාථමික ගුරුවරු මතක් කර කර දොස් කිව්වා.. හරියට ලියන්න උගන්නලා නෑ කියලා... මම ලියන විදිහ...මම අකුරක් ලියන්න පටන් ගන්න විදිහ.. පොත ,පෑන ලියද්දි තියෙන විදිහ ඇත්තටම සාමාන්‍ය රටාවට වෙනස්.. ඒ පමණක් නෙවෙයි..ඒක කෙරෙන්නෙත් වමතින්...ඒත් මම වැඩක් කර ඉවර වූ පසු.. එය කළේ කුමන අතකින්දැයි කිසිවෙකුත් නොදනී...

මට විභාග වලදී ලියන්නට බැරි වේ යැයි කටපත් ඇද්ද ගුරුවරු බොහෝ සිටියා...මට ලියන්නට කල් මදි වන බව ඔවුහූ ස්ථිරවම පැවසූවා....නමුත්...පැය දෙකක් තුල පිටු තිස් අටක් පුරා විචාර පහක් හා අවස්ථා සම්බන්ධ, රසාස්වාදන කිහිපයක් ලියමින් මගේ ලිවීම් රටාව වේගවත් බව  ඔවුන්ට පසක් කළේ උසස් පෙළ සිංහලට ව්ශිෂ්ට සාමාර්ථ්‍යක් ගනිමිනි.මා සමඟ ලියු ප්‍රකෘතීන් හට මා තරම් ලිවීමට නොහැකි වූ බවද මතක් කළ යුතුය...

මාගේ ගැටලුව මම පසෙක තබමි..

ලෝකයේ සියට දහ තුනකට අඩු වමත් ප්‍රජාවෙන්...බොහෝ දෙනෙක් බලහත් කාරයෙන් දකුනට හැරවීමට කුඩා කළම වැඩිහිටියෝ පියවර ගනිති...නමුත් එසේ කල නොහැකි වමත් කරුවෝ සියට පහක් පමණ ලොව වෙසෙයි...දකුණත් සමාජයේ නොයෙක් තාඩන පීඩන නිශ්ශබ්දව විඳ දරා ගන්නා ඔවුහූ...ඒවාට අනුගත වීමට වෙර දරති...
කතුර,හිරමණය,මහන මැෂිමේ සිට වයලීනය, ගිටාරය අභිබවා වාහනය හා පරිගණකය දක්වාම වමත් කරුවන්ට කර ඇති නිග්‍රහය සුළුපටු නොවෙයි...
දේශණ ශාලාවක වමත් කරුවෙකුට පහසුවෙන් සිටිය හැකිද? නැත..

යට අතට ලිව්වත් උඩු අතට ලිව්වත් වමත් කරුවෙකුට උවමනා වන පුටුවේ පාර්ශවය...ඇත්තේ ශාලා කීයෙන් කීයකද?පරිගණකය , මවුසය සියල්ලම වමත් කරුවන්ට අභියෝගයන් ය...කී බෝර්ඩයේ අකුරු රටා දකුණත් කරුවන්ගේ මොළය හා සසඳා නිමවා ඇත...පරිගණක ශාලාවක වමත් කරුවන්ට කියා පහසු පරිගණකයක්  නිමවා නැත...දියුණු රටවල මෙම ක්‍රම අත්හදා බැලුවද ලංකාවේ එවන් අත් හදා බැලීම් ද නැත...

මම ජීවිතයේ වැඩි කොටසක් පරිගණකය සමඟ ගෙවමි..පරිගාණක චිත්‍රණය ආදියේ යෙදෙමි...ඒ සියල්ල දකුනින් යෙදීමට සිදුවේ ඇත්තේ දකුනත් සමාජයට අනුගත වීමට සිදු වන නිසාවෙනි...එහෙත්...සියට අසූ හතක දකුණත් සමාජයට වඩා..සියට දහතුනක් වමත් කරුවන් අතරින් ලොවට අති දක්ෂයෝ බිහි වී ඇත...

මට වයලින් ගසන්නට ගොස් පන්තියේදී දකුණින්  වයලීනය ගසන්නට බල කර....පසුව මට එය බැරි වූ පසු හිනා වූ ගුරුවරුනි,
මා අතු ගාන විට අතු ගන්නට දන්නෙ නැතැයි කියා සිනාසුනු සොයුරියනි,
මා ලියද්දි විකෘතියක් කියා සිනාසුණු බැංකු කරුවනි...
"මහ අමුතු ලිවිල්ලක්...සමහරුන්ට ඔහොම විකෘති තියෙනවා" කියමින් විභාග ශාලා වලදී මා ළගට වී බලා සිටිමින්, කොඳුරමින් මා අපහසුවට පත් කළ පරීක්ෂක වරුනි
...මම ඇතුළු බොහෝ වමත් කරුවෝ මේ වනවිට ඔබේ ලෝකය ඔබට වඩා සීඝ්‍රයෙන් ජයගෙන අවසන්.....
අපි ඉපදෙන වමත් දරුවෝද සවි බල ගැන්වීමට මේ වන විට ලොව පුරාම එක් වෙමින් සිටින්නෙමු...

වමත් කරුවන්ට පිරිස් බලයක් තනා ගත හැක්කේ...තමන්ගේ පහසුව සලසා ගත හැක්කේ රටක් වශයෙන් නොව විශ්වීය වශයෙනි...දකුණත් ඔබ අප වෙනුවෙන් ටින් කටරයක් වත් තනා නැත....නමුත් අප දකුණත් ඔබ වෙනුවෙන් අප බොහෝ දේ කර ඇත...බලන්න....ලොව දෙකඩ කළ මෙන්ම එකලු කළ මේ වමත් කරුවන් දෙස...






ඉතුරු වීඩියෝ පට වලට තවමත් වමත් කරුවෝ එක් වෙමින් සිටිති....

අප කන, ලියන ..අපට හුරු..අප වැඩ කරන  හස්තයට...."අපි පස්ස හෝදන අතින් උඹලා කනවා" යැයි
නිරන්තරව අපහාස නැඟූ සියලු දකුණත් කරුවනි....අගෝස්තු දහ තුන එනම් හෙට දින වමත් කරුවන් සොයා ගොස් ඔවුන්ට වමත දෙන්න...ශක්තියක් වෙන්න.......

ජගත් වමත් කරුවනි ඔබට සදා ජය!